Strona · s. 1strona oryginału ↗
SKŁADNIKI SUWERENNOŚCI INFORMACYJNEJ
Слово Просвіти, №15 за 2008 рік
W społeczeństwie, polityce i kręgach dziennikarskich powiedziano wystarczająco dużo o obiektywizmie, bezstronności i wolności słowa w mediach. Problemy te nie są czysto ukraińskie. Zarówno na obszarze poradzieckim, jak i w krajach o ugruntowanej demokracji, wojna między społeczeństwem a władzą o swobody obywatelskie, wśród których czołowe miejsce zajmuje właśnie wolność słowa, prawdopodobnie nigdy się nie skończy. Przecież ten, kto posiada informacje, włada światem. W dobie technologii informacyjnych jest to aksjomat. Kiedyś, aby zdobyć władzę, przejmowano banki, telegraf, a dzisiaj — przestrzeń informacyjną. Swiatosław MIZERNIUK Bezpieczeństwo informacyjne Ukrainy jest zagrożone, a polityka państwowa w tej sferze jest nieskuteczna. Taka była główna myśl uczestników „okrągłego stołu” pod hasłem „Media państwowe na Ukrainie: miejsce społeczne, rola i odpowiedzialność”, który odbył się w Ukrinformie. Do dyskusji zaproszono kierowników ogólnokrajowych mediów państwowych, ogólnoukraińskich i regionalnych firm telewizyjnych i radiowych różnych form własności, agencji informacyjnych, deputowanych ludowych, pracowników Sekretariatu Prezydenta i Gabinetu Ministrów, przewodniczącego Narodowego Związku Dziennikarzy Ukrainy, naukowców oraz opinię publiczną. Uczestnicy omawiali niedoskonałość ustawodawstwa, zagrożenia dla narodowego bezpieczeństwa informacyjnego kraju oraz oblicze moralno-psychologiczne i moralno-etyczne mediów. Na posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy w kwestii bezpieczeństwa informacyjnego prezydent Wiktor Juszczenko ostro krytykował politykę stymulowania i tworzenia ukraińskiego narodowego produktu informacyjnego. Podkreślał również, że jego umieszczanie na kanałach telewizyjnych i radiowych (niekoniecznie państwowych) powinno stać się opłacalne. Na przykład w krajach zachodnich za rozpowszechnianie programów użytecznych społecznie dla całego społeczeństwa, a nie dla poszczególnych grup, państwo zachęca media ekonomicznie — przyznaje im ulgi. Przy „okrągłym stole” omawiano również ten problem. Ponieważ na kanałach centralnych prawie nie ma ukraińskich filmów, za to jest dużo amerykańskich i rosyjskich. To samo dotyczy programów rozrywkowych. Oto dlaczego prezes Narodowej Kompanii Radiowej Ukrainy Wiktor Nabrusko uważa, że obecnie merytoryczne wypełnienie wielu ukraińskich mediów stanowi zagrożenie dla naszego bezpieczeństwa narodowego. Aby temu zapobiec, państwo musi dbać zarówno o swoją politykę informacyjną, jak i o zasoby częstotliwości — składnik suwerenności informacyjnej, który należy do narodu. Współcześni dziennikarze pracują na tak zwany ranking — jakiś wymyślony format, który może doprowadzić do prymitywizacji społeczeństwa. Ten problem nie powstał dzisiaj. Nasze pole legislacyjne tworzono w latach 90. z uwzględnieniem europejskich cywilizacyjnych norm postępowych, ale bez uwzględnienia ukraińskich realiów. Wtedy ustawy pisano z jednym celem — komercjalizacji, uzyskania szybkich zysków i nadzysków, dlatego pole informacyjne i zasoby informacyjne przekształciły się w brutalny rynek. Ponadto większość krajowych dziennikarzy to nie specjaliści: na Ukrainie jest 20 instytutów, 50 wydziałów dziennikarstwa, a w mediach pracują jednostki profesjonalistów. Zastępca przewodniczącego Państwowego Komitetu Telewizji i Radiofonii Ukrainy Wołodymyr Horobcow zauważył, że niuanse prawne działalności mediów wymagają istotnych zmian i udoskonalenia: obowiązujące ustawodawstwo opracowano jeszcze w latach 1993—1994, jest ono przestarzałe, a łatanie w nim dziur nie jest wyjściem. Dlatego Państwowy Komitet Telewizji i Radiofonii nalega na kompleksowe udoskonalenie prawne sfery informacyjnej, co stanie się możliwe wraz z przyjęciem Kodeksu Informacyjnego. Jego koncepcja została już zatwierdzona, opracowywany jest odpowiedni projekt ustawy, do którego wejdą wszystkie ustawy regulujące pracę mediów na Ukrainie: przestrzeń informacyjna zostanie uporządkowana. Opracowano zmiany do ustawy o telewizji i radiofonii, istnieją projekty ustaw „O dostępie do informacji”, reformowaniu państwowych mediów drukowanych, o mediach publicznych. Niektóre z nich są prawie gotowe do rozpatrzenia w Radzie Najwyższej, inne jeszcze wymagają dyskusji społecznej. Przygotowywany jest projekt ustawy o ochronie działalności zawodowej dziennikarzy, w którym określono nie tylko prawa i obowiązki dziennikarzy, ale także tryb ich akredytacji, czego wcześniej nie regulowała żadna ustawa. Nad tym pracują zarówno Państwowy Komitet Telewizji i Radiofonii, jak i Ministerstwo Sprawiedliwości, Narodowa Rada ds. Telewizji i Radiofonii oraz Narodowy Związek Dziennikarzy Ukrainy. Dokończenie na s. 6 BEREHYNIA HALYNY SEWRUK Dobrowolne datki „Na Cerkiew Kobziarza”: Międzynarodowy Fundusz Charytatywny „Ukraińska Rodzina” R/r nr 26045200145101 w Podolskiej filii AKB „Kijów”, MFO 320401 ZKPO 21709106 ŁĄCZNIE NA KONCIE CERKWI TARASA — 864 308 hrywien 50 kopiejek.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
