Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

PRAWDA O UPA TRAFIA DO MARIUPOLAN

Слово Просвіти, №15 за 2008 рік

Iryna MOLCZANOWA, działaczka Proświty Pod patronatem SBU dokumenty z niedawno otwartych archiwów KGB objechały już 20 obwodów Ukrainy, dotarły też na Doniecczyznę. W Mariupolu wystawa o działalności UPA odbyła się dzięki zaproszeniu przewodniczącego miejskiej „Proświty” Anatolija Moroza, a proświtianie stali się gospodarzami wydarzenia. Wystawę „UPA — historia niepokonanych” w Doniecku w ciągu 10 dni odwiedziło około 1 000 osób, w Mariupolu w ciągu 7 dni zgromadziła ponad 600 mieszkańców miasta. Jednak jej otwarciu towarzyszyła pikieta członków KPU i wietrenkowców, która zapewne była dobrze zaplanowana przez tych, którzy wciąż nie chcą pogodzić się z prawdziwą historią Ukrainy. Wojownicze postępowe socjaliści wraz z komunistami wtargnęli do sali, w której odbywała się konferencja prasowa z okazji otwarcia wystawy. Historyk Jurij Matuszczak opowiedział o powstaniu Ukraińskiej Armii Powstańczej. Anatolij Mороз zapoznał zwolenników i przeciwników wystawy z jej działalnością. Pikietujący starali się przeszkodzić rozmowie, celowo pozowali przed kamerami telewizyjnymi z flagami, ale odmówili zaproponowanego dialogu z proświtianami. Pokręciwszy się przez godzinę i, najpewniej, odpracowawszy opłacony im czas, obrońcy NKWD po cichu zniknęli, zostawiwszy w sali niepotrzebne im czerwone flagi. Tymczasem wystawa cieszyła się dużym powodzeniem w mieście. Przychodzili ludzie różnego wieku i zawodów, przyjeżdżali nawet ze wsi. Lekarz Ihor Ľabach mówi: „Taka wystawa była potrzebna od dawna. Jest szczególnie przydatna dla młodzieży, która musi na własne oczy przekonać się o zbrodniach KGB. Dwujęzyczność w Ukrainie to prawdziwy nonsens. Izrael zjednoczył się dzięki hebrajskiemu.” Emerytka Iryna Kapusta napisała w księdze wpisów: „Sława Ukrainie! My, mieszkańcy Mariupola, żyjemy w atmosferze sztucznego głodu informacyjnego i prymitywizacji świadomości. Bardzo brakuje nam takich wydarzeń”. Członkini partii NRNU Larysa Brahina zauważa: „Kiedy na Doniecczyźnie było spokojnie, w Zachodniej Ukrainie ludzie ginęli nie tylko za swoje, ale i za naszą przyszłość. Sława niepokonanym!” A oto grupa młodzieży przy stoiskach. Wika Tymczyna, 16 lat, studentka technikum, uczeń 7 klasy Serhij Chardin. „Historię trzeba znać z dokumentów, a nie z bajek opowiadanych przez różnych ludzi” — mówi chłopak. Jewhen Antiuszyn z uczelni morskiej szczerze oświadcza: „Jestem patriotą Ukrainy, dlatego przyszedłem na wystawę. Niestety, moi rodzice są do tego obojętni. Skąd u mnie patriotyzm? Zaszczepiły go w mojej duszy nauczycielka języka ukraińskiego szkoły nr 4 Walentyna Mykołajiwna Połtorecka, nauczycielka historii Olena Wiktoriwna Bohdaszewska oraz wspaniałe ukraińskie pieśni, z którymi zapoznawałem się, ucząc się w szkole muzycznej”. Młodzieniec wyraził chęć uczestniczenia w wydarzeniach Proświty. Podsumowując wystawę, Anatolij Mороз podziękował proświtianom. Ma nadzieję, że w miejskim muzeum pojawi się stoisko o działalności „Proświty” w Mariupolu. Ukraińcy w mieście są, aktywnie pracują i coraz bardziej przyciągają uwagę mieszkańców Doniecczyzny do spraw ukraińskich.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn