Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 4strona oryginału ↗

WOŁODYMYR WASYŁENKO: „DZIŚ NIE MA ŻADNYCH PODSTAW DO ZEWNĘTRZNEJ INGERENCJI W SYTUACJĘ NA UKRAINIE”

Слово Просвіти, №17 за 2007 рік

Nadzwyczajny i Pełnomocny Ambasador Ukrainy, prawnik-międzynarodowiec, doktor nauk prawnych, profesor, zasłużony prawnik Ukrainy Wołodymyr Wasyłenko za główną przyczynę kryzysu na Ukrainie uważa niską kulturę polityczną znacznej części ukraińskich polityków, brak u nich patriotyzmu oraz ich niechęć do przestrzegania norm ukraińskiej Konstytucji i ukraińskich praw. czy możliwe jest zastosowanie jakichś sankcji wobec Ukrainy ze strony tych instytucji międzynarodowych? — Obecnie nie ma podstaw, by o tym mówić. Na dzień dzisiejszy odbyły się już dwie rundy negocjacji między Ukrainą a UE w sprawie podpisania nowej pogłębionej Umowy o współpracy. Trzecia runda zaplanowana jest na maj i nie ma żadnych oświadczeń o tym, że z powodu zaostrzenia sytuacji politycznej wewnątrz kraju podpisanie Umowy może zostać odłożone. Jeśli chodzi o Radę Europy, to, jak wiadomo, 17 kwietnia odbył się wcześniej zaplanowany udział premiera Ukrainy Wiktora Janukowycza w posiedzeniu sesji Zgromadzenia Międzyparlamentarnego. Tego samego dnia odbyło się spotkanie Prezydenta Ukrainy Wiktora Juszczenki z Przewodniczącym Komisji Europejskiej José Manuelem Barroso oraz Przewodniczącym Parlamentu Europejskiego Hansem-Gertem Pötteringiem, który na wspólnej konferencji prasowej wypowiedział się za poparciem przeprowadzenia przedterminowych wyborów na Ukrainie jako mechanizmu uregulowania kryzysu politycznego. 19 kwietnia omówiono tam kwestię funkcjonowania instytucji demokratycznych na Ukrainie. Była to absolutnie normalna, konstruktywna dyskusja. Oczywiście poświęcono uwagę obecnej sytuacji na Ukrainie, jednak o żadnych sankcjach nie było mowy. Niedawno wróciłem ze Strasburga i miałem okazję przekonać się, że tam absolutnie spokojnie, ze zrozumieniem podchodzą do wydarzeń na Ukrainie. Żadnych negatywnych nastrojów nie ma. Bardzo przychylnie przyjęto w Strasburgu wystąpienie ministra spraw zagranicznych Ukrainy Arsenija Jaceniuka, który również niedawno przebywał tam z wizytą. — Mimo wszystko niestabilna sytuacja na Ukrainie może mieć negatywne skutki dla autorytetu państwa na arenie międzynarodowej, czyż nie? — Oczywiście, sztucznie stworzony w niedalekiej przeszłości problem w kwestii mianowania ministra spraw zagranicznych Ukrainy, obecna konfrontacja polityczna, związana z przedterminowymi wyborami parlamentarnymi, a co za tym idzie, z koniecznością sformowania nowego rządu, skłaniają inne państwa do zajmowania postawy wyczekującej, do ostrożniejszego traktowania inicjatyw Ukrainy. — Jednym z wariantów wyjścia z zaistniałej sytuacji koalicyjna ekipa na czele z premierem i spikerem widzi jednoczesne przeprowadzenie wyborów parlamentu, prezydenta oraz referendum w sprawie wstąpienia do NATO. Jak Pan ocenia takie oświadczenia? — Znowuż, na tym nalegają te siły, których zachowanie już doprowadziło do kryzysu na Ukrainie. Dobrze rozumieją one, że dla przedterminowych wyborów prezydenta nie ma żadnych podstaw. A wiązanie tego jeszcze z referendum, które jest nieprzygotowane, może doprowadzić do jeszcze większej destabilizacji sytuacji na Ukrainie lub w ogóle do utraty dźwigni zarządzania państwem. Przeprowadzenie referendum w sprawie wstąpienia do NATO jest w ogóle nieobowiązkowe. W żadnym z dokumentów założycielskich czy decyzji NATO nie ma zapisów o tym, że wstąpienie do tej organizacji wymaga referendum. To czysto dobrowolna sprawa każdego państwa, czy poddawać taką kwestię pod głosowanie ogólnonarodowe, czy nie. Z drugiej strony, moim zdaniem, bezsensowne jest organizowanie referendum w kwestii, w której jest