Strona · s. 14strona oryginału ↗
Co nowego w kinie? Marcowy przegląd wydarzeń filmowych w Ukrainie
Слово Просвіти, №15 за 2018 рік
Film dokumentalny DOCUDAYS UA-2018 Bardzo znaczącym wydarzeniem był XV Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych o Prawach Człowieka. Dokumentalistyka jest u nas zazwyczaj mniej popularna niż filmy fabularne, jednak w marcu na pokazach premierowych sale kinowe bywały wypełnione po brzegi. A 29 marca DOCUDAYS UA-2018, który odbywał się przy wsparciu Państwowej Agencji Ukrainy ds. Kina (Derżkino), ogłosił zwycięzców. Znaczną liczbę nagród otrzymały ukraińskie filmy dokumentalne. Nagrodę międzynarodowego programu DOCU/ŚWIAT w kategorii DOCU/PRAWA otrzymał film ukraińskiej reżyserki Aliny Horłowej „Nie ma wyraźnych objawów”. Jest to obraz o kobiecym obliczu wojny i o traumie, wobec której wszyscy są równi. Film otrzymał również nagrodę od Ukraińskiej Helsińskiej Unii Praw Człowieka oraz festiwalu Docudays UA. Nagrodę przyznano bohaterce filmu Oksanie Jakubowej za siłę ducha, odwagę i niezaprzeczalne potwierdzenie idei równości kobiet i mężczyzn na przykładzie własnego życia. Obraz nagrodziła także firma dystrybucyjna „Letter to Fest”, co pozwala na bezpłatne zgłaszanie filmu na 50 międzynarodowych festiwali filmowych. Film otrzymał również specjalną nagrodę od partnera medialnego festiwalu Current Time TV — 5000 dolarów. Specjalne wyróżnienie konkursu DOCU/KRÓTKO otrzymał film „Gorczyca w ogrodach”, nagrodzono także autora obrazu Piotra Armianowskiego nagrodą im. Andrija Matrosowa: „Za miarę miłości, dla której nie istnieją przeszkody”. Główną nagrodę konkursu DOCU/UKRAINA otrzymał film Dmytra Ławrynenki „Wiaufrom”. Specjalne wyróżnienie konkursu przypadło stworzonemu przy wsparciu Derżkino obrazowi „Wabny, słodki, bez granic, albo Pieśni i tańce o śmierci” (reżyserzy Tania Chodakiwska, Ołeksandr Stekołenko). Taśma ta otrzymała również Specjalne wyróżnienie jury studenckiego. Film porusza bardzo poważny temat: jak, pokochawszy życie, przestać bać się śmierci. Bohaterowie obrazu to artyści i zwykli ludzie z różnych zakątków świata. Stworzony przy wsparciu Derżkino film „Pierwsza setka” (reż. Jarosław Piłunśkyj, Julia Szaszkowa, Jurij Hruzinow) otrzymał Nagrodę publiczności. „Pierwsza setka” bazuje na wydarzeniach sfilmowanych podczas Rewolucji Godności i wojny w Donbasie w latach 2013—2016, pokazuje historie realnych uczestników wydarzeń — ochotników Pierwszej setki Majdanu. Pełna lista zwycięzców na stronie Docudays UA: http://docudays.ua/2018/news/kino/winners-docudays-ua-2018/ Dzień wcześniej, w ramach tego festiwalu, 27 i 28 marca, w kinie „Żowteń” odbył się premierowy pokaz stworzonego przy wsparciu Derżkino obrazu „Mychajło i Danyło”. Prawie ćwierć wieku temu Andrij Zahdanśkyj nakręcił krótkometrażowy film „Dwoje” o losach kijowskiego architekta i artysty Mychajła Szczyhoła oraz jego syna, wówczas dziesięcioletniego Danyła. Danyło urodził się głuchy, z ostrą formą dziecięcego porażenia mózgowego. Kiedy miał sześć lat, jego matka, utalentowana rzeźbiarka Maryna Chusid, zginęła w wypadku samochodowym. Wiele lat później reżyser powraca do swoich bohaterów, którzy w tym czasie przeprowadzili się z Ukrainy do Czech, i kontynuuje opowieść w pełnometrażowym filmie dokumentalnym „Mychajło i Danyło”. Producenci obrazu: Hennadij Kofman, Andrij Zahdanśkyj. Produkcja: AZ Films L.L.C. (USA), MaHiKa-film (Ukraina). „Dom »Słowo«” — świat dowiaduje się o naszym „Rozstrzelanym odrodzeniu” W marcu ogłoszono, że 29 kwietnia w kinie „Bertha DocHouse” w Londynie odbędzie się brytyjska premiera stworzonego przy wsparciu Derżkino filmu dokumentalnego „Dom »Słowo«”. „Jesteśmy bardzo zadowoleni, że brytyjska publiczność będzie miała okazję zobaczyć ten film. Ten dokumentalny thriller o »Rozstrzelanym odrodzeniu« lat 30. przywraca utracone warstwy ukraińskiej historii kulturowej, pomaga zrozumieć związek między równoległymi kampaniami terroru, które rozwinęła przeciwko Ukrainie władza stalinowska, przerzuca most do teraźniejszości z jej dyskusjami o tworzeniu nowej ukraińskiej tożsamości” — skomentowała dyrektor Ukraińskiego Instytutu w Londynie Maryna Pesenti. http://dochouse.org/cinema/screenings/slovo-house Po zakończeniu filmu odbędzie się dyskusja z udziałem Williama Blackera — jednego z najlepszych wykładowców teorii ukraińskiej kultury i literatury w Brytanii. Obraz tworzyła firma FRESH PRODUCTION GROUP przy wsparciu Derżkino, Ministerstwa Polityki Informacyjnej Ukrainy, Komitetu Rady Najwyższej Ukrainy ds. wolności słowa, Ministerstwa Kultury Ukrainy oraz Ministerstwa Oświaty i Nauki Ukrainy. Reżyser filmu — Taras Tomenko, producenci — Julia Czerniawska i Ołeh Szczerbyna, autorzy scenariusza — Lubow Jakymczuk i Taras Tomenko. Światowa premiera filmu „Dom »Słowo«” odbyła się na 33. Warszawskim Międzynarodowym Festiwalu Filmowym. 27 października 2017 roku w Charkowie odbyła się krajowa premiera filmu. Również „Dom »Słowo«” wybrano do programu FIVE CONTINENT międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Göteborgu — największego festiwalu filmowego w krajach skandynawskich. Kanadyjski Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych Hot Docs Zakończyła się selekcja na tegoroczny festiwal Hot Docs, który odbędzie się od 26 kwietnia do 6 maja. Debiutancki pełnometrażowy film reżysera Wadyma Ilkowa „Tata — brat mamy”, stworzony przy wsparciu Derżkino, został wybrany do programu World Showcase. Obraz będzie rywalizował o nagrodę publiczności. Światowa premiera filmu odbędzie się w ramach głównego programu konkursowego największego w Europie festiwalu filmów dokumentalnych Visions du Reel w Szwajcarii. „Tata — brat mamy” to portret rodziny, która manewruje między głębinami bohemy a społecznym dnem. Artysta i piosenkarz Tolik, jego siostra Ania i siostrzenica Katia przedzierają się przez codzienność pełną miłości, poszukiwań siebie, samotności i choroby. Pierwszy zwiastun można obejrzeć: https://www.youtube.com/watch?v=pDZYEh_sdRA&feature=youtu.be. Również do programu konkursowego filmów krótkometrażowych Hot Docs Festival weszła ukraińska produkcja „Leninopad” reżyserki Switłany Szymko. Jest to ironiczny film dokumentalny o pożegnaniu z epoką radziecką w Ukrainie. Film pokazuje rozkwit i upadek idoli, a także fantastyczne życie pozagrobowe duchów historii. Filmy fabularne — przy wsparciu Derżkino
Pojawił się pierwszy zwiastun filmu, który został już nakręcony i zmontowany. Cztery lata temu trałowiec „Czerkasy” był jedynym z 13 okrętów, któremu udało się utrzymać ukraińską banderę na swoim maszcie na jeziorze Donuzław podczas aneksji Krymu. Przez trzy tygodnie załoga jednostki godnie broniła pozycji, stawiając mężny opór i odpierając ataki wojsk Federacji Rosyjskiej. Reżyser obrazu, pochodzący z Czerkasów Tymur Jaszczenko, za pomocą środków kina fabularnego opowiada historię zwykłych ludzi, którzy w decydującym momencie zrozumieli, na czym polega ich przeznaczenie i czym jest Ojczyzna. Konsultantem filmu jest prawdziwy dowódca trałowca „Czerkasy”, honorowy obywatel miasta Czerkasy, Jurij Fedasz, a wśród aktorów znaleźli się marynarze, którzy wiosną 2014 roku bronili okrętu. Jak zaznaczył Jurij Fedasz: „W Ukrainie film »Czerkasy« warto obejrzeć tym, którzy lubią krzyczeć: »Oddali Krym«, »Tam nikt nic nie robił«. Żeby ci sceptycy zobaczyli, jak, zasłaniając się kobietami i dziećmi, »zielone ludziki« zajmowały jednostki wojskowe. O tych momentach rosyjska propaganda nie wspomina, ale tak było naprawdę. Jestem przekonany, że dzięki Marynarce Wojennej mamy teraz Ukrainę. Gdybyśmy wtedy zaczęli strzelać, to nie wiadomo, gdzie teraz przebiegałaby granica państwowa Ukrainy. Wtedy na całej długości naszej granicy stało 100-tysięczne wojsko Rosjan”. Wśród twórców ścieżki dźwiękowej do obrazu „Czerkasy” są Katia Cziły i Anton Bajbakow. Projekt filmowy „EKS” w Wilnie. Projekt filmu fabularnego „EKS” został wybrany do udziału w platformie przemysłowej Wileńskiego Międzynarodowego Festiwalu Filmowego – programie Coming Soon. Oprócz ukraińskiego projektu reżysera Serhija Łysenki, zaprezentowany zostanie tam 21 projekt z Litwy, Gruzji, Polski, Czech, Białorusi, Niemiec, Stanów Zjednoczonych i innych krajów. Jest to pierwsza prezentacja projektu „EKS” za granicą. Produkcję obrazu realizuje firma „T. T. M.”