Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 11strona oryginału ↗

„Sam Bóg wielew kochać Ukrainę”

Слово Просвіти, №15 за 2018 рік

na Ławkiwśkiego, wybitnego ukraińskiego poetę i działacza społecznego, który w swoim czasie zaproponował poetce i prozaiczce Olszy Jawорській zebranie potrzebnych materiałów, aby krewni, przyjaciele i znajomi, którzy dobrze znali Iwana Hnatiuka, opowiedzieli o nim właśnie w serii „Profile literackie”. Działo się to w 2015 roku. I oto, dwa lata później, ukazała się książka, składająca się z czterech rozdziałów.* Najpierw wspomnienia: „Życie — jak skrzep niepokonanego losu”, najważniejszy rozdział. „Jego największą pasją były książki — opowiada córka Lubow Hnatiuk-Sawka w „Wspomnieniach o ojcu”. — Był niezwykle dobrym synem, mężem, bratem, ojcem… był surowy i wymagający… Ojciec nigdy nie uznawał żadnego wyznaniowego podziału: Bóg jest jeden, męki Chrystusa są jedne, a ten ludzki podział to wielki grzech wobec Jedynego; niektórzy uważali ojca za pesymistę. Ja zaś twierdzę: był wielkim optymistą, zawsze wierzył w zwycięstwo Dobra i Sprawiedliwości”. Wśród innych autorów wspomnień są: poetka Lubow Proć, poeta Petro Soroka, poetka i prozaiczka Olha Jawорська, towarzysz broni Iwana Fedorowycza Josyp Kronżko, poeta i publicysta Wiktor Romaniuk, wybitny pisarz Mykoła Petrenko, członek-korespondent NANU pisarz Mykoła Ilnycki, pisarze Ihor Pawluk, Andrij Hruszak, Lewko Wołowec, Bohdan Czepurko, Lesia Stepowyczka, Lesia Pawliw i in. Drugi rozdział — „Poezja jako przejaw rozpaczliwej miłości do Ukrainy”. Recenzje utworów Iwana Hniatiuka opublikowali poeta i naukowiec Mychajło Szalata; pisarz, przewodniczący Charkowskiej Obwodowej Organizacji NSPU Anatolij Stożuk, poeta i naukowiec Bohdan Zawidniak; doktor nauk historycznych, profesor, poeta Petro Szkrabiuk; prozaik i naukowiec Oleh Wasylyszyn; poeta Ihor Farina oraz prozaik z Borysławia, ojczyzny Iwana Fedorowycza, Roman Sołowczuk. Swoimi wierszami powitali I. Hniatiuka Mykoła Pietrenko, Maria Ludkiewycz, Ihor Pawlůk, Olha Jaworska, Lewko Wołowec, Wiktor Palynskyj, Natalia Krisman, Maria Prokopec, Ihor Farina, Iwan Fidyk w dziale „Dedykacje dla Iwana Hniatiuka”. Czwarty rozdział — korespondencja: „Idąc na przełaj, nawet przez śmierć, dotrę do Ukrainy”. Listy zarówno Iwana Hniatiuka, jak i do niego. Przewaga po stronie Iwana Fedorowycza. Przytoczmy zatem kilka myśli poety. „A jednak bezgranicznie przeżywam los Ukrainy, nasz brak przywództwa i zdradę po tym samoofiarnym heroizmie, przeżywam, ale przez głupie serce nie mogę nic zrobić dla poprawy tego losu” (26 lutego 2002 r.); „Nikt mnie nie uczył kochać mojej ojczystej mowy, czyli Ukrainy, ale ona jest dla mnie najświętsza ze wszystkiego, co istnieje w Bożym świecie” (18 lutego 2003 r.); „Bardzo przeżywam los Ukrainy, narodową duszę narodu, które dziś znajdują się, jeśli nie w największym w całej historii niebezpieczeństwie, to w bardzo bliskim temu, i dotkliwie, do głębokiego gniewu dręczy mnie brak przywództwa wśród moich rodaków-współobywateli-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn