Strona · s. 14strona oryginału ↗
SALA KINOWA
Слово Просвіти, №16 за 2007 рік
Wołodymyr KOSKIN Urodził się Łeś Serdiuk 14 października 1940 roku w Charkowie. Ponieważ rodzina chłopca była teatralna, po raz pierwszy na scenę wyszedł w wieku 7 lat. Zagrał służącego mamy — murzynka. Kinowy debiut Łesia odbył się w 1963 roku. Zdjęcia do „Zagłady eskadry” zapamiętał na całe życie. Nic dziwnego! Grał razem z Borysem Liwanowem, Gieorgijem Żżonowem i własnym ojcem. „Od tamtej pory należałem do kinematografii bez reszty” — mówi Serdiuk. Ale początkowo musiał przejść „okres przygotowawczy”. W 1961 r. Serdiuk ukończył Charkowski Instytut Teatralny. W latach 1961—1964 — aktor Charkowskiego Akademickiego Teatru Dramatu im. T. H. Szewczenki, w latach 1964—1965 — Ryskiego Teatru Młodego Widza, w latach 1966—1970 — Kijowskiego Rosyjskiego Akademickiego Teatru Dramatu im. Łesi Ukrainki, od 1970 r. — wytwórni filmowej im. O. Dowżenki. Wśród znanych filmów, w których zagrał aktor, były: „Ich znano tylko w twarz”, „Jak hartowała się stal”, „Wawilon XX”, „Legenda o księżnej Oldze”, „Słomiane dzwony”, „Hetmańskie klejnoty”, „Prezent na imieniny”, „Roksolana”, „Modlitwa za hetmana Mazepę”… W trudnych postpierestrojkowych latach Serdiuk „nie wypadł” z kinematografii, grał w Rosji, od 1993 roku do dziś wykłada na Uniwersytecie Teatru, Kina i Telewizji imienia I. Karpenki-Karego. Już za chwilę Łeś Serdiuk przystąpi do zdjęć w filmie Wołodymyra Bortki „Taras Bulba”, a póki co aktora dość często można zobaczyć na hipodromie, gdzie odnawia umiejętność zaciętej jazdy konnej. W osobistym kontakcie Łeś Ołeksandrowycz uderza dziwną mieszanką dobroci-delikatności i prostolinijności-szczerości. I jeszcze jedną osobliwość zauważyłem w charakterze Serdiuka: jest człowiekiem nieśmiałym. Kiedy mowa była o miejscu spotkania na wywiad, przeprosił: „Oczywiście zaprosiłbym Pana do siebie na obrzeża Kijowa do mojego jednopokojowego mieszkanka, ale jest ono tak małe, że wstyd pokazywać, a w Domu Kina będzie nam przestronnie”. — Łesiu Ołeksandrowyczu, zaproszono Pana do wielkobudżetowego serialu „Taras Bulba”? W jakim aktorskim towarzystwie będzie Pan pracował? — Po pierwsze, serial będzie kręcił znany reżyser Wołodymyr Bortko (wśród jego prac „Psie serce”, seriale „Idiota”, „Mistrz i Małgorzata” itd.). W filmie wezmą udział Bohdan Stupka (Bulba), Ada Rohowcewa (żona Bulby), Wołodymyr Wdowiczenkow, Michaił Bojarski, polscy aktorzy, słynny amerykański kaskader Nick Cohen. Będę grał rolę Towkacza, przyjaciela i współpracownika Tarasa Bulby, który ratuje go, rannego, po bitwie pod Dubnem i nie opuszcza do ostatniej chwili. Na Chortycy zbudowano Zaporoską Sicz według szkiców-projektów wybitnego artysty-akademika Serhija Jakutowycza. Zdjęcia będą odbywać się w twierdzach Kamieńca Podolskiego i Chocimia, a także w Petersburgu i w Polsce. Bortce i Jakutowyczowi bardzo chciało się zbudować obejście Tarasa Bulby w Pirohowie — w Muzeum Architektury Ludowej i Życia Codziennego. Na tę budowę ekipa filmowa zamierzała wydać pół miliona dolarów, a po zdjęciach podarować muzeum na pamiątkę zdjęć. Wszystkie struktury państwowe były „za”, oprócz muzeum. Takie to nasze dziwne sprawy. — Pracował Pan w cudownej plejadzie aktorów. Ale nie zawsze
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
