Strona · s. 2strona oryginału ↗
Historyczna decyzja: Rada Najwyższa zagłosowała za tomosem autokefalii. Stanowisko społeczności Połtawszczyzny
Слово Просвіти, №17 за 2018 рік
Przewodniczący Połtawskiego Obwodowego Zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” Mykoła Kulczynski: „Utworzenie Pomiestnego Kościoła to likwidacja historycznej niesprawiedliwości” „Utworzenie Pomiestnego Kościoła Ukraińskiego to zadanie nad zadaniami Państwa Ukraińskiego. To logiczne i historycznie uzasadnione zwieńczenie kształtowania się ukraińskiego prawosławia w niepodległym państwie z jednym własnym Patriarchatem, który na równi z innymi Pomiestnymi Kościołami będzie reprezentował miliony ukraińskich wiernych. To także likwidacja historycznej niesprawiedliwości, kiedy Moskwa swoimi podłymi intrygami i przekupstwem podporządkowała sobie Metropolię Kijowską i oderwała nas od Kościoła Powszechnego – matki. To także likwidacja wywołanego przez moskiewskie służby specjalne religijnego rozłamu społeczeństwa ukraińskiego. Prezydent Ukrainy Petro Poroszenko kładzie pod fundamenty państwa ukraińskiego prawdziwy Kamień Węgielny, bo myśli i działa w kategoriach prawdziwych wartości państwowych, którymi tylko można pokonać kolosalne wyzwania współczesności i wytyczyć drogę w przyszłość.” Tak na swojej stronie na Facebooku skomentował głosowanie 19 kwietnia w Radzie Najwyższej oraz wystąpienie Prezydenta w parlamencie przewodniczący Połtawskiego OO OUT „Proświta” Mykoła Kulczynski. Jak wiadomo, „Proświta” w ciągu całej swojej historii broniła tej idei. Utworzenie Pomiestnego Kościoła to ważna karta działalności organizacji, która w tym roku obchodzi
150-lecie od założenia oraz 100-lecie pierwszego obwodowego zjazdu na Połtawszczyźnie. Przypomnijmy, że kierownik Proświty na Połtawszczyźnie Mykoła Kulczyński jeszcze pod koniec lat 80. i na początku 90. ubiegłego stulecia, jako deputowany rad miejskiej i obwodowej, aktywnie odradzał ukraińskie prawosławie na Połtawszczyźnie: wraz z księdzem Mykołajem Chrapaczem przyczynił się do utworzenia i rejestracji pierwszych gmin UAPC, do budowy cerkwi Świętej Pokrowy UPC KP w mikrorejonie Sady-2, do przekazania dzwonnicy soboru Świętego Uspienia na własność ukraińskiego Kościoła, wchodził w skład komitetu organizacyjnego odbudowy tej katedry oraz redakcji czasopisma „Połtawskie Diecezjalne Wiadomości”, organizował przyjazdy patriarchy Mstysława, bronił wspólnoty cerkwi Świętego Mikołaja w trudnych czasach zamachów na jej mienie ze strony Patriarchatu Moskiewskiego. A kiedy pan Mykoła został posłem ludowym Ukrainy, stał się jednym z najaktywniejszych uczestników międzyfrakcyjnego parlamentarnego zrzeszenia „Ukrainie — pomiestnyj Kościół!”. Wymienione to zaledwie cząstka ogromu pracy Proświty, ukierunkowanej na umocnienie i rozwój rodzimego prawosławia. Dlatego „Proświta” stała się organizacją, która jako jedna z pierwszych powitała głosowanie Rady Najwyższej w sprawie nadania tomosu autokefalii. Połtawska „Proświta” uważa, że nadanie tomosu (akt, dekret „Kościoła macierzystego” dotyczący nadania autonomii w zarządzaniu (autokefalii) pewnej części tego Kościoła, faktycznie uznanie statusu. — Aut.) ukraińskiemu prawosławnemu Kościołowi pomiestnemu jest bardziej prawdopodobne niż kiedykolwiek. „Ta decyzja może zostać podjęta przed 1030-leciem chrztu Ukrainy-Rusi, czyli już latem. Optymizmu dodaje także to, że apel do Patriarchy Ekumenicznego poparł nie tylko episkopat Patriarchatu Kijowskiego (co oczywiście było przewidywalne), ale także Ukraiński Autokefaliczny Kościół Prawosławny”, — zapewniają w biurze prasowym organizacji. W Towarzystwie „Proświta” zauważają, że „ten temat stał się dziś wyjątkowo aktualny, gdy istnieje realne, największe od dziesięcioleci zagrożenie państwowości, w czasie wojny z podstępnym wrogiem”. W marcu 2014 roku, zaraz po zwycięstwie Rewolucji Godności, wraz z przodkami, powróciły pod omofor Kijowa. Nie mogę tu nie wspomnieć o moim pobycie w Polsce na stanowisku ambasadora Ukrainy. Polska daje nam przykład, jak na fundamentach pierwotnych i współczesnych kościołów budowana była i jest budowana ogólnonarodowa, niezłomna duchowość narodu. Autokefalia naszych cerkwi prawosławnych powinna pomóc nam jednoczyć w Ukrainie ludzi, którzy czują się chrześcijanami, powołanymi do tworzenia nierozdzielności czynnika religijnego i narodowego w życiu poszczególnych dusz i w życiu całej europejskiej cywilizacji. Prezydent Petro Poroszenko nie miał obowiązku ingerować w sprawy kościelne, lecz coś natchnęło go do tego kroku. Skąd ta inspiracja? Myślę, że z tych jego niewypowiedzianych, lecz w myślach wypowiedzianych modlitw, z którymi stał nad zabitymi ukraińskimi żołnierzami na ziemi donieckiej.
