Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 6strona oryginału ↗

Kiedyś — książęca, niezdobyta twierdza. Tutaj krzyżowały się szlaki handlowe i robiono wielką politykę. Przykre żarty historii: dzisiaj Trębowla to skromny, choć bardzo przytulny, ośrodek rejonowy z chronicznie obciętym budżetem, co rekompensuje wytrwałość miejscowych entuzjastów.

Слово Просвіти, №15 за 2004 рік

GDZIE LEONID MAKAROWICZ DACHÓW NIE ŁATAŁ W świetle ulicznych latarni błoto na ulicach po deszczu lśni niczym płynne srebro. Trębowla, jak przystało na typową prowincję, nie będzie kusić przyjezdnego, by przeszedł się po bruku w lakierkach. Choćby dlatego, że ma ona niemało innych uroków — ruiny prastarej twierdzy, kościoły i cerkwie, malownicze okoliczne krajobrazy i czar małego miasteczka, którego nie zepsuje żadna niepogoda. O tym, że dzisiaj ośrodek rejonowy nie musi pretendować do wielkości dawnego Księstwa Trębowelskiego, świadczy liczba ludności — 15000 osób i jego średnia pensja — 200 hrywien. 15000 — to razem z tysiącem czy nawet więcej tych, którzy wyjechali na zarobek za granicę. Wśród nich — także żona mera Trębowli Iwana Szabata (na zdjęciu u góry). Mer otrzymuje więcej od reszty ziomków — 205 hrywien. Urzędnicy w merostwie mieli nadzieję, że im razem z innymi pracownikami budżetówki w tym roku podniosą pensję, ale gdzie tam. Z góry powiadomiono, że pozostanie ona bez zmian „w związku z brakiem przyrostu ludności”. Dwuznaczność odbioru tej frazy — na sumieniu jej autorów. Baczną uwagę centrum Trębowla szczególnie odczuła w lutym, kiedy bez zbędnych ostrzeżeń z kontrolą przybyła skarbówka. Sprawdzali miejscowych przedsiębiorców. Ci płacili ogromne kary i łykali walidol: urzędnicy skarbowi czepiali się drobiazgów, nawet tego, że na butelkach wódki etykiety nie są zbyt mocno przyklejone. Pochodzenie alkoholu — przysięgali biznesmeni — od państwowego producenta. Jednym słowem, długo tutaj będą wspominać wizytę skarbówki. Teraz zastanawiają się nad jej prawdopodobną przyczyną. Kiedy w zeszłym roku obwód lwowski opuszczał Serhij Medwedczuk, Rada Obwodowa w Tarnopolu poparła kolegów-deputowanych z miasta Lwa odpowiednim listem. A o wsparcie tarnopolan zaapelowali deputowani z Trębowli. Z czasem fala kontroli skarbowych przetoczyła się przez całą Zachodnią Ukrainę, nie omijając też miasteczka na południe od Tarnopola. Rejon trębowelski, co prawda, pozostaje jednym z niewielu oaz, których nie dotknęła „esdepizacja” kraju. Gabinet sekretarz rady miejskiej Oksany Biłej zdobi portret Julii Tymoszenko, polityczną pogodę robią przedstawiciele opozycji — „Naszej Ukrainy” i Bloku Julii Tymoszenko. Nie bez tego, oczywiście, żeby socjaldemokratyczna noga nie stąpała po miejscowej ziemi. Choć działo się to wtedy, gdy Leonid Krawczuk dopiero co przestał być pierwszym Prezydentem i zdobył mandat deputowanego. Oksana Biła, która niedługo była referentem Leonida Makarowicza, wspomina: „Przyszli do deputowanego wyborcy ze swoimi kłopotami, skarżą się: tak i tak, dach przecieka, pomóżcie. Krawczuk denerwował się: czego te kobiety ode mnie chcą? Dlaczego w poczekalni się tłoczą? Ja, powiada, w Radzie Najwyższej jestem po to, żeby prawa tworzyć, a nie dachy łatać”. Z tamtych czasów była referentka z jakiegoś powodu bardzo zapamiętała ręce eks-Prezydenta: — On ma je wypielęgnowane, białe i bardzo miękkie. Kiedy ściskasz mu rękę, wydaje się, jakbyś dotykał pierzyny. Za deputowania Leonida Krawczuka na Trębowelszczyźnie nic istotnie się nie zmieniło. Co prawda, jego następca Łeś Taniuk trębowelskiemu elektoratowi też szczególnie nie zapadł w pamięć. MAKI CZERWONE, CHŁOPCY W PAGONACH, ZŁOTA MŁODZIEŻ Gość będzie wspominał Trębowlę jako miasto niewysokich domków i nietypowo szerokich ulic. Idąc którymi, złapiesz się na myśli, że tutaj, zapewne, zatrzymał się czas: mało przechodniów, rzadkie auta, nienaruszoność prowincji, w której najmniejsze wydarzenie — na wagę złota. Albo kilograma maku. Głównymi newsmakerami Trębowli jest „naście” lat. Przeważnie wysokoprocentowe życie tutejszych młodych ludzi — bywalców barów i kawiarni — od czasu do czasu urozmaicane jest milicyjnymi rajdami. Funkcjonariusze wyłapują nietrzeźwych nieletnich w nocnych lokalach rozrywkowych (gdzie tym ostatnim w ogóle przebywać zabroniono) i konfiskują narkotyki, — jeśli poszczęści się z nimi złapać. Alkoholizacja nastolatków — zjawisko niemal masowe nie tylko w Trębowli. Skąd pieniądze na życie towarzyskie w regionie, który nie może pochwalić się nie wiadomo jakim dobrobytem? — Na zarobek za granicę zazwyczaj wyjeżdżają kobiety. Pieniądze przesyłają nie mężom, bo uważają, że ci piją, a dzieciom, mając nadzieję, że wydadzą je na coś wartościowego, — mówi Ałła Popowa, naczelnik służby do spraw nieletnich Trębowelskiej Rejonowej Administracji Państwowej. — Faktycznie, wpływu na dzieci nie ma. Jeśli zaś rodzice są, to nierzadko sytuacja wygląda tak: to po to mnie pan/pani w środku nocy z łóżka podniosłeś, żeby powiadomić o pijanym synu w barze?! Żeby ogłosić ostrzeżenie takim rodzicom w sądzie, trzeba zebrać kupę dokumentów. „Surowszy” środek zapobiegawczy — grzywna 17 hrywien. W małej Trębowli jest jeszcze jedna bieda wielkich miast — dorastające pokolenie aktywnie „wsiada na igłę”. Wśród uczniów rejonu na ten temat przeprowadzono ankietę. 65 % odpowiadało, że spróbowałoby „trawy” z ciekawości, 30 % — dla przyjemności. Dostać ją łatwo na dyskotece czy w barze. Makową słomę przeważnie przywożą z Tarnopola. W końcu, i w samej Trębowli uprawiają mak, co prawda, wcale nie w celach kryminalnych. — Staramy się walczyć z plagą, — kontynuuje Ałła Popowa. — I na razie nie możemy pochwalić się szczególnymi osiągnięciami. Bo, zgodnie z ustawodawstwem, żeby coś udowodnić, trzeba mieć świadków. Że wtedy to a wtedy u tego a tego znaleziono ziele. A nimi zostać nikt się nie śpieszy. Dzisiaj w ewidencji Trębowelskiej służby do spraw nieletnich — 6 rodzin narkomanów. W

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn