Strona · s. 6strona oryginału ↗
Polowanie na rarytasy
Слово Просвіти, №16 за 2005 рік
Dziś agresywna ingerencja w zabudowę miejską centrum Kijowa nie może nie wywoływać szczególnie gniewnych inwektyw. Burzy się to, czego nie zdążyli zrobić poprzednicy dzisiejszych budowniczych. Pokolenie urodzone na przełomie nowego stulecia już nie widzi budynku na ulicy Irynińskiej, w którym przebywał Taras Szewczenko podczas ostatnich odwiedzin Kijowa w 1839 roku. Tu spotykał się z wybitnymi działaczami ukraińskiej kultury: M. Czalym, I. Hudowskim, I. Soszenką. Obecnie w tym miejscu znajduje się budynek SBU. Ćwierć wieku temu podczas przebudowy placu Rewolucji Październikowej (obecnie Majdan Niepodległości) zniknął kolejny domek związany z nazwiskiem Kobzarza.
Do rarytasów związanych z nazwiskami działaczy kultury ukraińskiej Kijów nomenklaturowo-komunistyczny okazywał szczególne „pietyzm”. Świadczy o tym fakt zniszczenia na ulicy Puszkińskiej posiadłości, w której przez ponad dwie dekady (1889—1910) mieszkał i tworzył klasyk literatury ukraińskiej Iwan Semenowycz Necuj-Lewycki. Te destrukcyjne działania minionej władzy można wyjaśnić jej dążeniem do wytępienia z duchowej aury Kijowa jego ukraińskiego ducha. Ale jak zrozumi
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
