Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 2strona oryginału ↗

A JEDNAK USA MAJĄ NADZIEJĘ NA NASZE UCZCIWE WYBORY

Слово Просвіти, №18 за 2004 рік

Zastępca sekretarza stanu USA i były amerykański ambasador na Ukrainie Steven Pifer powrócił niedawno do Kijowa. Niedługo — by spotkać się z ukraińskimi zwierzchnikami i po raz kolejny przekazać im życzenia swojego rządu dotyczące uczciwych wyborów prezydenckich pod koniec października. Na ten sam temat rozmawiał z absolwentami amerykańskich programów na Ukrainie. — Po tym, co stało się w Mukaczewie, wierzy Pan, że nasza władza może zagwarantować przejrzysty proces wyborczy? — To, co stało się na Zakarpaciu, to bardzo niepokojący sygnał na pół roku przed wyborami prezydenckimi. Z tego, co słyszeliśmy, można PROGNOZA Deklaracja ambicji prezydenckich z ust szefa NBU Serhija Tihipki zadziwiająco zbiegła się w czasie z rozwodem trudowykiw-przemysłowców w Radzie Najwyższej. Teraz nie jest to już jednolita frakcja i co najmniej dwóch (razem z Janukowyczem) kandydatów na stanowisko głowy państwa. I spróbuj zrozumieć, kiedy Serhij Łeonidowycz nie kłamał: niedawno informując, że popiera wysunięcie urzędującego premiera, czy kiedy oświadczył, że „Trudowa Ukraina” wysunie swojego kandydata na zjeździe partii 20 maja? Przy braku u trudowykiw innych, poza S. Tihipką, mniej lub bardziej zauważalnych figur, nietrudno odgadnąć, kto zostanie ich kandydatem. Tak samo nie był oryginalny ekspremier W. Kinach: PPPU o swoim kandydacie ogłosi na zebraniu partyjnym, które odbędzie się dopiero w lipcu, kiedy do wyborów pozostaną jakieś trzy miesiące — nie wiadomo ile czasu na rozkręcenie lidera-przemysłowca. Wreszcie kolejny kandydat, też premier w przeszłości, — W. Pustowojtenko. Szef NDP również zebrał się na prezydenta. wyciągnąć wniosek: decyzja terytorialnej komisji wyborczej w Mukaczewie nie odzwierciedla decyzji wyborców. Wspomniane wydarzenia bardzo nas niepokoją, w końcu było odpowiednie oświadczenie ambasady USA na Ukrainie. Amerykanie mimo wszystko zawsze pozostają optymistami. Innymi słowy — nie mamy szczególnych nadziei, ale zawsze trzeba mieć nadzieję. W tym również na to, że uczciwe wybory będą oznaczać zbliżenie Ukrainy do Europy, podczas gdy poważne naruszenia podczas nich będą oznaczać istotne przeszkody na tej drodze. — Była informacja, że przywiózł Pan prezydentowi Kuczmie pewne amerykańskie gwarancje w zamian za obietnicę uczciwych wyborów. — Z prezydentem Kuczmą nie rozmawialiśmy o jakichś gwarancjach. Tematem rozmowy była ważność demokracji na Ukrainie. — W USA w tym roku też są wybory prezydenckie. Czy to może oznaczać, że Ameryce teraz nie do Ukrainy? — Niezależnie od tego, czy wygra demokrata czy republikanin, USA mają określoną politykę zagraniczną i raczej nie zmieni się ona wraz z przyjściem nowego prezydenta. Wyniki wyborów prezydenckich w Ameryce nie będą oznaczać czegoś nowego dla waszego kraju. Przesłanie naszej polityki zagranicznej pozostanie takie samo, jak wcześniej: demokratyczne zmiany i gospodarka rynkowa. — Jeśli mówić o amerykańskim interesie na Ukrainie, — jaki on jest? — Chcielibyśmy, aby Ukraina była bardziej podobna do Europy, bardziej proeuropejska. W szczególności jak Polska. Ten kraj dość skutecznie się rozwija i wniósł swój pozytywny wkład w regionie środkowoeuropejskim. Ponadto jesteśmy zainteresowani zachowaniem stabilności na Ukrainie. Z jednej strony od niej są Bałkany, z drugiej — Kaukaz, i właśnie przez terytorium waszego państwa przebiega granica VIP stabilności. — Mimo wszystko — czy istnieje jakaś amerykańska strategia dla wyborów na Ukrainie? — Jeśli mówić o strategiach, to warto wspomnieć o amerykańskich programach edukacyjnych dla ukraińskich organizacji pozarządowych i innych. Uczymy, jak prowadzić monitoring kampanii, relacjonowanie wyborów przez media itp. W szczególności, jeśli o jednym kandydacie opowiadają w pięciu kanałach, a o innym — tylko w jednym epizodycznie, to nie może świadczyć o uczciwej kampanii i o tym, że wyborca otrzymuje pełny obraz informacyjny. Zadaniem mediów jest rozpowszechnianie jak największej liczby punktów widzenia na ten czy inny problem. I właśnie dzięki pluralizmowi można uzyskać pełnowartościową informację. Dlaczego dowiedzieliśmy się, że w Mukaczewie terytorialna komisja całkowicie zmieniła wyniki wyborów? Bo zbyt wielu ludzi — ukraińskich i zagranicznych obserwatorów — to widziało. L. P. która pracuje u L. Kuczmy, — 30,3 %, ustępuje jej ekipa W. Janukowycza — 18,2 %, dalej — J. Tymoszenko i W. Juszczenko, na których ekipy oddało głosy 15,2 % ankietowanych. Lecz powróćmy do spraw parlamentarnych. Jak i jej niepolityczno-fizjologiczna imienniczka, PUK (koalicja parlamentarno-rządowa) szybko się rozwiała. Przynajmniej dzisiaj deputowanych większości, którzy sformowali PUK pod koniec ubiegłego roku, pozostało nieco ponad 200. Ale jeszcze wtedy, gdy PUK nie była historią, właśnie ona wysuwała na prezydenta W. Janukowycza. Co automatycznie powinno oznaczać poparcie jej protegowanego przez całą kampanię. Tymczasem ona jeszcze się nie rozpoczęła jak należy, a zwolennicy donieckiego Wiktora powoli go opuszczają. Co więcej — w tym również z byłych uczestników większości stworzono nową frakcję „Centrum”, która wcale nie śpieszy się, by przysięgać na wierność Janukowyczowi. Nie ma wątpliwości chyba tylko w jednym: prezydencki pasjans będzie dalej urozmaicał się wraz ze zbliżaniem się 31 października. Ludmiła PUSTELNYK

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn