Strona · s. 2strona oryginału ↗
CZY WŁADZA WSTAWIA SIĘ ZA WIĘŹNIAMI POLITYCZNYMI I REPRESJONOWANYMI?
Слово Просвіти, №14 за 2008 рік
Zdjęcie P. Antonenki. Jurij HNATKEWYCZ, deputowany ludowy Ukrainy, przewodniczący podkomisji ds. represjonowanych, etnopolityki i zapobiegania konfliktom międzyetnicznym. Odważyć się zająć biuro Ogólnoukraińskiego Towarzystwa Więźniów Politycznych i Represjonowanych mogli tylko ci, którzy nienawidzą ukraińskiej niepodległości. Do biura Ogólnoukraińskiego Towarzystwa Więźniów Politycznych i Represjonowanych, które mieściło się na Podolu przy ul. Meżyhirskiej 7/16, wtargnęło około piętnastu młodzieńców o charakterystycznym wyglądzie. Wyrwali z rąk przewodniczącego towarzystwa, Bohatera Ukrainy Jewhena Proniuka, teczkę i zaczęli wypychać go z pomieszczenia. Mężczyzna, który kierował napastnikami, wykrzykiwał, że to pomieszczenie zostało wykupione i pokazał dokument — „Umowę kupna-sprzedaży”. Napastnicy, przeklinając, w pośpiechu wynosili do samochodu ciężarowego rzeczy, które były własnością towarzystwa. Udało im się ukraść dwa komputery, sejf z ważnymi dokumentami. Napastnicy zdjęli ze ściany budynku tabliczkę z napisem „Ogólnoukraińskie Towarzystwo Więźniów Politycznych i Represjonowanych” i powiesili zamiast niej inną: „Muzeum ikony prawosławnej”. Pomieszczenie, o którym mowa, Towarzystwo Więźniów Politycznych i Represjonowanych wynajmowało od 1996 r. na okres 25 lat z przedłużaniem umowy najmu co pięć lat. Ponieważ termin kolejnego pięcioletniego najmu kończy się 24 kwietnia br., kierownictwo towarzystwa kilkakrotnie zwracało się do Leonida Czernowieckiego z prośbą o przedłużenie terminu najmu. Jednak stołeczna władza uparcie milczała. Według wersji byłych więźniów politycznych, wynajmowane pomieszczenie potajemnie komuś sprzedano. Czując, że krzesło pod stołecznym merem się zachwiało, nabywcy nie zaczęli czekać, a postanowili działać w sposób raiderski. Trudno uwierzyć, że raiderski napad zorganizował Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego, którego święci ojcowie nie rozumieją, że ikony nie mają miejsca w muzeach, a w świątyniach. Byli więźniowie polityczni byli i pozostają ludźmi odważnymi, którzy za ideę Niepodległości Ukrainy spędzili długie lata w więzieniach, obozach koncentracyjnych. Rzucić zuchwałe wyzwanie takim ludziom mogą tylko ci, którzy nienawidzą naszej niepodległości. Podolska milicja pomogła przerwać pogrom w biurze. Ale czy na długo? I czy wstawi się za więźniami politycznymi i represjonowanymi wyższa ukraińska władza?
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
