Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

ABY NIE JEŹDZIĆ PO HISTORIĘ ZA GRANICĘ

Слово Просвіти, №15 за 2005 рік

Skarby muzeów Ukrainy w znacznym stopniu pozostają nieznane szerokiemu ogółowi, tym bardziej światowej opinii publicznej. Tę lukę postanowił wypełnić program „Muzea Ukrainy”. Został on zapoczątkowany jako ogólnoukraiński przez organizację społeczną Związek Wspierania Integracji i Inwestycji w gospodarkę Ukrainy. Program ma być realizowany do 2008 roku. W ramach programu wydawane jest czasopismo „Kultura. Historia. Tradycja”. Każdy jego numer poświęcony jest muzeom jednego obwodu. Prezentacja szóstego numeru czasopisma, poświęconego muzeom obwodu kirowohradzkiego, odbyła się w obwodowym Muzeum Sztuki. Nie jest tajemnicą, że w ostatnich latach z powodu braku finansowania zmniejszyła się liczba wydawnictw literatury historyczno-krajoznawczej i periodyków, prac naukowych, badań i opracowań poświęconych obiektom dziedzictwa kulturowego. Czasopismo, które śmiało nazwało siebie naukowo-popularnym, stawia sobie za cel wsparcie informacyjne dla muzealnictwa. Wiele muzeów (zwłaszcza niewielkich), uważanych za prowincjonalne, a mających jednak unikatowe eksponaty, po raz pierwszy od kilkudziesięciu lat zobaczyło drukiem bardziej lub mniej pełną informację o sobie (nawiasem mówiąc, połowa dziesięciotysięcznego nakładu wydania pozostaje w muzeach obwodu, pozostałe zaś są rozsyłane do wszystkich muzeów Ukrainy; na nie również zorganizowana jest prenumerata). Właśnie na kulturalno-historyczną samodzielność Ukrainy kładli nacisk podczas prezentacji przewodniczący rady wspierania muzealnictwa i ochrony dziedzictwa kulturowego programu Ołeksandr Czuwardynski oraz redaktor czasopisma Wołodymyr Pałamarczuk. Podobne prezentacje odbyły się już w obwodach lwowskim, donieckim, żytomierskim, sumskim, a osobny numer czasopisma poświęcono muzeom Perejasławia-Chmielnickiego oraz patriarsze tamtejszego muzealnictwa Mychajłowi Sikorskiemu. Pojawienie się takiego programu, który, według słów dyrektor obwodowego Muzeum Krajoznawczego Tamary Hrigoriewej, nie tylko w pełni wypełnia próżnię informacyjną w muzealnictwie, ale też pomoże wejściu naszych muzeów w ogólnoukraińską i światową przestrzeń kulturologiczną, to bezsprzecznie dobra sprawa. Tylko że i robić ją trzeba na odpowiednim poziomie, bo zdecydowana większość materiałów w czasopiśmie o charakterze informacyjnym (można byłoby chociaż podać bibliografię prac naukowych i opracowań istniejących dziś), wymaga lepszego designu i składu wydania. A także duża liczba osobistych zdjęć Ołeksandra Czuwardynskiego — to na tle eksponatów muzealnych, to samych muzeów, to z kolegami, to bez nich — świadczy o tym, że nad wydawnictwem pracuje bynajmniej nie zespół profesjonalistów. Ale to szczegóły. Byłoby bardzo dobrze, gdyby program chociaż częściowo zrealizował postawione zadania, a są to, oprócz zachowania i popularyzacji spuścizny muzealnej, także wdrożenie w działalność muzeów nowoczesnych technologii informacyjnych: jednolitego, ujednoliconego systemu komputerowej katalogizacji muzealnej; nowatorskie metody renowacji i konserwacji eksponatów muzealnych oraz wspieranie współpracy międzynarodowej w dziedzinie muzealnictwa i restytucji zabytków historii i kultury. Oczywiście przede wszystkim program wypełni swoją misję, jeśli zwróci uwagę państwa (nawiasem mówiąc, na prezentacji był także nowo mianowany przewodniczący Kirowohradzkiej obwodowej administracji państwowej Eduard Zejnałow, który obiecał bezawaryjną współpracę z pracownikami kultury) na bolesne problemy muzealnictwa, których rozwiązaniu w pewnym stopniu pomógłby Ustawa „O mecenacie”, gdyby została przyjęta.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn