Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 16strona oryginału ↗

22 kwietnia w Kijowskim Domu Nauczyciela odbędzie się prezentacja nowych wydawnictw książkowych Centrum Wydawniczego „Proświta”. Zaprezentowane zostaną książki: Maksym Rylski „Życie duchowe fundament” (artykuły i wypowiedzi o języku); Nina Sołtanowska „Kim jesteśmy?” (o wychowaniu duchowym człowieka). Pocz. o 17.00

Слово Просвіти, №16 за 2008 рік

się w pamięć, i ja obrazuję scenę, gdzie krzyżem zaorana ziemia, a matka w czystej białej koszuli z owiniętym dzieciątkiem trzyma jeszcze grabie. To symbol, że człowiek musi wygrabić zawsze wszystko co niedobre, a wszystko co dobre brać w swoją duszę. Mama uczyła: nigdy nie można złego z duszy wyrzucać w ziemię, bo ziemia karmi. Nie można w powietrze, bo nim oddychamy, i w wodę. Mamo, dokąd więc to wyrzucić? A tam, skąd ono przyszło. Ta głębia mądrości i uczuć wiejskiej kobiety tak zapadła mi w duszę, że nie mogę nie malować. Na balkonie mojego mieszkania na dziewiątym piętrze w długich skrzynkach — ziemia. Nie mogę rano nie wyjść tam i nie dotknąć jej. Lubię, kiedy tam wszystko przerasta, — ziemia daje energię. Boli, że u nas brak kultury w stosunku do swojej ziemi i przyrody. Nie mogę patrzeć, jak ludzie wszystko dookoła zaśmiecają śmieciami i rupieciami. Dawniej bywało, idą kobiety w pole i zobaczą gdzieś szklankę czy skorupkę, to posprzątają. Dziecko w trzy lata już pracowało, jak moja młodsza siostrzyczka. Rozbije mama dynię, położy przed nią, mówi: córeczko, powyciągaj nasiona. Albo poprowadzi nas, małych, na grządkę, posadzi, gdzie posiane buraki, i mówi: oto, dzieciaczki, wybierajcie chwasty. A jaka miłość do roślin! Nigdy nie zapomnę tej ścieżki, kiedy mama szła do pracy i ja za nią, boso. Konopie już wysokie, aż po główkę mnie pukały pełnym nasieniem, a płaskonka wydziela pyłek: właśnie deszcz przeszedł, grudki śliskie, nóżka się ślizga, a mama odwraca się i mówi: „Patrzże, córeczko, nie nastąp na konopinkę”. A to przecież kołchozowe pole, ogromne, że Vira Barynowa-Kuleba. „Nie całuj mnie, Iwanku” gobelin, i przy nim z dzbanami siedzą kobiety, jedna z Zachodniej Ukrainy, a jedna — połtawianka. Na widza patrzy ładna współczesna dziewczyna. Tak, jak przyjęto, odsłonięte pięknie ramiona, ona założyła wstążkę, wianek, i trochę niby rozczarowana, jeszcze trzyma na sznureczku pieska. A dalej — babunia, która przyniosła sprzedać koguta, i to takiego dużego, że związała mu nogi jeszcze chustką otuliła. A inna z kozą zdrzemnęła się. Jeszcze indyk, i gęsi, które przyjechały na jarmark, myślą, co robić, a kury trochę się przestraszyły. Ja opowiadam o swoich obrazach, ale je lepiej zobaczyć. Wiosną jeżdżę na Połtawszczyznę — mam tam chatę. Chodzę boso po ziemi, i we mnie odradzają się siły. Kiedy wracam do kijowskiej pracowni, siadam przed płótnem — i rodzą się obrazy. Bogiem dane życie, i ono jest szczęśliwe. Bywało, mama mówi: „Córciu, przeżyć trzeba każdy etap swojego wieku, on ma swoje szczęście…” tam tej konopinki! Oto jaka kultura prostej kobiety w stosunku do przyrody! Przykro, że my maszynami zagłuszamy, dławimy wyziewami to piękno, a człowiek powinien wiedzieć, że on zależy tylko od przyrody. — Pani obrazy w kolorze płótna… — Ja od dzieciństwa widziałam kobiety, które przędły, tkały, wyszywały. I takiego słowa nie było, że nie ma pracy, nie wie, co ze sobą zrobić. Teraz i przymusowe bezrobocie, i depresje, ale żeby duszy swojej nie zabić, trzeba coś tworzyć. Każdy człowiek może wyrazić siebie w pięknie. Albo śpiewaj, jeśli możesz. A pieśń idzie z głębi bólu albo z radości. Swoim studentom mówię: najbardziej cenić skarby duszy! Nie można się kłócić, wyrzucać czegoś złego, nie można się smucić! Dwa nowe obrazy ja namalowałam pod wrażeniem Jarmarku Soroczyńskiego. Jesienią pojechałam tam, zobaczyłam wielu ludzi — święto. Wszyscy w wyszywankach, ręczników dużo, i śpiewają. Ja namalowałam taki obraz: białych łabędzi na niebieskim tle — wielki Odpowiedzialny sekretarz Iryna SZEWCZUK Dział literatury Ulana HLIBCZUK 270-55-57 Dział języka Swiatosław MIZERNiUK 279-39-55 Dział korekty Iryna STELMACH Ołena SZuLHA 278-63-69 Skład komputerowy Iryna SZEWCZUK Ołeh BESSKYJ 278-63-69 Internet-redaktor Jewhen BUKET 279-39-55 Dyżurny redaktor Swiatosław MIZERNiUK Księgowość 279-41-46 A d r e s r e d a k c j i : ul. Chreszczatyk, 10OБ, m. Kijów, 01001 EOmail: slovo_prosvity@ukr.net http://slovoprosvity.org.ua Wydrukowano z gotowych fotoform w kombinacie “Presa Ukrainy” w środę. Zam. nr 3301216 Nakład — 30000 Korespondencja z czytelnikami — tylko na łamach gazety. Odpowiedzialność za rzetelność informacji ponoszą autorzy. Rozmawiała Wałentyna DAW YDENKO Redakcja zastrzega sobie prawo redagowania i skracania tekstów. Przy wykorzystaniu naszych publikacji odniesienie do “Słowa Proświty” obowiązkowe. I n d e k s g a z e t y “Słowo Proświty” — 30617 Cena prenumeraty, uwzględniając usługi pocztowe: na miesiąc — 3,94 hrywny. na 3 miesiące — 11,32 hrywny. na 6 miesięcy — 21,64 hrywny. 0 8 0 1 6 4 820095 780016

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn