Strona · s. 6strona oryginału ↗
KONTEKST
Слово Просвіти, №15 за 2008 рік
— Na forum inteligencji władza nie zdobyła się na to, by wysłuchać inteligencję, a inteligencja nie zmusiła władzy, by jej słuchała. Wszystko było w najlepszych tradycjach epoki radzieckiej. Problemy, które są palące i krzyczące, pozostały w cieniu i nie były rozpatrywane, chyba że w wystąpieniach Iwana Dracza oraz Iwana Dziuby. Inteligencja pozostaje inteligencją, ale w jakim jest stanie! Jest poniżona, społecznie uciemiężona, niechroniona, niepotrzebna. Półtoragodzinna opowieść Prezydenta o ukraińskich realiach jest powszechnie znana, ale trzeba, aby Prezydent wysłuchał wszystkich punktów widzenia, które wyrażała inteligencja. Po to właśnie przeprowadzamy forum, a nie seminarium, i opracowujemy koncepcję, aby mówić o tym, co najistotniejsze. W dobie globalizacji najważniej- Zakończenie. Początek na s. 1 — Odpowiedzialność materialną za nieprawdziwe informacje powinien ponosić autor lub źródło informacji — jest przekonany redaktor naczelny gazety „Hołos Ukrajiny” Anatolij Horłow. — Wtedy wielu powodów straciłoby ochotę czy to na niszczenie redakcji, czy na zwiększenie swojego majątku jej kosztem. Dlatego odpowiedzialność mediów należy jasno określić albo w ustawie „O informacji”, albo w kodeksie praw o informacji. Przecież media, które pracują uczciwie, za swoje stanowisko ryzykują otrzymaniem mnóstwa pozwów sądowych, a na mocy wyroków sądów można wstrzymać wydawanie każdej gazety. Dlatego do nowego kodeksu praw o informacji warto wprowadzić zapis, który regulowałby odpowiedzialność mediów: sprostowanie publikacji poprzez publikację z innym punktem widzenia w tym samym miejscu i o tej samej objętości. — Będziemy mówić o problemach dopóty, dopóki prawa nie zaczną być przestrzegane — nalega przewodniczący Narodowego Związku Dziennikarzy Ukrainy Ihor Łubczenko. Na potwierdzenie tej myśli przytoczył kilka przykładów, jak władze lokalne ingerują w pracę mediów. Tak oto przewodniczący Rady Obwodowej w Mikołajowie wojuje z redaktorem naczelnym gazety obwodowej: liczne komisje zmuszają go do pisania wyjaśnień, dlaczego nazwiska są w takim przypadku, a nie w innym. A w mieście Rozdilna w obwodzie odeskim mer miasta złożył pozew na 300 tysięcy hrywien przeciwko lokalnej gazecie „Czornomorski nowyny”, „zapominając” opłacić opłatę sądową, ponieważ sesja rady miejskiej „zwolniła” go z opłaty. A to już przejawy prawdziwej korupcji. W obwodzie dniepropetrowskim przewodnicząca rady rejonowej żądała, aby dziennikarze przynosili jej szpalty przed oddaniem ich do drukarni. Oto dlaczego tak ostro postawiono kwestię prywatyzacji mediów, bo ludzie mówią: czujemy się nie jak dziennikarze, a jak niewolnicy, którzy piszą to, co powie władza lokalna. Przez bezprawie, twierdzi przewodniczący NZDU, gazety stają się „bezzębne”, dlatego nowe ustawodawstwo musi jasno określić odpowiedzialność urzędników za uciskanie zespołów redakcyjnych oraz poszczególnych dziennikarzy. Być może warto sprywatyzować media, wypuścić je na „wolną wodę”, czyli oddać w prywatne ręce? TWORZYĆ UKRAIŃSKI ŚWIAT
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
