Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 11strona oryginału ↗

„Kto nie czci zmarłego, temu Pan nie daruje życia”.

Слово Просвіти, №18 за 2005 рік

…Nie mogę pochylić głowy przy grobie wielkiej i mądrej kobiety, szczerej żony wielkiego Ukraińca — Mychajły Drahomanowa. Nie przeczytam już na białym marmurowym postumencie, na którym wznosiło się popiersie L. Drahomanowej i widniał napis: „Poświęcone pamięci Ludmiły Michajłowny Drahomanowej (z domu Kuczyńskiej), urodzonej 3.V.1844, zmarłej w Bogu 16.V.1918. Panie, niech będzie wola Twoja”. Nie wzywam do naprawienia „historycznej niesprawiedliwości” i odnowienia pochówku. Umarli nie są winni. Chcę jednak zwrócić się do tak zwanych „krytyków”, którzy i dziś „recenzują” życie i twórczość znanych osobistości, szkalują je, nie bojąc się Bożych przykazań. Zatrzymajcie się! Dajcie choć na tamtym świecie spokój tym mądrym, oddanym ludziom, którzy w ciężkim dla Ukrainy czasie zrobili wszystko, co możliwe, abyśmy mogli dumnie patrzeć na nich i na państwo, i… żyć. Jednocześnie byłoby sprawiedliwie, aby na Cmentarzu Bajkowym (i nie tylko tam!) ustawić choćby znak pamiątkowy z wykutymi w granicie wszystkimi niesprawiedliwie zapomnianymi imionami. W przewodniku — nie tylko fotografie symbolicznych pomników, na przykład Jewhena Pługnika, Wasyla Pidmohylnego, Wasyla Blakytnego, Hryhorija Epika, miejsce pochówku Mykoły Michnowskiego, rodziców z

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn