Strona · s. 3strona oryginału ↗
Ukraina bez Ukraińców?!
Слово Просвіти, №16 за 2008 рік
Oksana MITRASZEWSKA
Ostatnie spisy ludności na Ukrainie miały strategiczne znaczenie – samoidentyfikację rdzennej ludności jako głównego czynnika zachowania suwerenności państwa. Odpowiednio, w państwowych aktach pierwotnej rejestracji, czyli w aktach urodzenia, rejestrowano narodowość ojca i matki. Ale w 2004 roku z tych dokumentów usunięto odpowiednią rubrykę. Za premierostwa A. Kinacha na Ukrainie wprowadzono w życie wciąż obowiązującą, antykonstytucyjną uchwałę Gabinetu Ministrów Ukrainy z 12.09.2002 roku nr 1367, która zatwierdziła nowe wzory pierwotnych dokumentów rejestracji aktów stanu cywilnego (aktów urodzenia, zgonu, małżeństwa, rozwodu) bez rubryki narodowość ojca i matki. Te zmiany wprowadzono zgodnie z wymogami Zarządzenia Państwowego Komitetu Statystycznego Ukrainy z 29.10.2001 roku nr 433 „W sprawie zatwierdzenia tymczasowego trybu opracowywania, wdrażania i obsługi kompleksów elektronicznego przetwarzania informacji statystycznej w organach statystyki państwowej”. Mówią, że nic nie jest bardziej trwałe niż to, co tymczasowe. Zatem ludobójstwo wobec ukraińskości trwa również dziś. Na Ukrainie nie ma sposobu odtwarzania rdzennego etnosu poprzez samoidentyfikację w aktach urodzenia za pomocą rubryki narodowość ojca i matki. Państwo naruszyło nie tylko nadane człowiekowi przez Boga prawo do wolności wyboru, ale także złotą zasadę moralności, odbierając dziecku możliwość identyfikowania się z narodowością ojca lub matki. Powszechna deklaracja praw człowieka stwierdza: nikt nie może pozbawiać człowieka prawa do narodu. Naruszenie praw człowieka stało się totalne i skierowane przeciwko całemu narodowi. Na Ukrainie naród tytularny pozbawiono prawa do budowania państwa. Usunięcie ze aktu urodzenia obywateli Ukrainy rubryki narodowość ojca i matki oraz zaniechanie prowadzenia państwowej statystyki według tej rubryki to zdrada Ustawy Zasadniczej, równoznaczna ze zniszczeniem rdzennego narodu, sprzeczna z artykułem 92 Konstytucji Ukrainy. Wyłącznie ustawy Ukrainy określają zasady regulowania procesów demograficznych i migracyjnych, organizację państwowej statystyki i informatyki. Ustawy, a nie uchwały Gabinetu Ministrów! Artykuł 11 Konstytucji deklaruje, że państwo sprzyja konsolidacji narodu ukraińskiego, a tymczasem organy państwowej statystyki, zaniechując ewidencji naturalnego ruchu ludności według rubryki narodowość ojca i matki, zlikwidowały, choćby niecelowo, ukraińskość na Ukrainie. Ukraińskość wykreśla się z cywilizacji światowej jako naród. A Prokurator Generalny i gwarant Konstytucji pozostają bierni! Dziś najzaciętsza walka ideologii toczy się w sferze demografii i nauk społecznych, które wywalczają prawo do ukraińskich interesów narodowych na Ukrainie. Demografia jest nauką głęboko ideologiczną. Stąd jej niezwykle wielkie znaczenie polityczne. Artykuł 15 Konstytucji Ukrainy stwierdza, że życie społeczne na Ukrainie opiera się na zasadach różnorodności politycznej, gospodarczej i ideologicznej. Żadnej ideologii nie wolno uznawać za państwową jako obowiązkową. Ustawą Zasadniczą państwo odrzuciło kamień węgielny – ideologię państwowotwórczą, czyli chrześcijaństwo. Konstytucja Ukrainy zlekceważyła dorobek Świętego Włodzimierza Wielkiego, który ochrzcił Ruś Kijowską. Ustawa Zasadnicza powinna była oddać pierwszeństwo ukraińskiej idei narodowej, a nie rzucać Ukrainę na pastwę agresywnej doktryny globalizacji, którą nieukraińscy właściciele prasy, telewizji i radia stale wkładają nam do głów. Komu potrzebny jest kolejny eksperyment likwidacji ukraińskości jako narodu? Czyż na świecie przybędzie szczęścia i piękna, gdy znikną nosiciele śpiewnego języka ukraińskiego? Dziś trwa praca nad utworzeniem międzynarodowej klasyfikacji statystycznej. Każdy kraj dąży do zapewnienia naturalnego pragnienia narodów, by zachować swoją odrębność, co nie zgadza się z globalistycznymi tendencjami imperiów, które dążą do asymilacji narodów autochtonicznych, wcielając w życie marksowskie „Ludność to abstrakcja…”. Niemożność prowadzenia przez organy państwowe statystyki ewidencji według rubryki narodowość pozbawia możliwości badania etnodemografii na Ukrainie. Takie działania powodują zmianę formacji etnicznej ludności, co prowadzi do skutków zagrażających suwerenności Ukrainy. Według spisu z 2001 roku naród ukraiński stanowił 80 % ogółu ludności Ukrainy. Uwzględniając urodzenia, zgony i migrację, według przybliżonych szacunków ukraińskość traci rocznie ponad półtora miliona osób. I już za sto lat wskaźnik demograficzny narodu ukraińskiego spadnie do zera. Kogo wtedy będą badać demografowie? Prawdopodobnie ukraiński naród polityczny na wzór „sowieckiego narodu”, którego ideę narzuca Narodowy Instytut Badań Strategicznych. Wszyscy urodzeni na Ukrainie po 2004 roku nie są Ukraińcami. Młodszy syn obecnego Prezydenta Ukrainy, który urodził się w 2004 roku, tak jak wszyscy jego rówieśnicy, nie jest już Ukraińcem. Organizacje społeczne, w których statutach znajdują się słowa: kształtować główne gałęzie władzy ilościowo zgodnie ze składem etnicznym ludności, napotykają na żądanie Ministerstwa Sprawiedliwości usunięcia tak sprawiedliwych postulatów. Podstępnie nieukraińscy władcy zadali cios od wewnątrz. Od pierwszych dni życia Ukraińca nieukraińska władza daje mu do zrozumienia, że jest dzieckiem drugiej kategorii. Tak przerywa się ciągłość pokoleń, niszczy się tradycje. Po raz kolejny próbuje się nas przedstawić
perед світом диким племенем без Батьківщини й гідності —
Таке ж tłumaczenie wymaga pełnej polszczyzny, więc poniżej właściwa wersja.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
