Strona · s. 13strona oryginału ↗
Zasiewając miłość i twórczość…
Слово Просвіти, №15 за 2012 рік
Uliana WOLIKOWSKA. Mówiąc o kierowniczce klubu dziecięcego „Czerwona kalina” Centrum Pracy Pozaszkolnej Rejonu Swiatoszyńskiego m. Kijowa, Nadiji Kacion, przypominają się mądre słowa: „Dziecko to młody, bladozielony pęd, który ledwie wyjrzał ze swojego ziarna; a wychowawca to ogrodnik, który pielęgnuje i wyhodowuje ten pęd”. Nadija Iwaniwna już ponad 20 lat pracuje w stowarzyszeniu twórczym modelowania i konstrukcji odzieży „Nadija” z dziećmi z rodzin wielodzietnych, dziećmi-sierotami, półsierotami, dziećmi, których rodzice zostali pozbawieni praw rodzicielskich. Mistrzowsko łączy swój dar pedagogiczny i profesjonalną wiedzę modelera. W tej niezwykłej osobie żyje i nauczyciel, i psycholog, i projektant. Oprócz tego od 1991 roku Nadija Iwaniwna zajmuje się pracą charytatywną w internacie specjalnym nr 15, gdzie mieszkają dzieci niepełnosprawne, chore na porażenie mózgowe. — W dzieciństwie uczyłam się osiem lat w internacie dla dzieci uzdolnionych w Gorłówce na Doniecczyźnie — dzieli się wspomnieniami Nadija Kacion. — Ukończywszy Narodowy Uniwersytet Pedagogiczny imienia Drahomanowa, swoje życie i twórczość związałam z dziećmi. Pewnego razu po katastrofie czarnobylskiej przyszły do mnie na zajęcia dwie dziewczynki, były z Prypeci, bardzo chorowały. To stało się wielkim impulsem, by pomagać dzieciom. A z czasem los zetknął mnie ze szkołą z internatem, od tamtej pory stało się to nieodłączną częścią mojego życia. Prowadzę dla dzieciaków treningi, warsztaty, prezentacje, wystawy, wszak każde dziecko zasługuje na ciepło, miłość i uwagę. I szczególnie ważne jest indywidualne podejście. Nazwa klubu „Czerwona kalina” nie jest przypadkowa. Tradycyjny symbol słońca, ognia, ukraińskiej dziewczęcej urody, radości, życia duchowego kobiety w szczególny sposób gra w różnorodnych tematycznych kolekcjach odzieży dziecięcej. A do tego Ukraińcy lubią czerwoną barwę. Świadectwem tego jest jedna z ostatnich kolekcji „Czerwone i czarne”, poświęcona wielkiemu lwowskiemu modelerowi Wołodymyrowi Furykowi, zdobywcy nagrody „Złoty naparstek”. — Osiem lat temu spotkałam się z nim — opowiada Nadija Iwaniwna. — I podsunął nam pomysł, który opracowaliśmy i zrealizowaliśmy. Nad kolekcją pracowaliśmy przez rok. Również w pracy niejednokrotnie pomagali nam Ludmyła Semykina, fryzjer Wałerij Didenko. Ciekawy jest sam proces poszukiwania pomysłów i inspiracji. A czerpią je podczas pracy twórczej na łonie natury, na wystawach, w muzeach, wychodząc także od literatury. Niedawno odbyły się wystawy tematyczne „Absolwentka”, „Mała księżniczka”, „Kalynka”. Obecnie trwa owocna praca nad kolekcją „Tęcza”. Każda kolekcja ma swoją osobliwość, detal, „rodzynkę”, która przechodzi czy to przez kolor, czy to przez krój, czy to przez jakieś konstrukcyjne w modelowaniu węzły z zastosowaniem elementów folklorystycznych. — Najpierw opracowujemy konstrukcję, modelujemy, analizujemy, wybieramy modele-analogi, które
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
