Strona · s. 14strona oryginału ↗
Jurij STELMASZCZUK: „Z Bożą pomocą zmienimy Ukrainę”
Слово Просвіти, №14 за 2017 рік
— Proszę opowiedzieć, czym Pan się zajmował, zanim stanął Pan na czele „Domu Ukraińskiego”. — Działalnością duchową, społeczną i oświatową. Wcześniej kierowałem obwodową federacją organizacji „Kozacki Hopak” w Iwano-Frankiwsku. Po przybyciu do stolicy kierowałem kijowską federacją obwodową. Stworzyłem sieć sekcji „Kozackiego Hopaka” przy klubach sportowych. Po Rewolucji Godności zaproponowano mi objęcie stanowiska szefa „Domu Ukraińskiego”. Przedsiębiorstwo było zniszczone w 70%, pozostały praktycznie tylko ściany. A teraz, wchodząc do „Domu Ukraińskiego”, mogą Państwo zobaczyć, że zrobiono wiele. Oto kilka liczb. Jeśli w 2015 roku przeprowadziliśmy około tysiąca wydarzeń, to w 2016 – ponad cztery tysiące, a od początku tego roku – ponad dwa tysiące wydarzeń. Wyremontowano wszystkie gabinety, pomieszczenia administracyjne, sale konferencyjne. Dziś przedsiębiorstwo jest w pełni odnowione i rozwija się. Jeszcze przed uchwaleniem przez Radę Najwyższą Ukrainy ustawy „O dekomunizacji” „Dom Ukraiński” odrzucił symbole komunistyczne. Z szacunkiem odnosimy się do dziedzictwa kulturowego, ale symbole komunistyczne nie mogą znajdować się na tak poważnych instytucjach państwowych. — Jakie są główne kierunki działalności „Domu Ukraińskiego”? — Zgodnie ze statutem pełnimy funkcje reprezentacyjne: organizacja wydarzeń Prezydenta, Gabinetu Ministrów, Rady Najwyższej Ukrainy, Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony. Oprócz tego jesteśmy zorientowani na klienta VIP o znaczeniu narodowym. Z drugiej strony jest to platforma dla organizacji społecznych i ruchów patriotycznych. Pojawiła się u nich możliwość komunikowania się między sobą. — Jakie znaczące wydarzenia mógłby Pan wymienić? — Takich wydarzeń jest wiele. Skupię uwagę na tym, że „Dom Ukraiński” wziął na siebie taką funkcję, jak narodziny idei narodowej. Dlatego główne siły, które staramy się przyciągnąć na naszą platformę, reprezentują sfery kultury, duchowości, medycyny i sportu. To cztery filary, na których buduje się osobowość. Mamy wiele innych innowacji, ale właśnie te cztery pozycje staną się fundamentem narodzin ukraińskiej idei narodowej. — Ma Pan zbyt wysokie opłaty za wynajem, nie wszyscy mogą sobie na nie pozwolić. Na przykład z tego powodu Ogólnoukraińskie Towarzystwo „Proświta” zrezygnowało z przeprowadzania swoich wydarzeń w „Domu Ukraińskim”. — Wcześniej, kiedy prąd i gaz kosztowały grosze, można było mówić o innej cenie. Do tego nie jesteśmy finansowani z budżetu państwa, a funkcjonujemy w relacjach rynkowych. Aby jakoś przetrwać, jesteśmy zmuszeni zarabiać na usługach VIP. Ale będziemy starali się robić wszystko, aby organizacje patriotyczne, w tym „Proświta”, były obecne na naszej platformie. — Wśród afiszy Pańskich wydarzeń zdarzają się rosyjskojęzyczne. Jak może Pan to skomentować? — Takie przypadki zdarzają się, gdy dotyczy to działalności międzynarodowej. Ogólnie mamy wymóg – tylko język ukraiński. I tego formatu będziemy trzymać się zawsze. — Wcześniej w „Domu Ukraińskim” była Świetlica Kobziarska. Czy istnieje ona teraz? — Tak. Do tego jest zmodernizowana. Chciałoby się, aby powstała na większej powierzchni, ale na razie kwestia rozbija się o