Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 12strona oryginału ↗

...I O SURŻYKU W SZKOŁACH

Слово Просвіти, №16 за 2007 рік

Teofania KALYTOWSKA, członkini Towarzystwa «Proświta» m. Lwów (Winniki) Bardzo dobrze, że redakcja „Słowa Proświty” zwołuje czytelnicze forum, aby wysłuchać nas, czytelników. Odpowiadam zatem: 1. Rubryka „Polityka” mnie zadowala. Chciałabym zobaczyć w gazecie komentarze znanych ukraińskich patriotów: I. Juchnowskiego, J. Kostenki, W. Jaworiwskiego, B. Tarasiuka i innych. A także przeczytać komentarze współczesnych ukraińskich pisarzy, poznać ich opinię o stanie języka ukraińskiego w niepodległej Ukrainie, w każdym regionie. 2. Na łamach „SP” warto zwrócić uwagę na przyczyny niekończącego się kryzysu gospodarczego i powiedzieć otwarcie, że ten naród nie będzie żył lepiej, dopóki nie wybierze do organów władzy państwowej prawdziwych ukraińskich patriotów, którzy będą dbać nie o własną kieszeń, lecz o dobrobyt Ukraińców, i swoją energię oraz wiedzę poświęcą Ukrainie. 3. „Czwarta fala” to haniebne zjawisko dla Ukrainy. Nasza elita wzbogaca obce państwa, a ich dzieci i wnuki nie są już Ukraińcami. Ci zarobkowi emigranci, którzy wyjeżdżają do Włoch, Hiszpanii, Portugalii i zostawiają swoje dzieci na Ukrainie, popełniają wielki błąd: rodziny się rozpadają, a dzieci stają się sierotami przy żywych rodzicach. 4. Rubryki literackie i artystyczne są zadowalające, lecz wydanie powinno bardziej zapoznawać z twórczością współczesnych pisarzy. Proponuję rubrykę: „Telewizja i my”, w której językoznawcy i znani politycy mogliby komentować programy telewizyjne. Telewizja nas ogłupia, a my milczymy i łykamy Wierkę Serdiuczkę, która będzie reprezentować Ukrainę na Eurowizji. Co za hańba! 6. Gdybym ja była redaktor naczelną, odwiedziłabym ukraińskie szkoły w Kijowie, Sumach, Charkowie, Lwowie, szkoły wiejskie, wysłuchałabym, jakim językiem rozmawiają ze sobą nauczyciele, jakim surżykiem posługują się uczniowie, i wyciągnęła wniosek, jakim nonsensem zaśmiecają programy szkolne głowy uczniów; porozmawiałabym z rodzicami, którzy po codziennej pracy muszą siadać i uczyć się razem ze swoimi dziećmi lekcji. Odwiedziłabym biblioteki i księgarnie, zapytała, jakie książki cieszą się popularnością wśród czytelników. 8. „Słowo Proświty” czytam regularnie od czasu jego pojawienia się. Prenumeruję je. Nasze Towarzystwo „Proświta” w Winnikach regularnie prenumeruje ukraińskie wydawnictwa dla nauczycieli z różnych rejonów Ukrainy. Na 2007 rok zaprenumerowaliśmy 6 egzemplarzy „SP”. 9. Niektóre publikacje są napisane bardzo profesjonalnie i trudno je czytać. A jeszcze chcę dodać: 10. Druk gazety jest nieczytelny, trudno czytać, odstępy między wierszami i słowami są za małe. 11. O Wielkim Głodzie 1932–1933 r. ukazało się wiele publikacji, a o głodzie 1946–1947 r. wszyscy nagle zapomnieli. Jakie dzieła artystyczne czy publicystyczne opublikowano na ten temat w ostatniej dekadzie? Czy nie dlatego ten temat jest zakazany, że wielu ludzi wciąż żyje i może na łamach prasy opowiedzieć o tym głodzie? Kto bada te wydarzenia? 12. Dlaczego nasi ukraińscy pisarze tak rzadko występują w radiu? Tak, jest III program radiowy, ale mało kto go słucha, na falach „FM” go nie ma.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn