Strona · s. 15strona oryginału ↗
Młody pąk wygląda…
Слово Просвіти, №16 за 2018 рік
Zoja KUCZERJAWA, zasłużony działacz sztuki Ukrainy
Liryczna książka Mykoły Sławynskiego „Magiczny kryształ” („Ukraiński pisarz”, 2017) jest inteligentna, mądra i przeznaczona dla czytelnika o wysokim poziomie intelektualnym. Jeśli poezja to przede wszystkim uczucie, emocje, przeżycia duchowe, romantyka, ekspresja, to w miniaturach znanego autora na pierwszym miejscu stoją myśl, mądrość, doświadczenie życiowe, które inspirują dobrem, pomnażają miłosierdzie, chronią przed pokusami codziennej krzątaniny. Refleksje i rozważania poety są precyzyjne, logiczne, nieoczekiwanie przewrotne, wyszukanie proste. Oto kilka z nich: „Czego nie wypowiesz, nie powiesz — // to jest i twoje”, „Jeśli poeta poniża poetę — // hańba światowa dla obu”, „Grzech pierwszy przyjdzie sam. // Nie trzeba go wzywać ani prosić”… Myślę, że miłośnik poezji może się męczyć, ale nie od czytania, lecz od rozmyślania nad przeczytanym, bo mamy wiele treściwych sądów, wypróbowanych poetyckich formuł, obrazowych uogólnień w długim szeregu jednowierszy, dwuwierszy, trzywierszy, czterowierszy, aż do ośmiowierszy, które, jak się okazuje, są „najdłuższe” w zbiorku. Zapoznanie się z miniaturami staje się estetyczną rozkoszą z odkrywania nieoczekiwanego, nieznanego, często paradoksalnego, baśniowego, a nawet nieprawdopodobnego, daje radość z uświadomienia sobie własnego duchowego wzbogacenia. Książka „Magiczny kryształ” nie jest ani wesoła, ani smutna: jeśli jedna filozoficzna maksyma wywołuje gorzkie refleksje, to druga, skondensowana wypowiedź, oddala smutek autoironią lub uśmiechem, a tre
…tej — przynosi iskierkę światła, optymizmu. Dlatego ogólnie zbiór jest pełen życia, afirmujący życie. Miniatury Mykoły Sławińskiego pod względem objętości i rzeczowości tworzą tak wyraziste sceny, że artysta mógłby je malować: „Samotną dziewczynę na stepie // szczęśliwy wiatr obejmuje”. To nie jest obrazek jak na fotografii, lecz cały świat uczuć: dramat życia, losu, męka duszy, ukryte w obrazowym związku i podkreślone nieoczekiwanym doprecyzowaniem: wiatr jest szczęśliwy, bo ożywiony obejmuje jak parobek samotną piękność. W sztukach plastycznych można szukać (i znajdować!) kluczowego detalu artystycznego, kolorów, gry światła, nastroju, by oddać na płótnie to, co poeta opiewa dwoma wierszami: „Moja rusałko! Wyjdź z cichej wody // do tego, kto cię pokocha”. Takie jaskrawe obrazy wzrokowe to rodzimy żywioł autora. Widzi on to, co innym nie dano zauważyć: „Czerwcowy wieczór uśmiech parobczy // w czarnych wąsach schował”, „Mgła jeszcze śpi — sóweczka już poluje, // żółty ogon głodny jak żebrak”, „Świtanie twarzyczkę podstawia // wiosennym błękitnym wiatrom”… Nie, rzeczywiście niedarmo pierwszy rozdział nazwano właśnie tak: „Wyobraź lot”! Dotyczy to całego zbioru, w którym mamy obfite wysypy cudownego, dziecięcego, baśniowego: „W szarej koszuli mgła // tak ciepło zajączkom i wilczkom”, „Zza ogonka sroki // pączek młody wygląda”… Książkę „Magiczny kryształ” po prostu ciekawie się czyta. A ponadto można ją z powodzeniem wykorzystywać w placówkach oświatowych na zajęciach rozwijających myślenie obrazowe, wyobraźnię i widzenie otaczającego świata. Byłyby też stosowne wolne prace na tematy miniatur Mykoły Sławińskiego.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