aspekt finansowy. — Na ile jest Pan zadowolony ze swojej pracy w czasie, gdy kieruje Pan „Domem Ukraińskim”? — Od 1991 roku „Dom Ukraiński” praktycznie nie był rekonstruowany, jeśli nie brać pod uwagę sali koncertowej. W ciągu ostatnich dwóch i pół roku w rekonstrukcję przedsiębiorstwa zainwestowano ponad 10 mln hrywien i nie są to środki budżetowe, a pomoc wolontariacka. W szczególności odnowiono ścianę od strony ulicy Triochswiatytelśkiej. Staramy się robić wszystko, aby panował tu ukraiński duch i ukraińska kultura. Aby „Dom Ukraiński” stał się tym centrum, które będzie prezentować Ukrainę jako silne państwo. Jeśli dwa i pół roku temu prawie wszyscy pracownicy przedsiębiorstwa porozumiewali się po rosyjsku, to teraz większość przeszła już na ukraiński. — Jakie są plany „Domu Ukraińskiego”? — Obecnie staramy się zrealizować nasz cel strategiczny – stać się centrum idei narodowej. Na jego realizację pewnie pójdą lata. Ale już dziś aktywnie propagujemy tę misję, którą wzięliśmy na siebie, staramy się maksymalnie przekazywać ją w przestrzeni informacyjnej ludziom. — Jak ocenia Pan stan, w jakim dziś znajduje się Ukraina? — Stan jest skomplikowany. Z jednej strony rozumiemy, że oprócz kluczowych osób, które zmieniły się na politycznym olimpie, w terenie do 60% pozostało ludzi starego myślenia, o pozycjach komunistycznych. Z drugiej – trwa wojna na wschodzie, której przyczyną jest wieloletnia propaganda „ruskiego miru” na tych terenach. Ale mimo wszystkich problemów Ukraina ma wielką przyszłość. — W kraju zarejestrowano ponad 300 partii politycznych. Niedawno stanął Pan na czele Partii Politycznej „Dom Ukraiński”. Jaka była potrzeba tworzenia nowego projektu politycznego? — W tym projekcie zawarta jest ciekawa składowa ideologiczna – chrześcijańska demokracja. Mówimy o tym, że oprócz praw i wolności człowiek powinien mieć odpowiedzialność przed Bogiem, rodziną, swoim narodem. Dziś różne wyznania chrześcijańskie ciągle kłócą się między sobą, ich wzajemne relacje mają charakter destrukcyjny, niszczycielski. Wojny religijne nie powinny wpływać ani na suwerenność, ani na bezpieczeństwo kraju, ani na jego rozwój. Nasza zasada ponadwyznaniowości mówi o tym, że moralność chrześcijańska i interesy państwowe muszą być ponad wszystko. Od 1991 roku na Ukrainie nie stworzono żadnej partii ideologicznej. Wierzę, że właśnie nasza ideologia będzie w stanie zjednoczyć naród ukraiński, dlatego mówimy o gospodarzu, o rodzinie, o rodzicach, o szacunku do starszego pokolenia. I kiedy to, co materialne, i to, co duchowe, schodzą się w jednym wektorze, to taki naród jest niezwyciężony. — Jak spędza Pan wolny czas? — Poświęcam go swojej rodzinie. Preferuję aktywny wypoczynek. Mieszkam w prywatnym domu z ogrodem i warzywnikiem, więc pracy nie brakuje. Jestem duchownym, dlatego nie mogę używać walki wręcz i trzymać w rękach broni, ale w duszy jestem wojownikiem. Jestem pewien, że z Bożą pomocą, konkretnymi codziennymi sprawami będziemy w stanie zmienić Ukrainę i podarować jej nadzieję na przyszłość. Rozmawiał Eduard OWCHARENKO. W lipcu 2014 roku Międzynarodowe Centrum Wystawienniczo-Kongresowe Kijowa „Dom Ukraiński” objął Jurij Stelmaszczuk. O tym, co udało się osiągnąć w tym czasie, nasza rozmowa z panem Jurijem.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
