Strona · s. 10strona oryginału ↗
UKRAIŃCY NA ŚWIECIE NASZE TEKSTY W POLSKIM KONTEKŚCIE
Слово Просвіти, №16 за 2007 рік
Studenci i wykładowcy katedry ukrainistyki Uniwersytetu Warszawskiego. W pierwszym rzędzie po lewej — doktor Wasyl Nazaruk. EDUKACJA. Brzeziński nazwał powstanie państwa ukraińskiego jednym z fenomenów XX wieku. W Polsce warszawska ukrainistyka jest wiodąca ze względu na dawną tradycję. Nawet w czasach socjalizmu mogliśmy tutaj proponować studentom książki ukraińskich pisarzy, wykreślonych wtedy z historii. Studiowaliśmy w ramach programu Chwylowego, którego nie znano wtedy na Ukrainie, Rozstrzelane Odrodzenie. Do nas docierały zagraniczne ukraińskie czasopisma. My, wykładowcy, a także studenci, czytaliśmy czasopismo “Suczasnist”, inne wydawnictwa, które drukowano w Ameryce, Niemczech, Australii. Tak więc ukrainistyka w Polsce była ogniwem łączącym światowe ukraiństwo. Zresztą, właśnie w Polsce wyszła najnowsza antologia poezji ukraińskiej, gdzie byli ukraińscy poeci z całego świata. Oprócz tego nasi studenci co roku odwiedzają Ukrainę, mniej więcej na miesiąc, z wyjazdami zapoznawczymi. Zastępca kierownika katedry ukrainistyki Uniwersytetu Warszawskiego doktor Wasyl Nazaruk w wywiadzie dla “Słowa Proświty” opowiada o historii i teraźniejszości ukrainistyki w Polsce. — Katedra ukrainistyki w 2003 roku obchodziła równe półwiecze. Początkowo przyjmowano co roku po 10—12 studentów. Ale mimo wszystko katedra istniała, była jedyną strukturą dydaktyczną z zakresu ukrainistyki nie tylko w Polsce, ale i w całej Europie poza Ukrainą. Teraz w Polsce są także katedry ukrainistyki w Lublinie, Krakowie, Szczecinie, Olsztynie, w wyższych uczelniach tych miast, gdzie studiują język i literaturę, elementy kultury ukraińskiej. Rozpad obozu socjalistycznego, ZSRR, ogłoszenie niepodległej Ukrainy wywołały kolosalne zainteresowanie językiem ukraińskim, kulturą na świecie. Zresztą, Zbigniew. Także studenci odbywają półroczną (jeden semestr) naukę na Ukrainie. Wsiąkają w siebie kulturę, język. Nasz uniwersytet ma umowy o takiej nauce z czterema uniwersytetami: Kijowskim, Lwowskim, Iwano-Frankiwskim oraz Czerniowieckim. A uczeni z tych uczelni co roku biorą udział w naszych konferencjach naukowych. — Czy wielu jest teraz studentów na waszej katedrze, czyli na tym ukraińskim oddziale wydziału filologii słowiańskiej? — Co roku przyjmujemy na I rok po 40 osób. A chętnych jest 200—300. Szczególnie wzrósł napływ chętnych do nauki u nas po Pomarańczowej rewolucji. Zatem na studiach stacjonarnych mamy 200 studentów. Jest jeszcze do 30 zaocznych. Przy czym około połowa z nich to obywatele Ukrainy, którzy tutaj mieszkają i pracują. — Kto z narodowości jest studentem studiów stacjonarnych? — Przeważająca większość to Polacy, a procentowo 25-30 — Ukraińcy. Jesteśmy nawet trochę zdziwieni, że u Polaków jest takie zainteresowanie. — Gdzie idą pracować absolwenci uniwersytetu? — Do szkół — jako nauczyciele języka i literatury ukraińskiej. Ktoś idzie do dziennikarstwa, do wydawnictw. Jest ukraińska redakcja Polskiego Radia. Pracują w biznesie jako tłumacze. Jest duży popyt na nich w polsko-ukraińskich firmach, czy polskich, które pracują z Ukrainą. Wreszcie, idą do struktur państwowych, do dyplomacji. — Wiem, że katedra prowadzi znaczącą działalność wydawniczą. — Tak. Po każdej naszej corocznej konferencji naukowej wydajemy tom zapisków ukrainoznawczych. Wyszły już 22 tomy. Oto na przykład tom, poświęcony ukraińsko-polskiemu braterstwu broni w latach 20., sojuszowi Piłsudskiego i Petlury. Dość mało zbadany temat. Swoją drogą, w Polsce zrobiono ciekawy film dokumentalny na ten temat, inicjatorem i jednym z autorów którego miałem zaszczyt być. Pracowaliśmy wspólnie z ukraińskimi historykami. Film nakręcono pod patronatem prezydenta Polski Aleksandra Kwaśniewskiego i w ukraińskim tłumaczeniu podarowano również ukraińskiej telewizji. Zdjęcie P. Antonenki. Rozmawiał Petro ANTONENKO. CZWARTA FALA. Wiadomości od Ukraińskiej Światowej Sieci Informacyjnej. Umowa o uproszczonym trybie wizowym między Ukrainą a Unią Europejską wejdzie w życie już do końca tego roku. Poinformował o tym zastępca szefa Sekretariatu Prezydenta Ukrainy Ołeksandr Czałyj. Według jego słów, czekać pozostało niedługo. Za miesiąc-półtora umowę podpiszą ukraińscy urzędnicy. Europejscy koledzy też przygotowują się do tego wydarzenia. Oficjalna ceremonia podpisania dokumentu odbędzie się 18 czerwca. *** 16 marca 2007 r. Rada Najwyższa Ukrainy poparła 238 głosami projekt Ustawy o ratyfikacji Europejskiej konwencji o statusie prawnym pracowników migrujących. Ratyfikacja konwencji zobowiąże Ukrainę do pełnowymiarowej pracy w polu prawnym ze swoimi pracownikami migrującymi. Dotychczas państwo ignorowało problem migracji zarobkowej i jej skutki społeczne. *** Dzisiaj głównym problemem ukraińskiego rynku pracy nie jest bezrobocie, a niskie wynagrodzenie za pracę. Jeśli porównywać nas z krajami Europy, to nasze pensje są mniejsze mniej więcej 10—12 razy. Migracja zarobkowa, jak i bezrobocie, jest naturalnym procesem stosunków rynkowych. Jednak dynamika “zarobkowania” u nas jest o rząd wielkości wyższa niż w innych krajach. Przyczyna? Przede wszystkim ekonomiczna — niski poziom wynagrodzenia, słabe gwarancje socjalne. A rynek pracy na Ukrainie dosłownie dusi się od braku specjalistów praktycznie we wszystkich gałęziach gospodarki. Brakuje frezerów, tokarzy, mechanizatorów, spawaczy gazowo-elektrycznych, pielęgniarek, nauczycieli, sprzedawców. *** Czeskie władze nie wykazują zainteresowania podpisaniem nowej umowy międzypaństwowej dotyczącej zatrudnienia ukraińskich zarobkowiczów. Z takim oświadczeniem wystąpił Ambasador Ukrainy w Czechach Iwan Kułeba. Stanowisko czeskich urzędników polega na tym, że wszystkie kwestie można uregulować, wychodząc z obowiązującego czeskiego ustawodawstwa. Jednocześnie, zdaniem ukraińskiego ambasadora, odpowiednie czeskie ustawy dają możliwość czeskim przedsiębiorcom wyzyskiwać ukraińskich zarobkowiczów i zachęcają do działalności tak zwanych “klientów”, czyli pośredników, którzy tak samo zajmują się wyzyskiem swoich rodaków. *** Jak poinformował kanał telewizyjny ICTV, bez serca i nerek przywieziono do Lwowa ciało zmarłego ukraińskiego zarobkowicza, który pracował w Hiszpanii. Rodzinę powiadomiono, że mężczyzna zmarł na zawał. Ale wniosek medycyny sądowej we Lwowie zaświadczył o strasznych rzeczach: w ciele nie było serca i nerek, na ich miejscu wykryto skrzepy krwi. To oznaka tego, że organy usunięto jeszcze żywemu człowiekowi. *** W Nowym Jorku odbyła się prezentacja organizacji społecznej “Nowa ukraińska fala”. Zdaniem uczestników, Ukraińcy, którzy żyją i pracują w Ameryce, nie powinni ograniczać się do zabaw i wieczorów wypoczynkowych. Musimy aktywnie wpływać na procesy polityczne na Ukrainie, wymagać od polityków, aby ich działania były skierowane na rozwój Ukrainy, a nie na jej rujnowanie. OS “Nowa ukraińska fala” zwróciła się do wszystkich Ukraińców świata: “Głos ukraińskiej zagranicy powinien powiedzieć stanowcze “Nie!” obecnej Radzie Najwyższej, w murach której zbijano antynarodową koalicję, kiedy każdemu deputowanemu-zdrajcy, deputowanemu-przechrzcie, deputowanemu-renegatowi proponowano wielomilionową łapówkę. Ukrainą nie mogą rządzić zdrajcy, łapówkarze, przechrzty i marionetki tych, którzy zagrabili kosztem ukraińskiego narodu miliardy. Władza powinna należeć do ukraińskiego narodu i tylko do niego”. Adres elektroniczny UŚSI: [kontakt ukryty].com lub [kontakt ukryty]. Przedruk materiałów dozwolony pod warunkiem powołania się na UŚSI przy MGOŚ “Czwarta Fala”.
Przygotował Dmytro SŁAWOW, współkierownik USIM przy MGOO „Czwarta Fala”, Austria, Wiedeń
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
