Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 1strona oryginału ↗

OGÓLNOUKRAIŃSKI TYGODNIK KULTUROLOGICZNY 18 (655), 3—9 maja 2012

Слово Просвіти, №18 за 2012 рік

Drodzy czytelnicy! Ten numer „Słowa Proświty” został stworzony przez pisarzy: Witalija Ablicowa, Wołodymyra Bazylewskiego, Wołodymyra Browczenkę, Wasyla Hołoborodkę, Marię Humeniuk, Iwana Dracza, Mykołę Żułynskiego, Bohdana Zalizniaka, Wiktora Kostiuczenkę, Tetianę Majdanowycz, Natalkę Pokład, Tamarę Sewerniuk, Bohdana Czepurka. KOLUMNA REDAKTORA Lubow HOŁOTA Fotokolaż Olesia Dmytrenki Witam Państwa, drodzy czytelnicy! Wielu z nas pamięta sprzed ćwierćwiecza artykuły wstępne w gazetach o „solidarności ludzi pracy całego świata”, „pokoju, pracy, maju”, wiośnie, która obiecuje kołchoźnikom niebywałe zbiory… Żwawo-udawana tonalność wezwań i haseł od dawna nie jest w modzie — nie tylko dlatego, że teraz tak się nie pisze. Sumienie nie pozwala. Bo dopiero co biły w piersi łzy i grzech Czarnobyla. Bo w Dnieprze, na głównej arterii miasta, rozległa się seria wybuchów, w wyniku których ucierpiały trzy dziesiątki ludzi, wśród których nastolatki i dzieci. Co stoi za tym zamachem? Zwyrodnienie tych, którzy cynicznie zamierzyli się na ludzkie życie, twardo wiedząc, że ucierpią obywatele, których nazywa się przeciętnymi, ci, którzy pozostaną bezimiennymi ofiarami. W dnieprzańskich szpitalach leżą bezimienni ranni, którzy raczej nie mają związku ze światem biznesu, polityki, grup przestępczych. Po prostu ludzie, którzy szli przez plac Przydworcowy, wracali z parku Hłoby, spieszyli się na dzienny seans filmowy. Ale ich w biały dzień wybrano na cele, aby zasiać ból, śmierć, strach w wielkim mieście, aby ten strach, niczym radioaktywna chmura, rozprzestrzenił się nad całą Ukrainą. Chciałoby się wierzyć, że przestępcy zostaną wykryci i ukarani. Ale już dziś władza jest zobowiązana przeprosić zarówno poszkodowanych, jak i mieszkańców Dniepru oraz naród ukraiński. Bo dnieprzański zamach to wyzwanie dla Ukrainy, a nie dla reżimu Janukowycza czy opozycji. W naszej niedawnej historii jest gorączkowa leninowska fraza z 1905 roku: „W Jekaterynosławiu leje się krew i budowane są barykady” — sygnał o tym, że na ludowej krwi można zarobić polityczne dywidendy. Politycy nigdy nie tracą okazji, by wykorzystać niestabilność. Powróćmy do dnia dzisiejszego. Cytuję: „Współczesna Ukraina to „wyspa doktora Moreau” i „1984” Orwella w jednym flakonie. Zmieniają nam grupę krwi, rewidują DNA, robią z nas naród przegrywów — bez pamięci historycznej, bez godności narodowej, bez pozytywnej perspektywy ekonomicznej oraz europejskiej przyszłości”. Ten cytat pochodzi z wywiadu J. W. Tymoszenko, wydrukowanego w numerze 15 gazety „Dzerkało tyżnia” (21—27 kwietnia 2012 roku). Uwięziona opozycjonistka, pomimo wszystkich więziennych prób (przy okazji wspomnijmy J. Łucenkę, H. Filipczuka, innych więźniów politycznych), doszła do jasnego wniosku dotyczącego „konieczności wypracowania jednoczącej IDEI dla narodu, dla wszystkich obywateli, dla demokratycznych polityków, przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego, dla młodzieży i dla mądrych ludzi, dla klasy średniej i wielkiego biznesu, dla tych, którzy chcą pracować i być szczęśliwi nie na obczyźnie, a na swojej rodzinnej ziemi. Tak, możemy wygrać jeszcze kilka rewolucji „przeciw”, ale ważniej jest mieć główną motywację „za” (tamże, „DT”, nr 15).

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn