Strona · s. 9strona oryginału ↗
ŚWIĘTO WIELKIEGO KOBZARZA NA URALU
Слово Просвіти, №16 за 2004 рік
Od dawna w Uralskim Stowarzyszeniu Ukraińców nie odstępują od tradycji — co roku organizować Dni T. H. Szewczenki. Z okazji 190. rocznicy urodzin poety rada Stowarzyszenia postanowiła przygotować poważny program. Odpowiedzialnym za niego wyznaczyliśmy utalentowanego człowieka, znawcę twórczości Kobzarza profesora M. Kernesiuka. W przededniu święta zorganizowano występ w obwodowym radiu. Tymczasem trwały próby części artystycznej programu, którą przygotowywali koncertmistrz — zasłużony pracownik kultury Rosji W. Kosiuk oraz chórmistrz — laureat Ogólnounijnych konkursów O. Hołowa. Z inicjatywy Uralskiego Stowarzyszenia Ukraińców w obchodach wzięły udział: Ministerstwo Kultury obwodu, Uralski Państwowy Uniwersytet (wydział filologiczny), Swierdłowski oddział Związku Pisarzy Federacji Rosyjskiej, obwodowe muzeum przyrodnicze oraz filia Rosyjskiego Funduszu Kultury. Przedstawiciele tych organizacji wraz z nami byli uczestnikami naukowo-praktycznej konferencji „T. H. Szewczenko i współczesność”, na której wystąpiło pięciu doktorów i kilku kandydatów nauk. Wieczór rozpoczęła pieśń „Думи мої, думи…” Morze kwiatów na stole prezydium dodało wszystkim dobrego nastroju. Lecz najbardziej jasnym i emocjonalnym było wystąpienie M. Kernesiuka „Szewczenko wczoraj, dziś, jutro”. I choć jest on profesorem medycyny, dorównać mu jako szewczenkoznawca zdołałby, jak sądzę, nie każdy filolog. Miło było spotkać na konferencji dawną przyjaciółkę ukraińskiej społeczności L. Słobożaninową, wykładowczynię uniwersytetu, która wygłosiła referat „Z doświadczeń pracy nad twórczością T. Szewczenki”. Wszystkie wystąpienia wywołały szeroką dyskusję, każdy chciał opowiedzieć o „swoim” Szewczence. Mnie przypadło wygłosić na konferencji słowo końcowe. Dziwię się, gdy rosyjscy koledzy, często z najlepszych pobudek, zaczynają dowodzić geniuszu T. Szewczenki, jakby można w tym wątpić. Dla Ukraińca jest on od dzieciństwa geniuszem światowego formatu. A dla mnie osobiście w dużej mierze Szewczenko i Ukraina — sło-
Tarasa. Zaprezentowano także film dokumentalno-artystyczny o poecie oraz wydanie drukowane – zeszyt o życiu i twórczości Tarasa Szewczenki. Uczestnikami programu byli uczniowie uczący się języka ukraińskiego w szkołach w Werbasie, Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny, chór Towarzystwa „Karpaty” z Werbasa oraz działacze Towarzystwa „Proświta”. Wieczory ku czci Tarasa Szewczenki są tradycyjną manifestacją. W tym roku wystawiono wydanie poematu „Hajdamaki” z 1886 roku, fototypiczne przedruki „Kobzarza” z 1840 roku oraz tak zwanej „zahaliawnej książeczki” Szewczenki. Wieczór otworzył przewodniczący Związku, główny lekarz sanatorium im. Lermontowa Iwan Hajdamaka. Poetka Alla Chrus opowiedziała o życiowej drodze i twórczości T. H. Szewczenki. Wiersze w jej wykonaniu brzmiały bardzo poruszająco, słuchacze prosili, by czytała je jeszcze i jeszcze. U wielu w oczach pojawiły się łzy, bo nie codziennie udaje się usłyszeć język ukraiński i wiersze Szewczenki. Nastała uroczysta chwila: Alla Chrus poprosiła praprawnuka Tarasa Hryhoriowicza Szewczenki po jego starszym bracie
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
