Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

Drzewa pamięci

Слово Просвіти, №14 за 2017 рік

W powiatowym mieście Dykanka na Połtawszczyźnie przedstawiciele władz, Towarzystwa „Proświta” oraz miejscowego muzeum krajoznawczego upamiętnili ciekawą rocznicę: 100-lecie posadzenia przez działaczy Rewolucji Ukraińskiej 1917–1921 sztandarowych dębów ku czci Tarasa Szewczenki i Iwana Mazepy. Dąb Wolności ku czci Tarasa Szewczenki przetrwał, a dziś ktoś o niego dba. Natomiast dębem ku czci wielkiego hetmana było mniej szczęścia – informacje o nim ukrywano od lat dwudziestych ubiegłego stulecia. Dane historyczne udało się ustalić połtawskim krajoznawcom. Jednym z nich jest Hryhorij Tytarenko, działacz „Proświty”, krewny tego człowieka, który własnoręcznie posadził dąb Mazepy. Dla przywrócenia sprawiedliwości historycznej i uczczenia pamięci poległych patriotów Hryhorij Wołodymyrowycz zorganizował uroczystość, podczas której zaproponował, by po stu latach ponownie posadzić dąb Mazepy. „Gdy tylko ogłoszono utworzenie Centralnej Rady, w Dykance posadzono dwa drzewa ku czci wybitnych Ukraińców. Jedno z nich – dąb Wolności ku czci Tarasa Szewczenki, który i dziś można zobaczyć w centrum współczesnej Dykanki. W innym zakątku osiedla Hryhorij Mayar, należący do grupy miejscowych kozaków-petlurowców i antybolszewickich powstańców-patriotów, zorganizował wiec i posadził dąb Mazepy, który wykorzeniono dwa lata później, ponieważ po okupacji UNR rosyjscy bolszewicy znów, jak za czasów Imperium Rosyjskiego, ogłosili hetmana zdrajcą państwa” – zaznaczył w swoim wystąpieniu połtawski dziennikarz i krajoznawca Hryhorij Tytarenko. Hryhorij Mayar był członkiem tak zwanej „grupy dziewiętnastu dykanian”, składającej się z kozaków, którzy bronili ukraińskiej państwowości, za co zostali skazani

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn