Strona · s. 16strona oryginału ↗
W ŚWIETLE SŁOWA OLESIA HONCZARA
Слово Просвіти, №16 за 2004 рік
Tetiana Wynnyk
Oto ona, „Szklana kula”
Jurij Syczuk
2 kwietnia — dzień, w którym przy grobie Olesia Honczara na Cmentarzu Bajkowym co roku gromadzi się wielu ludzi — nie przypadkowych, a tych, którzy pamiętają o Olesiu Terentijowyczu jako o ojcu wielkiego ukraińskiego rodu, człowieku, którego miłości starcza dla wszystkich, pisarzu, którego Słowo, niczym ziarno, kiełkuje z każdym wiosennym pokoleniem. I dzisiaj naturalnie było widzieć tutaj przewodniczącego Narodowego Związku Pisarzy Wołodymyra Jaworiwskiego, i akademika Serhija Komisarenkę, i przewodniczącego Kijowskiej Organizacji Pisarzy, profesora Anatolija Pohribnego, ziomków Olesia Honczara z Dniepru i Połtawszczyzny, oraz jeszcze dziesiątki ludzi, którzy skupiali się wokół Wałentyny Danyliwny Honczar, żony Olesia Honczara — redaktorki jego „Dzienników”, utworów artystycznych i publicystycznych, wiernej przyjaciółki, która postawiła sobie za cel zrobić wszystko, czego nie zdążył dokończyć wybitny krzewiciel ukraińskiej duchowości. Jak już informowała nasza gazeta, tegorocznym laureatem nagrody im. Olesia Honczara został Ołeś Wola, którego książka „Mór” dociera do nas głosami Ukraińców, zamordowanych Hołodomorem-33. Dyplom laureata oraz medal wręczono mu tego dnia w siedzibie NZPU, gdzie odbywała się uroczysta
Oksana Zełyk ceremonia nagrodzenia laureatów. Akademik Mykoła Żułynski wystąpił z przemówieniem o twórczości Olesia Honczara. A potem uwagę obecnych pochłonęła twórcza młodzież — ci, którzy rywalizowali o Międzynarodową Nagrodę Literacką imienia Olesia Honczara, ustanowioną w 1998 roku przez niemieckich mecenasów, międzynarodowych działaczy społecznych — pisarkę panią Tetianę Kusztewską oraz przedsiębiorcę pana Dietera Karrenberga z miasta Essen wspólnie z NZP Ukrainy. Łącznie w ciągu siedmiu lat nagrodą uhonorowano ponad 20 młodych autorów, reprezentujących miasta Ukrainy: Równe, Dniepr, Lwów, Charków, Humań, Łubnie, Zaporoże, Kramatorsk, Mikołajów, Połtawę, Nieżyn oraz Łuck. Zwycięzcy wyłaniani są w kategoriach — „proza”: 1. Powieść lub opowiadanie; 2. Opowiadania, nowele; 3. Badania literaturoznawcze, poświęcone twórczości Olesia Honczara, a w bieżącym roku po raz pierwszy wręczono nagrodę w kategorii „poezja” (4). W 2004 roku w konkursie o zdobycie nagrody wzięło udział kilkudziesięciu pretendentów. Są to autorzy, których wiek nie przekracza 30 lat, różni pod względem stylu twórczego i upodobań artystycznych. Zatem, powitajmy i zapamiętajmy te imiona, wyróżnione dyplomami i nagrodami:
Wasyl Burłaczok
Jurij Syczuk (m. Łuck) za powieść „Czas diabła”; Literacko-intelektualne towarzystwo „Szklana kula” za zbiorowy tom prozy i poezji; Tetiana Wynnyk, m. Nieżyn (w kategorii „poezja”), za tomik poezji „Zołotonosza”. Nagrodę w kategorii „badania literaturoznawcze” jury postanowiło podzielić między Oksanę Zełyk z Połtawy oraz Wasyla Burłaczoka z Zaporoża. Przedstawili oni prace: „Studia literaturoznawcze Olesia Honczara” oraz „Przejawienie słowa, Bożej miłości i ludzkiego sumienia w twórczości Olesia Honczara”. Uczeń kijowskiej szkoły nr 281 Roman Antropow otrzymał nagrodę od Ogólnoukraińskiego Funduszu Dziedzictwa Historyczno-Architektonicznego imienia Olesia Honczara. Jeszcze dwie nagrody zachęcające wręczyła Wałentyna Danyliwna Honczar: Romanowi Jakubie z Kijowa za cykl opowiadań; Jewhenii Farszczuk z m. Wysznewe za cykl poezji. Laureatów szczerze powitali mecenas Jurij Łohusz oraz zasłużony działacz sztuki, poeta Wiktor Żenczenko, znani pisarze i działacze społeczni.
Luba WASYLKO Zdjęcie Hanny OBORSKIEJ
z
Roman Antropow
Redaktor naczelny Lubow Hołota. Szef-redaktor Pawło Mowczan. Kolegium redakcyjne: L. Hołota, Ja. Hojan, P. Mowczan, A. Pohribny, O. Ponomariw, I. Juszczenko. Skład komputerowy: Iryna Szewczuk.
Adres redakcji: ul. Chreszczatyk, 10-B, m. Kijów, 01001. Tel./faks 228-01-30. E-mail: slovo_prosvity@ukr.net http://www.prosvita.com.ua Indeks prenumeraty 30617. Wydrukowano z gotowych form fotograficznych w kombinacie
Założyciel: Ogólnoukraińskie Towarzystwo „Proświta” im. Tarasa Szewczenki. Świadectwo rejestracji KW nr 4066 z 02.03.2000 r.
Redakcja koresponduje z czytelnikami tylko na łamach gazety i nadesłanych rękopisów oraz fotografii nie zwraca. Zastrzega sobie prawo do redagowania i skracania tekstów.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
