Strona · s. 11strona oryginału ↗
ŚWIĘTOŚCI NIE ODRZUCAJMY!
Слово Просвіти, №15 за 2004 рік
Niedawno usłyszałam, że od modlitwy nie ma żadnego pożytku ani pomocy. Nie wiem, czy niektórzy autorzy rzeczywiście „stali się” zbyt wierzącymi, ale ja zawsze byłam wierząca. Problemy religii i moralności nigdy nie omijały mojego kraju — Galicji. Modlitwa o jedność Ukrainy jest obecna we wszystkich naszych cerkwiach. Niestety, nie wszyscy czytelnicy równie uważnie czytają i rozumieją moje artykuły. Bardzo mi przykro, że ktoś nie rozumie nawet obrazowości wypowiedzi. Ale niech im Bóg wybaczy. A modlitwa — to niepojęta siła… Tymczasem dwa lata temu w Iwano-Frankiwsku wydarzyło się wielkie wydarzenie… W niedzielę, 13 października 2002 r., w centrum miasta, na placu A. Szeptyckiego, zwierzchnicy trzech ukraińskich kościołów: UKGK, UAKP i UPC KP poświęcili Iwano-Frankiwsk i wszystkich jego mieszkańców pod Opiekę Przenajświętszej Bogurodzicy. Istotnie, Panie, nieznane są drogi Twoje! Aż na duszy ulżyło, że w tak niespokojnym czasie oświeciłeś choć jedno miasto. Bo to nie było zwykłe poświęcenie —
to była jedność dążeń i modlitw zwierzchników różnych wyznań, duchowieństwa, wiernych, prośba do Nieba, by uchronić miasto i wszystkich jego mieszkańców przed wszelkim złem, nieszczęściem i klęskami. Wspaniały obrzęd rozpoczął się przed Kolegiatą — najstarszą świątynią Iwano-Frankiwska — i trwał dość długo, mimo złej pogody. Ponad 5 tysięcy ludzi, należących do różnych wyznań, wspólnie modliło się z zwierzchnikami i śpiewało razem ze zjednoczonymi chórami Iwano-Frankiwska, najpierw wysłuchawszy nagrania głosu byłego Patriarchy UKGK Józefa Slipyja… To wspaniałe wydarzenie zmusiło mnie do przypomnienia sobie różnych tragicznych wydarzeń w życiu narodu ukraińskiego. Należę do pokolenia, na które, szczególnie na jego męską połowę, przypadł Afganistan, a później — Czarnobyl. Moi rówieśnicy tysiącami na zawsze pozostali na piaskach Karabachu lub „spłonęli” od promieniowania po likwidacji awarii w Czarnobylskiej Elektrowni Atomowej. I jakże przykre, że wtedy nie było tak wspaniałego powrotu—
DUCHOWA PRZESTRZEŃ
…nia do wiary i gorących modlitw. Bo ci, za których modliły się w domu matki, bracia i siostry, rodziny, krewni, znajomi, ci, którzy mieli przy sobie poświęcone medaliony albo obrazki, ku zdumieniu wszystkich pozostali przy życiu i nietknięci. I to prawda! Nie znaliśmy wtedy modlitw na różańcu (wcale nie bezsensownych!) ani tego, czym jest Mistyczna Róża… Nie umieliśmy wtedy zrozumieć wezwań Papieża Jana Pawła II do poświęcenia siebie Najczystszej Dziewicy Maryi. Co więcej, podobne rzeczy nie mieściły się w naszej świadomości! Coś podobnego dzieje się dziś na Ukrainie z mieszkańcami obwodów sąsiadujących z Rosją, gdy widzą w galicyjskich miastach i wsiach wszędzie figury Matki Bożej, kapliczki-rotundy (przy źródłach) oraz wielką ilość kwiatów w dni świąteczne po obu stronach kaplic i krzyży z ukrzyżowaniem przy drogach.
Nadija DYCZKA, m. Dolina, obw. iwanofrankowski
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
