Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 10strona oryginału ↗

WOLNOŚĆ SUMIENIA PO RACHIWSKU

Слово Просвіти, №18 за 2004 рік

Obecna rządząca pionowa administracja troszczy się o sukces Cerkwi Patriarchatu Moskiewskiego na Ukrainie jak o sprawę pierwszorzędnej wagi państwowej. Tak jest na przykład w Rachowie — centrum krainy huculskiej, która wobec Moskwy i jej patriarchatu ma taki sam stosunek, jak Howerla do Sachalinu. APEL organizacji społecznych miasta Rachów i rejonu rachowskiego do przewodniczącego Zakarpackiej Obwodowej Administracji Państwowej pana I. M. Rizaka Wielu wiernych obrządku greckokatolickiego, którzy nie chcieli zdradzić wiary ojców i nie ulegli ateistycznej propagandzie, poszło do podziemia, ponieważ w latach 1948–1949, zgodnie z zaleceniem Urzędu do spraw Kościołów, podporządkowanego KC KPZR oraz NKWD, organy NKWD siłą odebrały im budynki kościelne i przekazały je utworzonym przez siebie wspólnotom Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego. Tak stało się także z cerkwią Wzniesienia Krzyża Pańskiego na lewobrzeżu miasta Rachów, zbudowaną przez greckokatolickich praprapradziadów w 1828 roku, o czym świadczy zaświadczenie Zakarpackiego Archiwum Państwowego nr 13-ЦР z 16.03.1992 r. W 1948 roku organy NKWD siłą odebrały cerkiew grekokatolikom (tu aresztowano śp. księdza Iwana Margiticza, niedawno biskupa greckokatolickiej eparchii mukaczewskiej) i oddały ją Rosyjskiej Gminie Prawosławnej, która od 1992 roku, aby oszukać swoich wiernych, nazywa się rzekomo ukraińską, choć nie ma w niej nic ukraińskiego — wszystkie nabożeństwa religijne odprawiane są martwym staro-cerkiewnosłowiańskim językiem, którego nie rozumie nie tylko młode, ale także starsze pokolenie. W tej cerkwi od ponad dziesięciu lat służy ksiądz UPC Patriarchatu Moskiewskiego Ioan Wurysta. Przewodniczący greckokatolickiej gminy lewobrzeża Rachowa Wasyl Rybak co roku kilkakrotnie zwracał się do rachowskiego burmistrza Ilii Żeliźniaka, przewodniczącego rady rejonowej Mykoły Berkeli, przewodniczącego rejonowej administracji państwowej Mychajła Daskalajuka oraz jego zastępcy ds. humanitarnych Hafiji Danyszek, z prośbą, aby zgodnie z punktem 17 artykułu ustawy „O wolności sumienia i organizacjach religijnych”, przyjętej przez Radę Najwyższą USRR 23.04.1991 r., wyjaśnieniem Rady ds. Religii przy Gabinecie Ministrów Ukrainy z 23.03.1994 r. o stosowaniu ustawy oraz instrukcją zastępcy ministra ds. narodowości, migracji i kultów nr 11/242 z 01.03.1995, gdzie mowa o wprowadzeniu KOLEJNEGO UŻYTKOWANIA przez dwa lub więcej wyznań, odprawiać nabożeństwa na przemian. Jednak wspomniane osoby kategorycznie bronią nie wyznań narodowych — greckokatolickiego i UPC Patriarchatu Kijowskiego, lecz wyznania, którym kieruje się z zagranicy Ukrainy, ze stolicy Rosji — Moskwy. Patriarchat Moskiewski poprzez swoje struktury na Ukrainie, w tym na Zakarpaciu, prowadzi agitację przeciwko uznaniu niepodległości Ukrainy. Tak też rachowski ksiądz Ioan Wurysta (a za nim wierni) mówi, rzekomo, że „Rosja i Ukraina to jedno”. Jak można to ocenić inaczej niż jako antypaństwową propagandę? Pracownicy wydziału ds. Kościołów obwodowej administracji państwowej Ste-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn