Strona · s. 2strona oryginału ↗
ZA POBITEGO SZEWCHENKĘ DAJĄ DWÓCH NIEPOBITYCH?
Слово Просвіти, №15 за 2004 рік
Niemało rozmów wywołał nieprzyjemny incydent, który wydarzył się pod koniec pierwszej połowy meczu towarzyskiego Macedonia — Ukraina. Przypomnijmy, że wtedy lider i kapitan reprezentacji Ukrainy Andrij Szewczenko, technicznie ogrywając Stojanowskiego, otrzymał od niego łokciem w twarz. Po meczu głównym przedmiotem dyskusji w prasie stał się nie tyle negatywny wynik (0:1) i pierwsza porażka naszej reprezentacji pod kierownictwem Ołeha Błochina, co zachowanie najlepszego ukraińskiego piłkarza. Jedni odebrali wszystko prosto — mówiąc, że doznał kontuzji i zszedł z boiska, by otrzymać pomoc medyczną. Inni zaś nazywali Andrija niemal zdrajcą. Udało nam się skontaktować z ojcem Andrija, Mykołą Szewczenką. Potwierdził on opinię autora tych słów — gdyby to był nie towarzyski, a oficjalny i ważny mecz, Szewa właśnie tak, jak to się stało, z boiska by nie zszedł. — Gdyby to było możliwe, Andrij grałby dalej — zaznacza Mykoła Hryhorowycz. — Ale kilka zębów wbiło mu się do środka. Uważam, że rywal uderzył celowo. Z tak dużym zamachem przypadkowo się nie uderza. SKANDAL Ja takich „piłkarskich rozrabiaków” naoglądałem się we Włoszech. Oni zazwyczaj robią swoją czarną robotę poza kadrem. Włosi, pamiętam, zauważyli takie „grzeszki” u Marco Materazziego z Interu i zaczęli filmować wszystko kamerą: kilka razy, w zupełnie niepiłkarskich epizodach uderza rywali, prowokuje. Tylko naszego Andrija w ciągu jednego meczu Materazzi uderzył sześć razy. — Co Pan czuł, kiedy Andrija uderzono w Macedonii? — Oczywiście, denerwowałem się. Zobaczyłem, że leci krew. Nietrudno wyobrazić sobie, jakie to nieprzyjemne odczucia. W boksie po uderzeniach w podbródek często zdarzają się nokauty. I wstrząs mózgu może być. Sądzę, że po czymś takim Andrij grać nie mógł. Zadzwonił z Włoch. Trzy godziny był tam w szpitalu. Prostowali mu zęby. Ze wszystkich tych zębów powyrywali nerwy. Jaka tam mogła być gra? Baliśmy się, żeby z nosem nic nie było. On przecież ma go połamanego w czterech miejscach. Dzięki Bogu, obeszło się. Ktoś oskarża go o brak patriotyzmu? To, myślę, przesada. W 2001 roku Andrij dograł mecz z niezagojonym złamaniem nosa. Nie wątpię, gdyby to był jakiś ważny oficjalny mecz, Andrij rwałby się z powrotem na boisko — wbrew zakazowi lekarzy. Gdyby nie chciał grać, mógł w ogóle do reprezentacji nie przyjechać. Heorhij MAZURASZU
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
