Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

Co stoi za wyrokiem dla Heorhija Filipczuka?

Слово Просвіти, №15 за 2012 рік

Sąd Rejonowy Sołomjanśkyj w Kijowie skazał Heorhija Filipczuka, ministra ochrony środowiska w rządzie Julii Tymoszenko, na 3 lata pozbawienia wolności. Filipczuk został skazany „za przekroczenie władzy i uprawnień służbowych” podczas zawierania umowy z kancelarią prawniczą na świadczenie Ministerstwu Ochrony Środowiska konsultacji w trakcie rozpatrywania sporu przed międzynarodowymi instytucjami prawnymi dotyczącego zerwania umowy zawartej między rządem a firmą Vanco International ltd. na eksploatację szelfu Morza Czarnego. Decyzja rządu o przeprowadzeniu konsultacji była kolegialna, jednak sąd z jakiegoś powodu przypisał odpowiedzialność jednemu byłemu ministrowi, który tę decyzję wykonywał. Filipczuk zaskarża wyrok sądu w przewidziany prawem sposób, a jego adwokat Mykoła Szupenia uważa, że w sądzie apelacyjnym istnieją wszystkie niezbędne podstawy do uniewinnienia byłego ministra. „Zgodnie z prawem należy udowodnić wyraźne przekroczenie uprawnień. Tymczasem w materiałach sprawy wskazano, że to nawet nie była inicjatywa H. Filipczuka. Były zarządzenia Gabinetu Ministrów, były polecenia premier Ju. Tymoszenko oraz pierwszego wicepremiera O. Turczynowa dotyczące przeprowadzenia analizy prawnej itd. Dlatego nie może tu być mowy o jakimkolwiek samowolnym przekroczeniu uprawnień” – zaznacza on. „To właśnie Filipczuk jako minister właściwy w tej dziedzinie walczył w sądach o szelf Morza Czarnego, który firma »Venko« odbierała państwu za bezcen” – oświadczyli w partii „Batkiwszczyna”, z listy której został wybrany do parlamentu. Przedstawiciele Pełnomocnika ds. praw człowieka spotkali się w Łukjanowskim SIZO z H. Filipczukiem, dla którego dzień wcześniej do izolatora tymczasowego zadysponowano karetkę pogotowia w związku z atakiem serca, i trafił on do celi części medycznej aresztu śledczego. Pełnomocniczka ds. praw człowieka Nina Karpaczowa nazwała drugie aresztowanie Heorhija Filipczuka brutalnym. Jerzy Filipczuk — doktor nauk pedagogicznych, profesor, akademik Akademii Nauk Pedagogicznych w dziale dydaktyki, metodyki, technologii informacyjnych w edukacji. Pochodzi z obwodu czerniowieckiego, jest Ukraińcem. Karierę zawodową rozpoczynał jako nauczyciel historii. Reprezentując Ludowy Ruch Ukrainy, w latach 1996–1998 z powodzeniem pełnił funkcję przewodniczącego Czerniowieckiej Obwodowej Administracji Państwowej. Dwukrotnie był wybierany posłem do Rady Narodowej Ukrainy w okręgu większościowym, a raz — z listy partii „Batkiwszczyna”. Akademik Międzynarodowej Akademii Słowiańskiej im. Kamieńskiego, członek Rady Głównej Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki. Autor ponad 200 prac naukowych dotyczących rozwoju edukacji narodowej, społeczeństwa obywatelskiego, etnokultury i polityki ekologicznej, w tym monografii: „Rozwój edukacji w wielonarodowych regionach” (1996), „Ukraińska etnokultura w treści narodowej edukacji ogólnej i pedagogicznej” (1996), „Ekologia i polityka” (w 2 t., 1998, wspólnie z innymi autorami), „Społeczeństwo obywatelskie: edukacja, etnokultura, etnopolityka” (2002), „Polityka ekologiczna: realia narodowe i globalne” (w 4 t., 2002–2004, wspólnie z innymi autorami), „Słownik terminów z zakresu ekologii, bezpieczeństwa życia i działalności” (2003). Wyrok sądu wobec Georgija Filipczuka, znanego działacza politycznego i społecznego, naukowca, stał się kolejnym potwierdzeniem politycznego podłoża wielu głośnych spraw sądowych w Ukrainie w ostatnim czasie. Świadczy to o „selektywności” wymiaru sprawiedliwości i imitowaniu „walki z korupcją”, gdy prawdziwi korupcjoniści pozostają bezkarni, a zamiast nich do sądu pociągane są osoby, które wiele zrobiły dla państwa, lecz są politycznymi przeciwnikami władzy. Centralny Zarząd Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. H. Szewczenki domaga się bezstronnego rozpatrzenia sprawy oskarżenia G. Filipczuka i uchylenia niesprawiedliwego wyroku.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn