Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 11strona oryginału ↗

PRAGNĄĆ WZNIOSŁYCH ZAMYSŁÓW

Слово Просвіти, №15 за 2008 рік

Nina GNATIUK Tego dnia dziesiątki nauczycieli, pisarzy, dziennikarzy spieszyło do wyspecjalizowanej szkoły z pogłębioną nauką języka i literatury ukraińskiej nr 76, znajdującej się w dzielnicy Swiatoszyn stolicy. Wydarzenie jest bowiem szczególnie radosne: otwarcie muzeum Ołesia Honczara. Nie jeden miesiąc nauczyciele, wychowankowie szkoły i rodzice zbierali dzieła wybitnego mistrza pióra, prace naukowe, publikacje w czasopismach i gazetach o jego życiu i twórczości. Niezawodnymi pomocnikami i konsultantami młodych honczaroznawców byli żona pisarza Walentyna Honcharowa, zastępca dyrektora Instytutu Literatury NAUK Ukrainy Serhij Halczenko oraz inni szanowni dobrodzieje. A w przeddzień 90. rocznicy urodzin autora „Chorągwionoszów”, „Tronki”, „Soboru” szkolne muzeum przyjęło pierwszych zwiedzających. W przestronnej sali — wydania dzieł O. Honczara z wielu lat, jego listy, artykuły, osobiste rzeczy, prace naukowe, materiały o życiu i twórczości tego niezrównanego znawcy języka ukraińskiego, pisarza o światowej sławie, bojownika o utrwalenie niepodległości Ukrainy. Dyrektor szkoły Ludmiła Naumczak serdecznie powitała bliskich i krewnych pisarza, opowiedziała, że dewizą uczniów i nauczycieli tej placówki jest skrzydlate powiedzenie niezapomnianego O. Honczara: „Dąż do wzniosłych zamierzeń”. Dzieci, zapoznając się z twórczością Ołesia Terentijowycza, poznając jego frontową biografię, lata studenckie, wielostronną działalność społeczną, przekonują się: Ołesь Honczar — to nie tylko pierwszorzędny mistrz ukraińskiej prozy, lecz także wzór ludzkiej przyzwoitości, pracowitości, wierności, czystości myśli i czynów. Nigdy nie zdradził Ukrainy, każdym słowem i czynem pracował na jej autorytet, wywyższenie swojego narodu. Na uroczystościach z okazji otwarcia muzeum wystąpił gość z Białorusi — znany pisarz, tłumacz utworów O. Honczara Wiaczesław Rahojsza. Zastępca przewodniczącego Świętoszyńskiej dzielnicowej administracji państwowej m. Kijowa Natalia Pazenko podarowała muzeum telewizor. Miłym zaskoczeniem dla uczestników święta było ustanowienie i wręczenie szkolnych nagród im. O. Honczara w czterech kategoriach. Pierwszą nagrodę podzieliły uczennice Jana Bikman i uczeń Dmytro Kwaszenko, drugą nagrodę otrzymała Switłana Korobczuk. Zasłużone wyróżnienie otrzymała także nauczycielka Ołena Hryhoriwna Polewaja. Do grona pierwszych laureatów najmłodszej Honczarowskiej nagrody dołączył jeden z rodziców — prezes fundacji charytatywnej szkoły Serhij Karpenko. Szczególnie gorącymi oklaskami powitali nauczyciele, rodzice, uczniowie i goście szkoły Walentynę Danyliwnę Honczar, która również została laureatką tej nagrody w kategorii „Strażniczka soborów dziecięcych dusz”. Żona Ołesia Honczara, jego wierna pomocnica i przyjaciółka otrzymała nagrodę za znaczący wkład w wychowanie młodszego pokolenia. Mamy nadzieję, że to nie ostatnia nagroda V. D. Honczar w tym roku. Właśnie ukazała się jej książka „Jam pełen miłości…” (Wspomnienia o Ołesiu Honczarze). Ze stron tej książki, która dojrzewała w jej myślach przez wiele lat, czytelnicy będą mogli poznać czystość i wielkość miłości, piękno wierności, trudny ciężar sławy, wysoki i rzadki talent pozostawania ziemską, dostępną i pociągającą osobą nawet wtedy, gdy znalazłeś się między bezlitosnymi kamieniami młyńskimi historycznych przełomów, zawirowań, wojen i wstrząsów. A Ołesь Honczar w każdych okolicznościach miał odwagę pozostać sobą.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn