Strona · s. 4strona oryginału ↗
POGLĄD
Слово Просвіти, №15 за 2008 рік
Wołodymyr FERENC, m. Iwano-Frankiwsk Proces doskonalenia ustawodawstwa językowego przypomina dawną wojnę w okopach. Jedni pragną w jakiejkolwiek formie „przemycić” ustawę o szczególnym statusie języka rosyjskiego, ale nie mają ku temu podstaw prawnych. Inni próbują ustawowo chronić zadeklarowane w Konstytucji prawa do języka ukraińskiego jako państwowego, ale nie mają wystarczającego poparcia deputowanych. Większość społeczna milczy, zdenerwowana ciągłą polityzacją kwestii językowej. Ukraińska elita, jak zawsze, protestuje. Gdzież jest prawda? Wydawałoby się, że 16 lat niepodległości to wystarczająco dużo czasu, aby ukraińska elita miała już swoją jasno sformułowaną koncepcję ustawodawstwa językowego. Projekty są, ale omówienie ich w ukraińskiej społeczności do tej pory było nieprzezwyciężalnym problemem. Zbyt znikomy jest zasób informacyjny inicjatorów podobnych przedsięwzięć. Dla reszty przestrzeni informacyjnej jest to coś w rodzaju „nieformatu”, wszak polityzacja kwestii językowej to dość dochodowy biznes medialny, zwłaszcza podczas wyborów i niekończących się kryzysów parlamentarnych. W parlamencie wojna projektów ustaw o trybie stosowania języków trwa od dawna. W szczególności w szóstej kadencji zarejestrowano projekty N. Szufrycza, L. Hracza, S. Kiwałowa, W. Kołesniczenki (kilka projektów), P. Mowczana i W. Jaworiwskiego. Przeważająca większość projektów ma fatalną wadę — są one politycznie zaangażowane. W procesie omawiania tak wielkiej różnorodności, niekiedy sprzecznych co do koncepcji projektów, kompromisową nową Ustawę o językach przyjąć można, ale czy warto to robić? Kompromis w sferze językowej to motywowane polityczną, ekonomiczną czy jakąś inną celowością ograniczenie praw stosowania jednego języka na korzyść nadmiernego rozpowszechnienia innego, choć dla swobodnego rozwoju tego ostatniego wcale nie jest to potrzebne. W rzeczywistości chodzi nie o języki, a o obywateli, którzy tymi językami się posługują, o język państwowy jako jedną z podstaw państwowości. Właśnie dlatego kompromis w sferze językowej oznacza zalegalizowanie naruszeń praw językowych części obywateli Ukrainy lub podstaw ustroju konstytucyjnego. Żadne odwołania do interesów wyborców czy do praw demokracji nie dają parlamentowi Zdjęcie Olesia Dmytrenki
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
