Strona · s. 2strona oryginału ↗
Dzisiejsza Rada Najwyższa nie potrafi uzdrowić ani Trybunału Konstytucyjnego, ani Sądu Najwyższego Ukrainy
Слово Просвіти, №16 за 2007 рік
Jurij ŻUK, zasłużony działacz nauki i techniki Ukrainy, doktor nauk technicznych, profesor, kierownik katedry Połtawskiego Uniwersytetu Spożywczej Kooperacji Ukrainy
Jako oświatowiec, naukowiec, który studiował „Kapitał” K. Marksa oraz gospodarkę rynkową na podstawie prac P. Samuelsona, E. Dolana, E. Lindsaya i innych, jako człowiek, który na swojej drodze doświadczył głodu, widział niewinnie zamordowanych, stwierdzam: mimo że Rada Najwyższa Ukrainy V kadencji dzięki Pomarańczowej Rewolucji została wybrana w uczciwych wyborach, to w sensie moralno-etycznym stała się nieuleczalnie chora, a jej legitymacja jest podważona przez oszukiwanie wyborców przez frakcje i wielu „deputowanych”. Na potwierdzenie. Gdyby pan Moroz wraz ze swoimi zwolennikami nie stał pod pomarańczowymi sztandarami na Majdanie razem z Wiktorem Juszczenką, Julią Tymoszenko, Jurijem Łucenką, Jurijem Kostenką, Bohdanem Tarasiukiem i innymi patriotami Ukrainy, to raczej nie zasiadałby dziś w parlamencie, ponieważ wyborcy postrzegali socjalistów jako „pomarańczowych” bojowników za szwedzki socjalizm, a oni okazali się zamaskowanymi zdrajcami. Podobnie jest z KPU Symonenki, ponieważ „Kapitału” K. Marksa w żaden sposób nie można połączyć z kapitalistycznym kapitałem ukraińskich biznesmenów. A gdyby zwykli komuniści, weterani pracy i wojny wiedzieli o przyszłym ich połączeniu, to nigdy nie głosowaliby na dzisiejsze kierownictwo KPU Symonenki. Tak samo wyborca nie oddałby swojego głosu na kandydata na deputowanego, który następnie będzie przechodził z jednej frakcji do drugiej albo głosował „za” lub „przeciw” ustawie w zależności od tego, kto więcej zapłaci. Zatem parlament można uzdrowić tylko poprzez przedterminowe wybory parlamentarne. Bo także według kanonów cywilizowanej gospodarki rynkowej niskiej jakości towar musi być zastąpiony towarem wysokiej jakości, a konsument (w tym przypadku wyborca) nie powinien być oszukiwany. Wyborca zaś powinien być bardziej rozważny przy głosowaniu, aby potem nie wspominać przysłowia „Oczy widziały, co kupowały (wybierały)”. Nasi politycy powinni już zrozumieć, że polityka nie jest brudnym interesem i że prawo nie jest „dyszlem”, jak nam wtłaczano za czasów radzieckich. POLITYKA to zarządzanie sprawami państwowymi i społecznymi, które wymaga od polityka umiejętności głębokiej analizy procesów zachodzących w gospodarce i społeczeństwie, a prawa to zasady postępowania, obowiązkowe dla wszystkich w państwie.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
