Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 16strona oryginału ↗

Jak „garbarscy arystokraci” przypomnieli sobie o samych sobie, opowie Taras Kińko.

Слово Просвіти, №16 за 2007 рік

tak bardzo zazdrościłam tym wujom, którzy wywiozą z naszej wsi takie piękno! Z tej dziecięcej zazdrości o mało nie rozpłakałam się, a babcia uśmiechała się i pouczała: „Pora samej brać się za ręczniki, patrz, za dziesięć lat będziesz szła za mąż, a posagu — nie ma”. Wiedziałam, że w ślubnym posagu mojej mamy było 14 wyhaftowanych przez nią ręczników. (Zbawicielowi i Matce Bożej oraz dwunastu Apostołom, aby pobłogosławili, ochronili i zachowali to małżeństwo). „Dać ręcznik” — tradycyjnie oznaczało zgodzić się na małżeństwo, przygotowywać się do wesela. Ręczniki darowano swatom, świątecznie przewiązywano przez ramię, jeśli na zaręczynach dochodzono do zgody. Takie ręczniki nazywano „naramiennymi”. Wyhaftowanymi ręcznikami wiązano ręce młodych podczas ślubu. Dział literatury Uliana HLIBCZUK 270-55-57 Dział kultury Ołeksandr JEWTUSZENKO 279-39-55 Dział pracy oświatowej Olha SKRYPKINA 270-55-57 Dział korekty Tetiana SZCZERBAK Iryna STELMACH 278-63-69 Skład komputerowy Iryna SZEWCZUK Ołeh BESSKYJ 278-63-69 Wałentyna DAWŁDENKO 270-55-57 Specjalny korespondent działu

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn