Strona · s. 11strona oryginału ↗
OLES HONCZAR:
Слово Просвіти, №15 за 2008 рік
Nina HNATIUK Czyż nie głównym wydarzeniem 3 kwietnia, w dniu 90. rocznicy urodzin wybitnego ukraińskiego pisarza, działacza państwowego i społecznego Olesia Honczara, stało się wręczenie nagród literackich jego imienia. Na długo przed uroczystościami, w których wzięli udział członkowie rodziny klasyka literatury ukraińskiej XX wieku, znani pisarze, urzędnicy i politycy, twórcza młodzież, do Domu Pisarzy przychodzili ludzie. Niektórzy przyjechali z Ługańska, Dniepropietrowska, Krymu, wszak wysokie i mężne słowo Olesia Honczara, jego testament „Strzeżcie soborów dusz swoich” jest tak potrzebne i znaczące dzisiaj w każdym zakątku Ukrainy. Witając wielbicieli twórczości Honczara, tegorocznych laureatów, przewodniczący Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy, przewodniczący parlamentarnego Komitetu ds. Kultury i Duchowości Wołodymyr Jaworiwski mówił nie tylko o światowej wielkości talentu niezapomnianego Olesia Terentijowycza, jego szczodrej i jasnej duszy, ale także o odwadze, by w każdych okolicznościach pozostać sobą – i pod bombardowaniami wojny, i w czasie niszczycielskiej krytyki „Soboru” przez partyjnych nomenklaturowców i ich sługusów. Jego prawdziwego i uczciwego słowa tam, na górze, bano się jak ognia. Całe swoje życie Oles Honczar poświęcił Ukrainie. Znamienne, że i powstanie Towarzystwa Języka Ukraińskiego im. T. Szewczenki, i narodziny Ludowego Ruchu Ukrainy, i potwierdzenie Aktu o niepodległości Ukrainy w referendum 1991 roku – wszystkie te wiekopomne wydarzenia są związane z imieniem Honczara. Nie na darmo nazywają go sumieniem narodu, duchowym ojcem Ukraińców obok Tarasa Szewczenki. „Ukraińcy, głowa do góry! Mamy Olesia Honczara, jego utwory, Sobór jego ducha. I dlatego nikt już nie zdoła nas zawrócić z obranej drogi. I to jest najlepszy pomnik Wielkiego Ukraińca” – powiedział Wołodymyr Jaworiwski. Przewodniczący jury ds. przyznania Fotoreportaż Hanny OBORSKIEJ W przeddzień obchodów 90. rocznicy urodzin Olesia Honczara w Narodowym Muzeum Literatury Ukrainy uroczyście otwarto wystawę poświęconą życiu i twórczości wybitnego mistrza słowa. Z okazji otwarcia zebrało się wielu młodych ludzi, w szczególności uczniowie szkoły nr 76, która nosi imię pisarza, studenci Kijowskiego Narodowego Uniwersytetu Technicznego „KPI”, którzy interesują się twórczością klasyka literatury. Przybyli także laureaci nagrody im. Szewczenki: Jarema Hojan, dyrektor wydawnictwa „Weselka”, Petro Perebyjnis, redaktor naczelny Państwowej Nagrody Literackiej im. O. Honczara Petro Kononenko ogłosił, że tegoroczne wyróżnienie jednogłośnie przyznano niestrudzonemu badaczowi życiowej i twórczej drogi Olesia Honczara, znanemu krytykowi, autorowi książek „Sobór i wokół Soboru”, „Noc bez Olesia Honczara” Witalijowi Kowalowi (pośmiertnie). Dyplom i medal laureata wręczono wdowie po pisarzu, Oldze Kowal. Jak zaznaczyła wiceminister kultury i turystyki Olha Bencz, dorobek twórczy Witalija Kowala żyje i pomaga nowym pokoleniom Ukraińców głębiej poznać duchową wielkość Olesia Honczara, bogactwo jego języka, niegasnące światło miłości. Laureat Narodowej Nagrody Ukrainy im. T. Szewczenki, redaktor naczelny gazety „Literaturna Ukrajina”, poeta Petro Perebyjnis, który przewodniczy jury ds. przyznania Międzynarodowej pozarządowej ukraińsko-niemieckiej nagrody literackiej im. O. Honczara, przypomniał, że wyróżnienie ustanowili w 1997 roku wielbiciele twórczości Olesia Honczara, obywatele Niemiec: pisarka Tetiana Kusztewśka oraz mecenas, działacz społeczny i biznesmen Dieter Karrenberg, w celu wspierania literackiej młodzieży Ukrainy i uhonorowania O. Honczara na świecie. W ciągu de- gazety „Literaturna Ukrajina”, Roman Łubkiwski, przewodniczący Komitetu im. Szewczenki oraz wielu innych. Przyjemnie było słyszeć ulubioną pieśń Olesia Honczara „Steżyna” do słów Andrija Malyszki w wykonaniu bandurzystki Nadiji Bojaniwśkiej. Wystawę odwiedziła wnuczka pisarza Lesia Honczar, która była zachwycona i mile zaskoczona eksponatami. Goście mieli okazję obejrzeć listy Olesia Honczara do przyjaciół, publikacje w czasopismach, pierwsze wydania powieści „Praporonosi”, „Sobór”, fotografie z archiwum rodzinnego. Słoneczna twórczość Olesia Honczara żyje z nami, utwory pisarza są aktualne i dzisiaj. Kwiaty szacunku i pamięci. Występuje W. Jaworiwski sięciolecia jej laureatami zostało prawie 50 młodych poetów, prozaików, krytyków, publicystów. W tym roku na konkurs wpłynęło pół setki książek i rękopisów. Zwycięstwo w twórczej rywalizacji odnieśli najgodniejsi. Laureatkami ukraińsko-niemieckiej nagrody literackiej im. O. Honczara zostały Anna Bahriana (Kijów, powieść „Za Habią, albo Wbrew przesądom”) oraz Marija Drużko (m. Dnieprodzierżyńsk, powieść „Sheila”). W nominacji „Opowiadanie” laureatką została nazwana Inna Danyluk (m. Żytomierz, zbiór nowel „Zapłakane róże”). Wśród poetów nagrodę zdobyła Natalja Szulśka (m. Łuck, zbiór „Wiesnianofiłka”). Wśród prac literaturoznawczych za najlepsze uznano badanie „Dyskurs autorskiej redakcji tekstów publicystycznych na materiale twórczości Olesia Honczara” Olhy Kucewśkiej z Ługańska. Laureatem Międzynarodowej nagrody literackiej im. O. Honczara został także nasz kolega Jewhen Buket, dziennikarz, przewodniczący kijowskiej „Młodej Proświty” – za cykl artykułów publicystycznych „Ludzie od ziemi”. W sali uroczystości było wielu młodych proświtian i witali oni uśmiechniętego, szczęśliwego kolegę kwiatami.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