oczywiste, że członkostwo w NATO zwiększa bezpieczeństwo państwa. Jeśli jednak mówić o referendum, to należy je przeprowadzać tylko wtedy, gdy obywatele Ukrainy będą obiektywnie poinformowani o NATO, a nie będą znajdować się pod wpływem jednostronnej kampanii propagandowej, momentami z rozpowszechnianiem absolutnie kłamliwych informacji, jak to miało miejsce podczas minionych wyborów prezydenckich i parlamentarnych. Jestem przekonany, że po otrzymaniu obiektywnej informacji zdecydowana większość społeczeństwa opowie się za członkostwem w Sojuszu Północnoatlantyckim. — Dlaczego, Pana zdaniem, w walce politycznej ukraińscy politycy przywiązują tak dużą wagę do aspektów polityki zagranicznej, zamiast myśleć o podniesieniu poziomu życia ludności? — Można to wyjaśnić tym, że wielu ukraińskich polityków mało dba o interesy państwa ukraińskiego i społeczeństwa, a dąży do wykorzystania ostrych kwestii (na przykład drugiego języka państwowego, członkostwa w NATO, udziału w JEOP itp.) po to, by znaleźć się na Olimpie władzy i zaspokoić przede wszystkim swoje egoistyczne interesy. Niestety, część ukraińskich polityków w parlamencie wygłasza antyukraińskie hasła i działa na korzyść sąsiedniego państwa. Niektórzy z deputowanych w ogóle otwarcie występują przeciwko niepodległości państwowej Ukrainy. Jak to nie jest przykre, to są ukraińskie realia, których nie ma w żadnym kraju świata. — Jak widzi Pan proces rozwiązania zaistniałej sytuacji? — Zaproponował go już Prezydent: przeprowadzenie uczciwych przedterminowych wyborów z zachowaniem europejskich standardów; sformowanie na podstawie wyników tych wyborów nowego parlamentu; wprowadzenie mandatu imperatywnego jako gwarancji przestrzegania norm obowiązującej Konstytucji w planie tworzenia koalicji. Oprócz tego, stworzenie komisji konstytucyjnej, która zajęłaby się likwidacją szkodliwych skutków reformy politycznej, usunięciem jej niedociągnięć lub nawet całkowitym jej zniesieniem, ponieważ przyjęto ją z rażącymi naruszeniami norm Konstytucji. Nawiasem mówiąc, mandat imperatywny jest stosowany w wielu państwach, na przykład w Indiach, Norwegii, Portugalii, Serbii, Rosji. Każde z nich wychodzi ze swoich tradycji narodowych, realiów politycznych i potrzeb zapewnienia stabilności. Mandat imperatywny na Ukrainie będzie niepotrzebny wtedy, gdy utrwalą się prawdziwie demokratyczne normy, gdy ukraiński świat polityczny osiągnie wystarczającą kulturę polityczną i będzie działał zgodnie z normami demokracji, a nie samowolnie. I oczywiście decydujące znaczenie będzie miała postawa ukraińskiego wyborcy, jego bardziej świadomy i odpowiedzialny stosunek do popierania tych czy innych partii politycznych i ich list partyjnych. Rozmowę prowadziła Halyna ZARYCKA. Zdjęcie Maksyma TREBUCHOWA. Do wiadomości: Wołodymyr Wasyłenko — prawnik-międzynarodowiec, doktor nauk prawnych, profesor, zasłużony prawnik Ukrainy, Nadzwyczajny i Pełnomocny Ambasador Ukrainy. Urodził się 16 stycznia 1937 roku w Kijowie. Ukończył wydział prawa Kijowskiego Uniwersytetu Państwowego imienia Tarasa Szewczenki. W latach 1972—1992 był konsultantem naukowym MSZ Ukrainy ds. prawnych. W 1992 roku Wołodymyr Wasyłenko został mianowany ambasadorem w krajach Beneluksu, a także przedstawicielem Ukrainy przy Unii Europejskiej i NATO. Od 1998 do 2002 roku — ambasador w Wielkiej Brytanii i równolegle w Irlandii. Wiosną 2001 roku Zgromadzenie Ogólne ONZ wybiera profesora W. Wasyłenkę do Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii, gdzie pracował jako sędzia do stycznia 2005 roku. Przez siedem lat (1989—1991; 1996—1998) był również przedstawicielem Ukrainy w Komisji Praw Człowieka ONZ. Obecnie — przedstawiciel Ukrainy w Radzie Praw Człowieka ONZ.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn