Strona · s. 3strona oryginału ↗
Świętowaliśmy razem z gwardzistami
Слово Просвіти, №15 за 2018 рік
Zgodnie z Ustawą Ukrainy z dnia 13 marca 2014 r. „O Gwardii Narodowej Ukrainy” w państwie utworzono nowoczesną formację wojskową z funkcjami ochrony porządku publicznego, wchodzącą w skład systemu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Ukrainy — Gwardię Narodową Ukrainy (GNU). W jej skład weszły wojska wewnętrzne Ukrainy, ochotnicy i patrioci, którzy stanęli w obronie narodu i państwowości narodowej w jednym z najbardziej tragicznych momentów najnowszej historii kraju, w obliczu zamachów na jej integralność i suwerenność. Biorąc pod uwagę znaczenie i rolę Gwardii Narodowej Ukrainy w wykonywaniu zadań z zakresu zapewnienia bezpieczeństwa państwowego i obrony państwa, ochrony życia, praw, wolności oraz prawnie chronionych interesów państwa, Prezydent Ukrainy P. O. Poroszenko podpisał Dekret nr 148 (18.03.2015 r.), którym Dzień Gwardii Narodowej ustanawia się jako oficjalne święto zawodowe, obchodzone corocznie 26 marca. Jak świętowano ten niewielki „jubileusz” w tych gorących punktach, gdzie obecnie rozstrzygają się losy naszej państwowości? Wołodymyr SEMYSTIAHA, przewodniczący Ługańskiego Obwodowego Zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki. Proświtańska grupa kulturalno-artystyczna oraz gwiazdorska grupa agitacyjno-propagandowa, w skład której weszli znani w kraju wolontariusze-artyści i pedagodzy, przebywali tego dnia w zgrupowaniu GNU sektora „D” Południowego Zarządu Terytorialnego Gwardii Narodowej Ukrainy. Zatem jest o czym opowiadać. Uroczyste zebranie oraz koncert świąteczny z naszym udziałem odbyły się w Wielkonowosiłkowskim kompleksie kulturalno-wypoczynkowym w obwodzie donieckim. Na placu przy kompleksie gwardziści zaprezentowali lokalnym mieszkańcom wzory nowoczesnego sprzętu wojskowego, wykorzystywanego przez swoje pododdziały do wykonywania zadań bojowych i specjalnych. Swoje mistrzostwo i wyszkolenie przed rozpoczęciem święta zademonstrowała orkiestra wojskowa jednostki wojskowej 3033, z nagrań odtwarzano ukraińskie pieśni ludowe oraz utwory muzyczne o Gwardii Narodowej Ukrainy, a ustawione monitory wyświetlały filmy wideo o GNU. Imponowała również wystawa fotograficzna „Żołnierska codzienność gwardzistów” oraz zbiór materiałów agitacyjnych GNU. Na sali widowiskowej na scenie — flagi państwowe i flagi GNU. Minutą ciszy zebrani uczcili pamięć tych, którzy oddali za naszą wolność darowane przez Boga życie. Wśród nich znalazło się miejsce także dla „Kobziarza” Szewczenki. Na zakończenie części uroczystej święta darczyńcy chleba z rejonu wielkonowosiłkowskiego wręczyli świąteczne kołacze naczelnikom, dowódcom, kierownikom różnych zarządów terytorialnych oraz zgrupowań operacyjno-taktycznych. Zespoły amatorskie rejonu zaprezentowały kunszt twórczy swoich artystów-amatorów. A zwieńczeniem wydarzenia był występ gości z Kijowa. Dzięki ogromnej pomocy i pracy przygotowawczej Ogólnoukraińskiego Zjednoczenia Uczestników ATO „Ukraińcy Razem!” oraz jego przedstawicielstwa regionalnego, kierowanego przez Tetianę Dejneho w obwodzie donieckim, mogliśmy wypełnić naszą misję. Wyposażyli oni naszą grupę twórczą w sprzęt materialno-techniczny oraz na prośbę gwardzistów zaangażowali do akcji uczestników Rewolucji Godności, którzy wielokrotnie demonstrowali swój nieprzeciętny kunszt i profesjonalizm w strefie prowadzenia ATO. Mowa o ludowych artystkach Ukrainy, kompozytorce, aranżerce, piosenkarce, wykładowczyni Kijowskiej Akademii Dziecięcej Łesi Horowej oraz piosenkarce, gitarzystce, wirtuozce bandury, docentce Uniwersytetu „Ukraina” Switłanie Myrwodzie. Jako prowadząca wydarzenie artystyczne Łesia Horowa otworzyła program koncertowy autorskimi pieśniami „Nie bój się” i „Taniec”. Switłana Myrwoda akompaniowała sobie na bandurze. Wykonując cover do słów Marka Sablycza „Ciemna noc” oraz znany romans „Grona akacji”, przetłumaczony na język ukraiński przez znanego Petra Bojkę. A szlagier, który stał się ludowym, „Hucułka Ksenia”, wykonany w duecie z Ł. Horową, oczarował gwardzistów. Wysokie wzory poezji obywatelskiej oraz przejmującej liryki intymnej z ust poetki Ołeny Hetmanec (Medwedenko) oczarowały zasłuchaną salę. Żołnierze dowiedzieli się, że poetka to nie tylko proświtańska aktywistka, wolontariuszka, odnosząca sukcesy bizneswoman, ale także niezrównana kierowczyni własnego „Mercedesa”, który dawno przekształcił się w wół roboczy grupy artystycznej. Nic więc dziwnego, że autorskie zbiory poetyckie „Witraże”, „Za granicą”, „Opozycjonista”, „Odbicia” z jej autografami błyskawicznie rozeszły się wśród wdzięcznych wielbicieli.
I znów na scenie S. Myrwoda. Akompaniując sobie na gitarze, oczarowała obecnych „Pieśnią kierowcy ATO” (O. Bałabko, L. Neczyporuk), „Mój syn” (M. Dorożko, W. Nykołyszyn), „Zwabił mnie głóg” (W. Kowtun, L. Neczyporuk). Uzupełniła ją wrażliwa, liryczna, a zarazem pełna energii „Ejra” — Switłana Krawczuk — autorka hitów wielu znanych wykonawców. Zwracając się do gwardzistów, szef prośwician Ługańszczyzny Wołodymyr Semystiaha w imieniu organizacji społecznej Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta”, jego przewodniczącego, deputowanego ludowego Ukrainy I—VI kadencji Pawła Mowczana oraz swoich rodaków z Ługańszczyzny podkreślił, że trudnym, niezwykle skomplikowanym zadaniem jest nie tylko zamknięcie na klucz ukraińskiej granicy z putinowską Rosją, ale także zachowanie życia swoim żołnierzom. Przecież oni są gwarancją integralności terytorialnej i suwerenności państwowej Ukrainy. W. F. Semystiaha opowiedział żołnierzom o ofiarnej pracy państwowotwórczej prośwician-wolontariuszy i wyrecytował wieczne wersy Wielkiego Kobziarza („Naśladowanie 11 psalmu”): Zmartwychwstanę dzisiaj! Dla nich, Ludzi moich zakutych, Ubogich, nędznych… Uwielbię Tych małych niewolników niemych! Ja na straży przy nich Postawię słowo… Zatem na pytania, w związku z czym obecnie wzrosło znaczenie prawdziwego, nasyconego informacyjnie, wzniosłego patriotycznego słowa; dlaczego, za co i za kogo walczymy; jaką rolę i miejsce w tych procesach odgrywa proświtański tygodnik „Słowo Proświty”? Jaką rolę w ukraińskim państwowotwórstwie odgrywają prawdziwa własna historia, państwowy język ukraiński, oryginalność własnego narodu oraz jego duchowość? Jakie fakty świadczą o tym, że rodzime państwowotwórstwo ma ponad tysiącletnią chronologię? Skąd pochodzą nazwy Ruś i Ukraina? Kim są Ukraińcy, Małorusini, chochoły, moskale i kacapy? Dlaczego Rosja nieustannie czyha nie tylko na terytorium, ale także na ukraińską historię oraz duchowo-kulturowe dziedzictwo naszego narodu? — udzielono wyczerpującej odpowiedzi. Dialog pozwolił wyjaśnić to, co najważniejsze! Warto powiązać dzisiejsze procesy z rewolucyjnymi wydarzeniami sprzed 100 lat na Ukrainie i w Rosji. Projekcja na dzisiejsze wydarzenia potwierdza logikę i prawidłowość rozpadu ostatniego euroazjatyckiego imperium. Pod nazwą ZSRR ratowali je rosyjscy bolszewicy-nacjonaliści. Ale biegu historii nie da się zatrzymać. Oto dlaczego zniknięcie ZSRR z mapy światowej cywilizacji putiniści rozpatrują jako największą własną i światową tragedię. A Ukraińcy swoim męstwem dowodzą, że zawsze byli częścią rodziny narodów europejskich i walczą o europejskie wartości demokratyczne, a nie tylko o własne interesy. W celu poprawy pracy socjalno-wychowawczej wśród personelu w pododdziałach zgrupowania NGU „D” w imieniu Sekretariatu OS Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” dowódcom wręczono komplety tygodnika „Słowo Proświty” za 2018 rok, wydania popularnonaukowe I. Bahrianeho, D. Doncowa, Je. Hucała, Je. Małaniuka, M. Melnyka, Ju. MuszKetyka, A. Pohribnego, P. Połtawy, O. Czornohuza, P. Sztepy i innych z biblioteczek „Ukraińskiego żołnierza” oraz „Słowa Proświty”, a także wydania elektroniczne W C Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta”: „Historia Ukrainy”, „Język ukraiński”, „Ukraińskie bajki ludowe”, „Zwyczaje narodu ukraińskiego”. Materiały konferencji naukowej „Utrwalenie języka ukraińskiego w edukacji i kulturze” (2017 r.) i in. Na zakończenie wspólnie zabrzmiała nieśmiertelna „Czerwona ruta” Wołodymyra Iwaniuka. W jednym porywie wstała cała publiczność, poświadczając wspólnym śpiewem hymnu niezniszczalność Ukrainy.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
