Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 8strona oryginału ↗

PODWIŻNICTWO WOŁODYMYRA IWANCIWA

Слово Просвіти, №15 за 2008 рік

Natalija MOCZAŁOWA, wykładowczyni Katedry Lingwistyki Stosowanej Narodowego Uniwersytetu Budownictwa Okrętowego im. admirała Makarowa, m. Mikołajów Człowiek, który bez hałasu i krzątaniny wykonuje swoje dzieło, do którego ma powołanie. Takim właśnie jest poeta, satyryk, tłumacz, badacz, literaturoznawca, regionalista, krytyk, redaktor, kompilator, wydawca i działacz społeczny Wołodymyr Opanasowicz Iwanciw, przewodniczący miejsko-rejonowej organizacji «Proświty» z Białej Cerkwi. Jako prawdziwy miłośnik książek i oświatowiec Wołodymyr Iwanciw przekazał w darze bibliotekom Centralnego Systemu Bibliotecznego ponad 200 własnych książek. Co roku podczas konkursów recytatorskich utworów Tarasa Szewczenki, Iwana Franki i Wasyla Stusa wręcza swoje książki wszystkim uczestnikom konkursu. Niezwykle liryczne, delikatne wiersze poety. Doskonałość przekładu z języka białoruskiego i rosyjskiego zachwyca. Czytając księgę wspomnień naocznych świadków «Holokaust», którą wydał i zredagował W. Iwanciw, czujemy wrażliwość i współczucie wobec ludzkiej tragedii. Badania procesu literackiego na Białocerkiewszczyźnie podsumował zbiór «Zaspiw» na Porossi», którego redaktorem i wydawcą został pisarz, a także zbiór esejów, artykułów, recenzji i wywiadów «Przezwyciężanie syndromu Gogola». Świadectwem synowskiej miłości do Ukrainy, jej historii i świętości stało się literacko-artystyczne wydanie «Iwan Mazepa „Przez szablę mamy prawa”», w którym zebrano utwory sławnego hetmana-rodaka, a w dodatkach — materiały Ogólnoukraińskiej naukowo-praktycznej konferencji «Iwan Mazepa i państwowość ukraińska», która odbywała się w Białej Cerkwi. Redaktor i wydawca — W. Iwanciw. Doceniając twórcze dziedzictwo I. Mazepy, nie sposób pominąć znaczenia pracy W. Iwanciwa, który zebrał pod jedną okładką manifest «Jacy my jesteśmy naród», wygłoszony przed wojskiem, «Dumę i pieśń», w której Iwan Mazepa wzywał do jedności między braćmi: „Żali się, Boże, Ukrainy, Że nie razem ma swe syny…”, do wierności ojczyźnie. «Pieśń o czajce-sierotce», która stała się ludowa, należy do pióra Iwana Mazepy-poety. Mistrzowską ręką napisane są «Psalmy». Listy I. Mazepy do ukochanej Motrony Kocziubejówny zebrano w rozdziale „Szczęśliwe moje

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn