Strona · s. 15strona oryginału ↗
Artystyczny front Anatolija Hnatiuka
Слово Просвіти, №14 за 2017 рік
W Kongres-Holi na Placu Lwowskim w stolicy odbył się koncert teatralizowany artysty ludowego Ukrainy Anatolija Hnatiuka „Czerwoną różę daruję tobie”, w którym wziął udział Akademicki Zespół Pieśni i Tańca Państwowej Służby Granicznej Ukrainy. Do tego koncertu A. Hnatiuk szedł 20 lat. Dzisiaj pan Anatolij jest gościem „Słowa Proświty”. — Od czego zaczynała się Pana działalność koncertowa? — Mój wykładowca na uczelni, która wtedy nazywała się Kijowski Państwowy Instytut Teatralny im. I. Karpenki-Karego, Ołeksandr Mychajłow mówił, że koniecznie będę występował na scenie jako piosenkarz. Jestem wdzięczny za jego szkołę, za to, że dostrzegł we mnie piosenkarza i pomógł zrealizować moje marzenia. W 1996 roku mój brat, artysta ludowy Ukrainy Mykoła Hnatiuk, zaproponował, abyśmy wspólnie wykonali piosenkę „Oj, smereko”. Nasz wspólny występ odniósł sukces, a piosenka stała się popularna. Po tym było niemało występów, zarówno solowych, jak i zbiorowych. Ale chciało się przygotować program, w którym brzmiałaby nie tylko piosenka, ale żeby był to teatralizowany, sceniczny koncert. Do tego marzyłem o występie razem z orkiestrą symfoniczną. Częściowo marzenie udało się wcielić w życie podczas spektaklu-koncertu „Ukraiński romans. Nostalgia”, który był prezentowany w repertuarze Narodowego Akademickiego Teatru Dramatycznego im. Iwana Franki. Przy akompaniamencie orkiestry teatru (główny dyrygent, zasłużony artysta Ukrainy Wołodymyr Hdański) rozbrzmiewały ukraińskie romanse klasyczne i współczesne. W spektaklu grałem rolę naczelnika stacji i wykonywałem kilka piosenek. Chciałbym podziękować chórmistrzowi naszego teatru, zasłużonemu artyście Ukrainy Anatolijowi Nawrockiemu. Ma on wielką szkołę kształcenia solistów. Swego czasu występował w znanym zespole „Kobza”. — Kto pomógł przygotować spektakl-koncert „Czerwoną różę daruję tobie”? — Los zetknął mnie z kierownikiem artystycznym Akademickiego Zespołu Pieśni i Tańca Państwowej Służby Granicznej Ukrainy, zasłużonym działaczem sztuki Ukrainy Hennadijem Synioookiem. Opowiedziałem mu o swoim marzeniu, a on powiedział, że zespół chciałby popracować nad takim programem. Teatralizowany koncert składa się z kilku bloków. Jednym z centralnych miejsc jest tematyka społeczna. Brzmią tematy „Rozstrzelanego Odrodzenia”, heroizm naszych żołnierzy, którzy bronią Ukrainy na wschodzie, utwory o Strzelcach Siczowych, likwidatorach awarii w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. Piosenki przeplatają się z monologami. Wyreżyserował ten program znany ukraiński reżyser, artysta ludowy Ukrainy Dmytro Czyrypiuk. To nasza wspólna praca z reżyserem, muzykami orkiestry i utalentowanym baletem. Dzięki orkiestrze i baletowi podczas wykonywania piosenki „Róże na peronie” tworzy się atmosfera dworca; wesoła piosenka „Kaczuszka” pomogła przypomnieć musical „Mister Skoworoda”; „Smerekę” wykonywałem razem z widzami. Brzmiały nowe utwory: „Moi bliscy” (muz. Oresta Krysy, sł. Wołodymyra Cybulka), „Czarowny kwiat-
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