. Obraz powstał na podstawie scenariusza wielokrotnego laureata nagrody „Koronacja słowa”, pisarza Jarosława Jarisza. Do realizacji projektu producent Andrij Hranycja zebrał zespół twórczy w składzie: operator-reżyser Serhij Mychalczuk, scenograf Władysław Odudenko. Muzykę stworzyli liderzy ukraińskiej „Nowej Opery” Roman Hryhoriw i Ilja Rozumejko. W głównych rolach wystąpili młodzi aktorzy: Orest Pastuch, Witalij Hordijenko, Liza Bakulina, Wasyl Kolisnyk, Roman Krywdyk, Anatol Fon-Filandra, Alina Kowalenko, Julija Chmil, Artur Szłapak, Władysława Hleba oraz doświadczeni mistrzowie: Wiaczesław Chimjak, Ołeksandr Norczuk, Lubomyr Starak, Wołodymyr Hubanow oraz Wiktor Żdanow, który niedawno był nominowany do nagrody „Złoty Dzyga”. Zakończono „Tajemny dziennik Symona Petlury”. Narodowa Kinostudnia Filmów Fabularnych imienia Ołeksandra Dowżenki przedstawiła Państwowej Agencji Ukrainy ds. Kina pełnometrażowy film Ołesia Janczuka „Tajemny dziennik Symona Petlury”. Producenci – Ołes Janczuk i Askold Łozynskyj. Scenariusz obrazu tworzyli przez sześć lat Mychajło Szajewycz, Ołeksandr Szewczenko i Ołes Janczuk. Był to czas, kiedy decydował się los państwa ukraińskiego. Dramat historyczny obejmuje okres życia i działalności Przewodniczącego Dyrektoriatu i Głównego Atamana Ukraińskiej Republiki Ludowej Symona Petlury w Ukrainie, a także czas, kiedy Petlura przebywał w Paryżu na emigracji. Zdjęcia do filmu odbywały się w Ukrainie (we Lwowie, w obwodzie kijowskim oraz na terenie kinostudii Dowżenki), a także we Francji (Paryż). Główne role w filmie zagrali Serhij Frołow, Irma Witowśka-Wanca, Bohdan Beniuk, Jewhen Nyszczuk, Taras Żyrko, Wiktorija Janczuk, Roman Macjuta, Jurij Odynoky i inni. Film „IZI” na David di Donatello. 21 marca odbyła się ceremonia ogłoszenia i nagrodzenia zwycięzców najbardziej prestiżowej włoskiej nagrody filmowej David di Donatello. Ukraińsko-włoski film „IZI” wszedł do piątki finalistów w walce o nagrodę David di Donatello w kategoriach „Najlepszy reżyser-debiutant” oraz „Najlepszy aktor”. David di Donatello to najbardziej prestiżowa nagroda we włoskiej kinematografii, włoski Oscar. Jest ona corocznie od 1956 roku wręczana przez Akademię Kina Włoskiego (Accademia del Cinema Italiano). Pełnometrażowy film IZI to pierwsza oficjalna koprodukcja Ukrainy z Włochami. W filmie zagrali włoscy i ukraińscy aktorzy: Nicola Nocella, Barbara Bouchet, Ostap Stupka, Weronika Szostak i Orest Garda. Współczesne kino to taki rodzaj twórczości, który oprócz talentu artystów wymaga także wysiłku ze strony państwa. Często we współczesnym świecie poziom rozwoju kinematografii świadczy o rozwoju kraju – ponieważ współczesna kinematografia to przede wszystkim wysokotechnologiczna produkcja. Ukraina powinna cenić i być dumna z tych osiągnięć w kinematografii, które jeszcze na początku ubiegłego wieku dały jej prawo wpisania swojego imienia w poczet krajów kinematograficznych – w szczególności ukraińskie kino poetyckie stało się zjawiskiem, które nadało ukraińskim dziełom autentyczności i wyróżniało ukraińską szkołę spośród innych światowych nurtów filmowych. Jednak współczesność, nowe możliwości tworzenia dzieł wizualnych zmieniają wymagania wobec produkcji filmowej. Obecnie, aby w kraju zaczęły pojawiać się nowe, utalentowane filmy, państwo musi dbać o korzystne ustawodawstwo dla branży, możliwość zwiększania wartościowej bazy technicznej i technologicznej studiów filmowych, rozwijać placówki edukacyjne kształcące specjalistów dla bardzo różnorodnych zawodów filmowych. I właśnie w tym kierunku od kilku ostatnich lat, pomimo wszystkich problemów w Ukrainie, widzimy wzrost aktywności – i odbija się to nie tylko na liczbie tworzonych produktów, ale także na jakości dzieł. Obecnie pojawia się potrzeba nie tylko mówienia o poszczególnych filmach, ale także przynajmniej usystematyzowania informacji o wydarzeniach w tej branży.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
