Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 11strona oryginału ↗

Matka

Слово Просвіти, №15 за 2004 рік

...Ciii, mój biały gołąbku, położę ci siana pod główkę, dopóki źli ludzie cię nie obgadają...” Kogo Ona uspokajała — Niemowlę czy siebie? Ona wszystko już wiedziała, tam, w ubogiej betlejemskiej stajni. Najwyższy, Jej ukochany Najwyższy, zażądał tej ofiary, i Ona się poddała. Ona zawsze Mu się poddawała, odkąd siebie pamiętała. „...Lulaj, lulaj, mój maleńki, nie zważaj, co będzie” — gdzieś w podświadomości zabrzmiały ostatnie słowa kołysanki, którą wtedy ułożyła, nagłym, nieznośnym bólem pchn-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn