Strona · s. 2strona oryginału ↗
BÓG NIE POBŁOGOSŁAWIŁ REFORMY...
Слово Просвіти, №16 за 2004 рік
Od reformy Medwedczuka-Symonenki Ustawę Zasadniczą uratowały nieliczne głosy większości, która tak i nie zagłosowała „za”. Idealiści mogą mieć nadzieję, że na nieobecnych deputowanych z ekipy Derkacza i Wołkowa wpłynęły jednak emocjonalne wystąpienia liderów opozycji Wiktora Juszczenki oraz Julii Tymoszenko. A opozycja ostatecznie skurczyła się do dwóch, co kolejny raz potwierdzili socjaliści Moroza, którzy oczywiście popierali reformę. Na tym tle wezwania Julii Wołodymyriwny do Ołeksandra Ołeksandrowycza jako człowieka znanego ze swojej przyzwoitości brzmiały co najmniej nieaktualnie. Niemniej jednak głosowanie w miniony czwartek stało się niespodzianką dla wszystkich. W proprezydenckim obozie „lewicy” byli pewni, że za reformą jednak zagłosują, nie na darmo przecież w przekupstwo deputowanych wpompowano tyle zasobów: od banalnych banknotów po nacisk administracyjny. Szczególnego optymizmu nie obserwowano także wśród „prawicy”. Iwan ZAJEC („Nasza Ukraina”) w przeddzień tak komentował sytuację: — Oligarchicznym klanom zmiany w Konstytucji są potrzebne, aby jak najszybciej przerozdzielić władzę na szczeblu krajowym i zacząć przygotowywać się do wyborów prezydenckich. Komuniści spieszą się, by otrzymać swój „honorarium” za szeroko zakrojone wsparcie Administracji Prezydenta w tak zwanej „reformie politycznej”. Reżim nadal stawia na siłę, na awanturnictwo… Na co stawiali narodowi demokraci — nie wiadomo. Chyba że liczyli na pomoc Najwyższego. Tylko Jemu, być może, należy dziękować za to, że przewrót konstytucyjny nie doszedł do skutku. Większości obywateli, a zwłaszcza w dniach przedświątecznych kłopotów, było zupełnie nie do reformy. Miting przeciwko zmianom w Ustawie Zasadniczej pod murami Rady Najwyższej zebrał zaledwie trzy-cztery tysiące protestujących. Można uznać za pewien precedens, że obecność mas ludowych pod murami parlamentu jednak przyniosła pożądany rezultat podczas głosowania. Dotychczas, jak wiadomo, miting protestował, a przedstawiciele narodu i tak głosowali tak, jak nakazywała Bankowa. Jeszcze jeden precedens: Wiktor Juszczenko wreszcie otwarcie oskarżył urzędującego Prezydenta z trybuny Rady Najwyższej, gniewnie oświadczając, że właśnie Kuczmie, Medwedczukowi i Symonence należy zawdzięczać rażące naruszenia ustawodawstwa. Gdybyż to Wiktor Andrijowycz bywał tak samo zdecydowany częściej… Temu zapewne dopomogą Prezydent i szef jego Administracji. W najbliższy weekend — wybory mera w Mukaczewie. Na ich tle to, co działo się w Radzie Najwyższej w minionym tygodniu, będzie wydawać się dziecinnymi igraszkami. Nie na darmo wybory w zakarpackim miasteczku nazywają próbą generalną przed prezydenckimi i nie na darmo właśnie w Mukaczewie zasób administracyjno-socjaldemokratyczny rozwinął się w całej swojej krasie, dotąd niespotykanej. Ale niezależnie od tego, na kogo zagłosują wyborcy Mukaczewa, w arsenale Leonida Danyłowycza i jego ekipy jest jeszcze niemało środków. Na przykład takich, jak decyzje Sądu Konstytucyjnego, które pozwalają L. Kuczmie kandydować na trzecią kadencję. Głowa państwa już nie raz i nie dziesięć zapewniał opinię publiczną, że nie chce być Prezydentem po raz trzeci, chociaż te zapewnienia odbierano z dokładnością do odwrotności. Gwarantowi, rozczarowanemu niepowodzeniem jego reformy, dzisiaj nic nie przeszkadza otwarcie oświadczyć o tym, co wszystkim od dawna wiadomo: władzy on nie odda. Sprawy wszczętej na podstawie faktów niecelowego wykorzystania środków budżetowych w Radzie Rejonowej w Kobelakach. Wie także o niezwróconych przez O. Kopelca pożyczkach budżetowych, a wysłannicy administracji obwodowej niejednokrotnie bywali w Kobelakach właśnie w sprawie tych kwestii… W rezultacie sprawa karna do sądu dotąd nie została przekazana, chociaż terminy takiego kroku prawnego, zgodnie z Kodeksem postępowania karnego Ukrainy, już minęły”. Dlatego deputowany ludowy Pawło Mowczan prosi Prokuratora Generalnego o wzięcie wspomnianej sprawy karnej pod osobistą kontrolę. Doprowadzenie tej głośnej sprawy do logicznego końca, przekonany jest deputowany, „przyczyni się do oczyszczenia korytarzy władzy z oszustów i łotrów nie tylko w Kobelakach, ale i w innych regionach Połtawszczyzny”. Nieprzegłosowane przez deputowanych zmiany w Konstytucji stały się przedwielkanocnym prezentem dla Ukrainy, za który Bankowa zapewne zechce wziąć rewanż.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
