Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 10strona oryginału ↗

«EMOCJOM NIE WIERZYMY, A WIERZYMY FAKTOM»

Слово Просвіти, №15 за 2004 рік

Już w pierwszych wierszach artykułu „Twórcę wyklucza się z twórczości” („Słowo Proświty” z 19—25 lutego 2004 r.) autor Andrij Mołożawy dopuszcza się rażącego błędu. Aby rozeznać się w problemie, trzeba wysłuchać nie jednej strony, a przynajmniej dwóch. Autor artykułu dziwi się, że H. P. Macehorę wykluczono z członków Związku Artystów. Ale czy autor wie, że pana Macehorę już dwukrotnie wykluczano z organizacji: w 1965 roku — z kandydatów na członków Związku, a w 1980 r. — za wykluczeniem H. Macehory głosowało 43 artystów organizacji zaporoskiej. Zatem sytuacja, która wytworzyła się w Zaporożu, nie jest nowa i zyskała na aktualności, kiedy przewodniczącą ZONSHU wybrano I. Hresyk w czerwcu 2002 roku. Poprzedniego przewodniczącego zarządu L. Krywopusta rzeczywiście odwołano przedterminowo po przeprowadzeniu kontroli działalności finansowo-gospodarczej, w trakcie której wykryto szereg sfałszowanych dokumentów z jego podpisem. Od tego czasu do wszystkich instancji napływają listy i skargi dotyczące działalności ZONSHU, podpisane przez H. Macehorę i L. Krywopusta. Co do zebrań, o których mówią H. Macehora i L. Krywopust. Według Statutu NSHU, zebrania ogólne zwołuje się raz w roku. Takie zebranie odbyło się (24.09.03 r.), obecnych było na nim 58 artystów, do kworum brakowało 2 osób. Zresztą sam H. P. Macehora był przeciwny temu, aby to zebranie uważać za ogólne. Zebrania nadzwyczajne zwołuje się z inicjatywy przewodniczącego komisji rewizyjnej lub na żądanie 2/3 członków organizacji (dla Zaporoża — 60 osób). W artykule mowa o tym, że apel o zwołanie zebrania podpisało 20 artystów. Czego, jak widzimy, jest za mało — po pierwsze, a po drugie — większość artystów uznała podpisy za nieważne, niektórzy wycofali swoje podpisy. Kto zatem jest poszkodowany w tym przypadku? Kto przeprosi artystów? Umowy o wynajem pracowni twórczych z artystami zawiera nie przewodniczący zarządu, a dyrektor Zaporoskiego Kombinatu Artystyczno-Produkcyjnego. Pieniądze za korzystanie z pracowni przyjmowano w kasie. Nawiasem mówiąc, apel do prokuratury podpisany jest przez H. P. Macehorę, L. H. Krywopusta, W. K. Dubinina. Artysta W. K. Dubinin wycofał swój podpis, o czym istnieje jego pisemne oświadczenie. W sprawie faktu „brutalnego pobicia” przeprowadzono kontrolę przez starszego dzielnicowego Bondariewa. Na podstawie wyników kontroli wydano postanowienie „O odmowie wszczęcia sprawy karnej”. Warto jeszcze zaznaczyć, że pan Macehora nie po raz pierwszy ucieka się do takiego chwytu — zbyt często był „brutalnie bity”, a na wszystkie skargi otrzymywał odmowy wszczęcia sprawy karnej. I jeszcze jedna zniewaga, której nie może przeżyć Macehora: odmówiono mu nadania zaszczytnego tytułu „Ludowy Artysta Ukrainy”. I znowu o to oskarżana jest Iryna Hresyk. DRUGA STRONA MEDALU Do organizacji zaporoskiej wpłynęło zapytanie z NSHU z prośbą o określenie się w kwestii poparcia członka organizacji H. P. Macehory w sprawie nadania mu zaszczytnego tytułu. Zarząd ZONSHU zebrał się 06. 08. 2003 r. i jednogłośnie podjęto decyzję o odmowie. Ale ta decyzja w żaden sposób nie mogła wpłynąć, ponieważ odmowa nadania zaszczytnego tytułu „Ludowy Artysta Ukrainy” H. P. Macehorze z Administracji Prezydenta Ukrainy dotarła do Zaporoża jeszcze 5. 08. 2003 r. Na wszystkie fakty przedstawione w tym artykule istnieją realne dokumenty, pisemne potwierdzenia, a nie tylko emocje w rodzaju „ukarany za poglądy i przekonania”. Zarząd ZONSHU Od redakcji. Drukujemy list od zarządu Zaporoskiej organizacji NSHU, pozostawiając sobie prawo do powrotu do tego tematu.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn