Strona · s. 4strona oryginału ↗
Tekst uszkodzony przy rozpoznawaniu — przeczytaj stronę oryginału
POST “SP” ŚWIĄTYNIA WIEDZY BĘDZIE ROSNĄĆ
Слово Просвіти, №19 за 2004 рік
Na wielkim placu budowy ukraińskiej szkoły-gimnazjum w Symferopolu ludzie i sprzęt pracują na trzy zmiany nawet w dni świąteczne. Precyzyjnie zorganizowana, zabezpieczona na przyszłość w zasoby materialne i finansowe praca idzie „z kół”, ponieważ w ciągu 10 miesięcy trzeba wykonać dwuletni zakres prac. Przy rekordowym tempie specjaliści utrzymują najwyższą jakość. Już górują główne budynki dydaktyczne. Rozpoczęto budowę basenu pływackiego. Rozwiązuje się kwestię podgrzewania wody. Do 15 maja zostanie całkowicie ukończony drugi budynek dydaktyczny, który zostanie połączony z systemem wszystkich innych głównych budowli specjalnym przejściem. Według obliczeń generalnego wykonawcy, potężnej krymskiej firmy budowlanej „Konsol”, szczyt uderzeniowej budowy przypadnie na koniec czerwca, kiedy to będzie tu pracować jednocześnie ponad tysiąc specjalistów. Obiecane na 1 września uroczyste wprowadzenie do jednej z najlepszych na Ukrainie świątyń wiedzy odbędzie się obowiązkowo. Wiktor CHOMENKO, Krym. DOKUMENT. BATURYN — OFIARA NIE TYLKO 1708 ROKU, ALE I „TEMNIKÓW” 2004 ROKU. Oświadczenie pełnomocnika Komitetu Rady Najwyższej ds. wolności słowa i informacji. W Wielką Sobotę w Baturynie z inicjatywy deputowanego ludowego Ukrainy Wiktora Juszczenki oraz przy udziale jeszcze 8 deputowanych ludowych został odsłonięty i poświęcony pomnik-krzyż ofiar rzezi z 1708 roku oraz pochowano ponownie szczątki ofiar moskiewskich represji. Przy licznie zgromadzonych ludziach na miejscu twierdzy nad Sejmem stanął majestatyczny znak pamięci o naszej historii, którego autorem jest laureat Narodowej Nagrody im. Tarasa Szewczenki Anatolij Hajdamaka. Poświęcenia krzyża oraz nabożeństwo żałobne odprawił najprzewielebniejszy Michał, biskup czernihowski i nieżyński. Wszystko było po ludzku. Lecz inaczej zachowali się kierownicy procesów informacyjnych w obwodzie. Żadna obwodowa gazeta państwowa czy komunalna, których założycielami są administracja państwowa i rada obwodowa, nie poinformowały o tym wydarzeniu. Gazeta rejonowa „Hołos Prysejmiwja” zdołała tak podać informację, że ze wszystkich obecnych wspomniany jest tylko jeden artysta, który nie odgrywał kluczowej roli w przeprowadzeniu wydarzenia. Obwodowa państwowa kompania radiowo-telewizyjna „Siwer-centr” ograniczyła się do krótkich komunikatów, chociaż zostały nakręcone i nagrane reportaże, godne tego wydarzenia. Nie weszły one na antenę, bo „ktoś” poinformował, że rzekomo nie odbyła się ekshumacja pochowanych ponownie szczątków. Lepszego wyjaśnienia autorzy „temników” wymyślić nie mogli, a to nie wytrzymuje żadnej krytyki. Przecież szczątki zostały wykopane przez archeologów jeszcze zeszłego lata na miejscu pochówków ofiar wojsk rosyjskich, zidentyfikowane przez specjalistów właśnie jako pochodzące z 1708 roku, przechowywane w rezerwacie „Baturyn — stolica hetmańska” i nie podlegały żadnej ekshumacji. Właściwie, a gdyby nawet podlegały — to czyż to coś zmienia w wydarzeniu informacyjnym — odsłonięciu pomnika?! Prawdziwa przyczyna zakazu polega na udziale w tym wydarzeniu lidera bloku politycznego „Nasza Ukraina” Wiktora Juszczenki. Władza się go boi. Władza nie chce odrodzenia ukraińskiej pamięci. Strach władzy dochodzi do tego, że autorzy zakazów relacjonowania społecznie ważnego wydarzenia obawiają się nawet podać swoje nazwiska. Ci, którzy pracowali w radzieckim dziennikarstwie, pamiętają, że wtedy autorzy zakazów nie ukrywali się. Dzisiejsi zaś „rycerze płaszcza i sztyletu” boją się światła jak diabeł święconej wody. Widocznie sprawy ich są kiepskie... Z współczuciem dla ciemnych dusz autorów „temników” — Wasyl CZEPURNYJ, przewodniczący obwodowego towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
