Strona · s. 3strona oryginału ↗
CZAS WYBORU, czyli GRABIE UKRAIŃSKIEJ DEMOKRACJI
Слово Просвіти, №16 за 2007 рік
Petro ANTONENKO Wszystko, co się dzieje, jest naturalne. Nawet jeśli wydaje nam się niesprawiedliwe. Ma to swoje wyjaśnienie, przyczyny. Najwyraźniej nam, Ukraińcom, pisane było przeżyć ten odwrót od Pomarańczowej Rewolucji. Nie mam żadnych wątpliwości co do jej konieczności i, wybaczcie patos, wielkości. W najważniejszym: „Nie jesteśmy niewolnikami” — potrafiły powiedzieć o sobie nie jednostki, a miliony. Ale potem, najwyraźniej, potrzebny był ten zimny prysznic. Ten odwrót. Potrzebny wszystkim: i narodowi, i jego elicie. Ludziom, którzy teraz zawzięcie karcą swoją elitę („nieudolni, nędzni, sprzedajni”), którzy liczyli na to, że zmienią coś w miesiąc czy dwa, nie zmieniając niczego w sobie. Potrzebny był też tej samej, wyzywanej przez naród elicie, naszym politykom. A mimo to porozmawiajmy o elicie: jej powierzono władzę, na niej spoczywa odpowiedzialność. Wreszcie musimy wychodzić na cywilizowaną polityczną strukturę społeczeństwa, nawet pomimo obecnej groteskowej 130-partyjności. Dlaczego o partiach? Bo już drugiego dnia po swoim wyborze na Prezydenta Wiktor Juszczenko przypomniał swoim współpracownikom, że został wybrany jako lider Bloku partii „Nasza Ukraina”. Ale za rok, wiosną 2006 roku, — nowe wybory do parlamentu, które koniecznie trzeba wygrać. Bo wygrana w prezydenckich — to połowa sukcesu. Tym bardziej, że do Konstytucji właśnie wprowadzono istotne zmiany, które po roku, od stycznia 2006 roku, znacznie ograniczały uprawnienia Prezydenta i przenosiły nas w ustrój parlamentarno-prezydencki. Krótko mówiąc, logicznie nasuwała się potrzeba połączenia 10 partii Bloku „Nasza Ukraina” w jedną potężną partię. Ale ani Prezydent, ani społeczeństwo nie byli w stanie wbić tego do głowy swoim politykom, swojej elicie na początku 2005 roku. W rezultacie powstała partia „Ludowy Związek — Nasza Ukraina”. NSNU powstał, w istocie, na bazie jednej z partii Bloku — partii „Solidarność”. Plus urzędnicy — stołeczni, obwodowi i rejonowi. Zatem zamiast potężnej NU powstał NSNU, który od razu z jakiegoś powodu stał się obiektem krytyki wczorajszych „pomarańczowych” towarzyszy — i z lewej (BIUT), i z prawej (UNP, Ludowy Ruch). A do wyborów było mniej niż rok. Głosem wołającego na puszczy pozostał też drugi apel, łagodniejszy wariant: jeśli już prawie wszyscy zostali przy swoich partyjkach, to przynajmniej iść na wybory jednym blokiem. Czyli jedną listą. CHRONOGRAF Jest coś takiego w naszym ustawodawstwie. Nie posłuchali. Nie zdobyła się nasza elita nawet na trzeci wariant: jeśli już iść kilkoma „pomarańczowymi” blokami, to przynajmniej nie kłócić się, nie walczyć między sobą. Ta hańba, którą obserwowaliśmy przez pół roku kampanii wyborczej, jeszcze raz pokazała, jacy jesteśmy. Najmniej chce się teraz grzebać w istocie tych oskarżeń, tej haniebnej wojny. Gryzienie Zdjęcie P. Antonenki Zdjęcie P. Antonenki wczorajszych towarzyszy z Majdanu, której ze smutkiem przyglądały się miliony Ukraińców. Wynik był w wyborach. Parlament został przegrany. BIUT i „Nasza Ukraina” nie zdobyły 226 głosów. Trzeba było lepić koalicyjną większość z udziałem socjalistów Moroza. Dalej już wszystko wiadomo. Aż do 2 kwietnia tego roku. Wszystko, co powiedziano, to nie jakiś wykład z historii. To paląca teraźniejszość. Bo zaczęła się nowa wy-zostaje mianowany pełnomocnym ambasadorem państwa ukraińskiego w Wiedniu. Był ambasadorem także w czasach Dyrektoriatu. Potem pozostaje na emigracji. W 1920 roku w Austrii drukuje pracę „Ukraina na przełomie”, tworzy organizację polityczną „Ukraiński Związek Rolników-Państwowców”, której celem był tradycyjny hetmanat.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
