Strona · s. 3strona oryginału ↗
UKRAIŃSKI SZLAK
Слово Просвіти, №19 за 2007 рік
W obwodzie tiumeńskim budowniczowie z Ukrainy wykonali w latach 1981–1982 roboty budowlano-montażowe za 80 mln rubli, wybudowali i oddali do użytku 74 tys. m² powierzchni całkowitej budynków mieszkalnych z konstrukcji wyprodukowanych i dostarczonych przez republikę w specjalnym „północnym” wykonaniu. Ukraina budowała gazociągi na terytorium Federacji Rosyjskiej (Czelabińsk–Pietrowsk, Urengoj–Nowopskow, Urengoj–Pietrowsk i in.), na terytorium Białorusi (Mozyrz–Brody, Torżok–Mińsk–Iwaniewicze), na terytorium Mołdawii (Rozdilna–Izmaił, Czadyr–Lunga). Za lata 1973–1982 same tylko przy budowie gazociągów na terytorium Federacji Rosyjskiej, Białorusi i Mołdawii wykonano roboty budowlano-montażowe na kwotę ponad 115 mln rubli i oddano do użytku ponad 870 km magistralnych gazociągów. Ukraina udzielała pomocy kadrowej wszystkim republikom. Tak, tylko w ramach zorganizowanego naboru siły roboczej dla przedsiębiorstw poza Ukrainą w ciągu 10 lat (1973–1982) skierowano z wszystkich obwodów około 160 tys. osób. W tym okresie do Federacji Rosyjskiej i Kazachstanu przesiedlono z Ukrainy ponad 24 tys. rodzin. Corocznie w składzie studenckich brygad budowlanych znaczna liczba chłopców i dziewcząt z Ukrainy pracowała na budowach innych republik. Tylko w 1982 r. na najważniejsze budowy poza granicami republiki skierowano ponad 21 tys. studentów, którzy pracowali w trzech republikach związkowych, czterech autonomicznych, 21 obwodach i krajach, z nich ponad pięć tysięcy osób w Nieczarnoziemiu Federacji Rosyjskiej. Corocznie 3–5 tys. absolwentów szkół zawodowo-technicznych Ukrainy otrzymywało skierowania do pracy poza granicami republiki. Największa ich liczba pracowała przy budowie obiektów przemysłu fosforowego Kazachstanu, na budowie Południowo-Jakuckiego kompleksu węglowego, Zachodniosyberyjskiego kompleksu naftowo-gazowego, a także brała udział w wznoszeniu obiektów Olimpiady-80. Zwyczajną sprawą było kształcenie wykwalifikowanych kadr dla wielu republik w instytutach Ukrainy: kijowskim, donieckim, charkowskim politechnicznym, dnieprodzierżyńskim i kramatorskim przemysłowym, dniepropetrowskim i żdanowskim metalurgicznym, dniepropetrowskim i krzyworskim górniczym. Ukraina udzielała bezinteresownej jednostronnej pomocy, która kosztowała ogromnego wysiłku naród ukraiński, nie otrzymując zastąpienia swych zasobów pracy i materiałowych od żadnej republiki związkowej. Ukraina była w składzie Związku wysoko rozwiniętym państwem europejskim. Z każdą pięciolatką z terytorium ukraińskiego wyczerpywały się nieodtwarzalne surowce, a na początku niepodległości młode państwo samo potrzebowało zastrzyku donorskiego. Między Ukrainą a Federacją Rosyjską zmieniły się stosunki polityczne i gospodarcze: jeśli wcześniej Ukraińcy oddawali swoje zasoby bezinteresownie, to teraz Rosjanie dają takie same zasoby, ale po cenach światowych, dyktując przy tym surowe warunki polityczne. Równocześnie Rosjanie nadal zagarniają majątek na terytorium ukraińskim. Wszystkim staje się jasne, że siły narodowo-demokratyczne muszą się zjednoczyć, porzucając własne biznesowe i partyjne drobne sprawy na rzecz wspólnego ogólnonarodowego, ogólnopaństwowego interesu. Takie strategiczne zadanie stoi dziś przed całym społeczeństwem ukraińskim.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