Dmytro PAWŁYCZKO 23.IV.2018 r.
z inicjatywy Połtawskiej eparchii UPC Kijowskiego Patriarchatu, władyki i prosvityanina oraz członka Prezydium Rady Połtawskiego Majdanu Ołeha Pustowhara odbył się okrągły stół z udziałem „Proświty” i wielu innych patriotycznych organizacji społecznych Połtawszczyzny. Na nim jednogłośnie poparto utworzenie niezależnego od Moskwy, autokefalicznego lokalnego kościoła prawosławnego. Od tamtego czasu minęły cztery lata, lecz wystąpienia jego uczestników nie straciły na aktualności.
Poltawskie struktury „MNK” i „Wolni ludzie”: „Witamy wysiłki władz zmierzające do utworzenia w Ukrainie rodzimego Kościoła prawosławnego”
Poltawskie obwodowe organizacje Młodzieżowego Kongresu Nacjonalistycznego oraz organizacji pozarządowej „Wolni ludzie” opublikowały oświadczenie. W szczególności czytamy w nim: „Próby stworzenia w Ukrainie rodzimego Kościoła prawosławnego, niezależnego od Moskwy, trwają już od dawna, ale dopiero teraz jesteśmy do tego bliżej niż kiedykolwiek. Do 2014 roku zajmowano się tym jedynie za prezydentury Juszczenki — jednak, jak cały okres jego rządów, prace nad tą kwestią nie odznaczały się systemowością ani konsekwencją. Inni prezydenci, rządy i parlamenty nie robili nawet tego. Co więcej, aktywnie przeciwdziałali temu procesowi i jedynie wzmacniali wpływy oraz możliwości UPC MP w Ukrainie. Otóż na początku rosyjsko-ukraińskiej wojny znaczna liczba parafii i duchownych UPC MP, zwłaszcza na wschodzie, stała się ideologami i praktykami „russkoj wiesny”, aktywnie przeciwstawiając się ukraińskim władzom i armii, pomagając terrorystom oraz rosyjskim wojskom. Dopiero po 2014 roku władze stopniowo zaczęły uświadamiać sobie znaczenie religijnej niezależności od Rosji. Do Rady Najwyższej złożono szereg projektów ustaw, które miałyby istotnie utrudnić działalność kościołów, których centrum znajduje się na terytorium kraju-agresora. Przede wszystkim dotyczyło to UPC z centrum w Moskwie. Niestety, te ustawy dotychczas nie zostały uchwalone. Jesteśmy przekonani, że samo utworzenie rodzimego Kościoła nie wystarczy, aby wykorzenić UPC MP z Ukrainy, dlatego też będziemy nadal robić wszystko, aby uchwalić wszystkie niezbędne ustawy i decyzje. „Wolni Ludzie” witają wysiłki władz zmierzające do utworzenia w Ukrainie rodzimego Kościoła prawosławnego. Osłabienie lub likwidacja podziału FSB w Ukrainie, który nazywa siebie Ukraińskim Kościołem Prawosławnym, to nie tyle kwestia religii, ile kwestia polityki, a w szerszym znaczeniu — kwestia bezpieczeństwa narodowego. Wzywamy wszystkie organizacje patriotyczne do włączenia się w tworzenie w Ukrainie ruchu obywatelskiego na rzecz poparcia nadania autokefalii ukraińskiemu Kościołowi Prawosławnemu przez Patriarchę Ekumenicznego. Wierzymy, że już zupełnie niedługo zostanie utworzony ukraiński rodzimy Kościół prawosławny, a o UPC MP będziemy wspominać jedynie jako o przykrym historycznym nieporozumieniu. Deokupacja Ukrainy trwa”.
Centrum prasowe Połtawskiej Organizacji Obwodowej Ogólnoukraińskiego Towarzystwa «Proświta»
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
