Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 8strona oryginału ↗

«KWITCE NIE POCIĄGAŁ WIZERUNEK POP-DIWY, A LAURY MADONNY NIE BYŁY JEJ POTRZEBNE…»

Слово Просвіти, №16 за 2008 рік

2. Chrystyna Lew łagodnie, ale uparcie sprzeciwiała się wizerunkowi tajemniczości Kwitki. I nie dostrzegała żadnego fatalizmu w tym, że na straszliwą chorobę zmarły trzy kobiety z rodziny: mama, Kwitka i rodzona siostra Maria. Chrystyna ma elastyczny i racjonalny umysł. Nie chce sprzyjać mitotwórstwu. A jeszcze… Obraz siostry jest zbyt bliski, zbyt żywy, by otaczać go legendą. — Jestem o 15 lat młodsza. Istnieje zdjęcie, na którym Kwitka przyjechała do moich rodziców, ja miałam może 8 lat. Kupiła nam jednakowe sukieneczki. Sobie – dorosłą, a mnie – małą. Mieszkałyśmy w różnych miastach: ona – w Nowym Jorku, a moi rodzice – w Waszyngtonie. Kiedy wstąpiłam na uniwersytet i przeprowadziłam się do Nowego Jorku, często chodziłam do nich na kolację. Wtedy już zostałyśmy przyjaciółkami. — Jaka była Kwitka w dzieciństwie? — O jej dzieciństwie nie wiem nic szczególnego. Bardzo subtelnie odczuwała sztukę i podobało się jej to, co podobało się również mnie. Kwitka uczyła mnie, co jest piękne, a co nie. Co lato wypoczywali z mężem nad wybrzeżem oceanu. I mnie zapraszali. Wtedy już urodził się Edio, jej syn. Lubiłyśmy razem chodzić do antykwariatów. Paliłam wtedy jeszcze papierosy, więc kupowałam kryształowe popielniczki. Kwitka pomagała mi wybrać najlepsze. — A co sama sobie kupowała? — Cenił a piękne rzeczy. Całe jej mieszkanie było urządzone w stylu lat trzydziestych – bardzo lubiła ten styl. Z ozdób nosiła tylko diamentowy pierścionek (również w stylu lat trzydziestych), który podarował jej mąż Eduard. Kiedy w 1995 roku wybierałam się na Ukrainę, Kwitka prosiła mnie, żebym przywiozła prace ukraińskich artystów. Chciała wspierać ukraińską sztukę. Wtedy Interesowała się moimi podróżami po Ukrainie (pracowałam wtedy w gazecie i dużo pisałam o Ukrainie), rodzinnym Lwowem, w którym urodzili się jej rodzice. Nawet nauczyła męża języka ukraińskiego, żeby razem z nim przyjechać. — Eduard Rakowicz – drugi mąż Kwitki, jej producent. Kwitka Cisyk z rodziną — Czy Kwitka bała się choroby? Trzeba było mieć szczególną siłę ducha. Przecież dwie kobiety z rodziny zachorowały na tę samą śmiertelną chorobę: jej mama i starsza siostra Maria. — Ona nie wpuszczała do siebie strachu. Wiedziała, że jest chora i musi się leczyć, i to zrobi. Po drugie, Kwitce nie pociągał obraz pop-diwy, a laury Madonny nie były jej potrzebne. I wielkiej sceny nie chciała. — Kwitka była otwarta, szczera. Ale jakoś wydaje się, że nie była taka „aż-aż” towarzyska… — Miała bliskich przyjaciół, ale oddawała się rodzinie. Utrzymywała kontakt z siostrami, bratanicami… — Czy utrzymywała kontakt z ukraińską diasporą? — Niezbyt. Wszyscy chcieli, żeby występowała na różnych świętach, spotkaniach, jubileuszach, chcieli zaangażować ją w swoją sprawę. A jej było łatwiej odmówić wszystkim, niż powiedzieć jednemu „tak”, a drugiemu „nie”. — Co ma pani na myśli, mówiąc sprawa? — Jakieś święto, na przykład urodziny Szewczenki. — Czy Kwitka kochała Amerykę? — Tak, urodziła się i żyła w amerykańskim świecie. Jej przyjaciele-muzycy to Amerykanie. Była sportowa, mobilna. Potrafiła wykorzystać każdą wolną chwilę. A poza tym Kwitka bardzo kochała konie. Jak tylko kończyła się praca w studiu, siadała w sportowe auto i jechała do swojego domku za miastem. Tam małżeństwo trzymało konie… Ale ona także bardzo kochała Ukrainę i zawsze chciała połączyć dwa różne światy. A co do choroby… Oczywiście w rodzinie o tym myślano. Najpierw zmarła mama, potem Kwitka, a dwa lata temu — siostra Maria. Zachorowały niemal jednocześnie, ale to nie jest genetyczne. Prawdopodobnie coś było w tym miasteczku, gdzie mieszkały, bo tam jest bardzo wiele kobiet z taką diagnozą. Nie chcę, żeby wszystko kończyło się tak smutno. Kwitka bardzo kochała życie, obdarowywała radością bliskich sobie ludzi, a kiedy wchodziła do pokoju, wszyscy mimowolnie się uśmiechali.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn