Strona · s. 3strona oryginału ↗
DO PRZEWODNICZĄCEGO RADY NAJWYŻSZEJ UKRAINY LTWINA W. M.
Слово Просвіти, №18 за 2005 рік
LIST OTWARTY Szanowny Wołodymyrze Mychajłowyczu! Członkowie Proświty z Pawłohradu są oburzeni faktem, że obecnie w Radzie Najwyższej znajduje się kilka projektów ustaw, mających na celu nadanie językowi rosyjskiemu statusu języka urzędowego. Szczególnie niebezpiecznym i podstępnym jest projekt ustawy deputowanego ludowego O. Moroza, który narusza Konstytucję Ukrainy (art. 10) oraz postanowienie Sądu Konstytucyjnego Ukrainy w sprawie stosowania języka państwowego na Ukrainie. Niestety, władze lokalne nie przestrzegają ani Konstytucji, ani postanowień Sądu Konstytucyjnego. Na Dniepropietrowszczyźnie przez lata niepodległości język ukraiński został wyparty na margines i zepchnięty do podziemia. Szczególnie martwi stan stosowania języka ukraińskiego wśród młodzieży: po prostu wstydzi się ona rozmawiać w języku państwowym w państwie ukraińskim! Na naszych oczach, przed całym cywilizowanym światem, dokonuje się lingwocyd jednego z najstarszych narodów świata. Należy natychmiast opracować program ratowania języka ukraińskiego na Ukrainie! Dla cywilizowanego świata brzmi to dziko, ale jest to konieczne. Chcemy ostrzec wszystkich, którzy rozgrywają na Ukrainie kartę językową: „Nie siejcie wiatru — zbierzecie burzę”. Ukraina to wielkie państwo europejskie, ale czy staniemy się wielkim narodem europejskim — zależy od rozwiązania kwestii językowej. Tylko język państwowy jest w stanie zjednoczyć naród w jeden monolit. To nie są piękne słowa, to doświadczenie cywilizowanych krajów świata, a my wszyscy chcemy żyć w cywilizowanym europejskim kraju. M. ZAREMBA, przewodniczący Pawłohradzkiego Towarzystwa „Proświta” rozkład dusz i pustka żre, że rozum w sercu wyje, — kto je uleczy, kto przykryje?.. Ty, szato czysta Chrystusa… Ołeksandr KOWTUN, wieś Słoboda Szarhorodśka * * * Rodzić i wychowywać dzieci — to wielkie szczęście. Jednak często młode kobiety obecnie nie pragną rodzić, realizować swojej kobiecej natury, by stać się matką. Kiedyś dziewczynki bawiły się własnoręcznie zrobionymi lalkami, pieściły je, śpiewały kołysanki. Przygotowywały się do macierzyństwa. Epoka bolszewicka stłumiła to uczucie. Potworne kreskówki — na dodatek w języku sąsiedniego państwa — zamulają, a nie rozwijają zalążki macierzyństwa. Święto Matki stawiam znacznie wyżej niż 8 marca. Przecież to —
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
