Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 3strona oryginału ↗

Ciąg dalszy artykułu «WYDARZENIA, FAKTY, KOMENTARZE», s. 2

WYDARZENIA, FAKTY, KOMENTARZE

Слово Просвіти, №16 за 2007 рік

kampania wyborcza. I to właśnie ona pokaże, czy my, naród, i nasza elita czegoś się nauczyliśmy? Czy znowu nadepniemy na te same grabie? Osobno — o siłach narodowo-demokratycznych. Po raz pierwszy od 16 lat znalazły się one poza parlamentem. Dlatego warto przeanalizować, na ile przyczyniły się do tego „pomarańczowe” megabloki, które „rozmywały”, rozrywały między sobą narodowych demokratów, „dusiły” ich, prowadząc kampanię wyborczą nie tylko przeciwko sobie nawzajem, ale i przeciwko nim, a na ile winne są same te siły? „Nie pójdziemy do liberalnych, oligarchicznych „pomarańczowych” megabloków” — patetycznie ogłosił na początku ubiegłej kampanii wyborczej lider jednej z partii narodowo-demokratycznych. No to nie idźcie. Ale dlaczego znowu zastosowano bolszewicką zasadę błądzenia między dwiema sosnami? Jedna sosna — megabloki, druga — pójdziemy „swoją drogą”, jak mawiał jeden wódz. I poszli… donikąd, na boczne uliczki. Trzeci, normalny wariant — połączenie się w Blok sił narodowo-demokratycznych — jakoś nie wypalił. Znowu to nie ekskurs w historię. To — dzisiejszość. Chciałoby się usłyszeć wyraźną odpowiedź: czy wreszcie partie narodowo-demokratyczne pójdą do wyborów jednym blokiem, jedną listą? Tak samo jak na pytanie: czy nie powtórzy się zeszłoroczny haniebny udział narodowych demokratów w kłótni „pomarańczowych” sił? Czy nie było z kim walczyć? Przecież nigdzie nie podziali się Regiony, sprzedajni socjaliści, komuniści, witrenkowcy, nie mówiąc już o otwarcie ukrainożerczych różnych „russkich” bloków i partiach. A wybory mają wygrać siły demokratyczne. Ostatecznie. Zapłaciliśmy już 16 lat za „rozkołysanie” ku demokracji i państwowości. Ludzie poprą. A wszystkie te wyssane z palca „rankingi” Regionów — to blef w ich przekupionych środkach przekazu. Są inne rankingi. Ranking mojej wiejskiej ulicy. W mojej wsi, gdzie tradycyjnie wiele głosowało na komunistów, w 2004 roku masowo głosowano na Juszczenkę. Zeszłej wiosny — na kogokolwiek: tak ludzie zareagowali na pomarańczowe waśnie. Ale nie zwątpili, nie rozczarowali się w ideałach dobra i sprawiedliwości, mimo świadomego rozdmuchiwania tezy o „rozczarowaniu”. Kiedy przyjdzie do zasady, do wyboru, ludzie go dokonają. Wybaczywszy sobie samym i swoim nieudolnym liderom. Jeśli oczywiście ci liderzy czegoś się nauczyli i zdołają być prawdziwą elitą wielkiego narodu. Zatem Lipiński był liderem i ideologiem konserwatywno-monarchistycznego obozu. Lipiński redagował pismo „Хліборобська Україна” (Chliboroska Ukraina), gdzie po raz pierwszy opublikował traktat „Listy do braci-chliborobów”. Według niego państwo powstaje w procesie samotworzenia się narodu. Istnieją trzy podstawowe typy ustroju państwowego: „klasokracja”, „demokracja” i „ochlokracja” (czyli władza tłumu), które następują po sobie w określonej kolejności. Krytykując ukraińską demokrację w postaci Ukraińskiej Republiki Ludowej oraz ochlokrację (za którą uważał sowiecki nurt i ukraińskich nacjonalistów), Lipiński podkreślał, że jedynie system klasokratyczny ocali Państwo Ukraińskie. Władza ma trzy źródła: militarne („wojownicy”), ekonomiczne („producenci”) oraz intelektualne („inteligenci”). Zatem to organizatorzy chliborostwa, sprawy wojskowej i arystokracja narodowa powinni tego dokonać. Lipiński podkreślał: „Nikt nam państwa nie zdobędzie,

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn