Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 4strona oryginału ↗

ŚWIAT I ANTYŚWIAT

Слово Просвіти, №19 за 2007 рік

nie zdołał wyprowadzić narodu ukraińskiego na drogę własnej woli politycznej, a jedynie szamotał się w wyborze obcego zwierzchnika nad sobą. Serwilizm konsekwentnie wprowadzano w ukraińskie życie „Perejasławska rada” Chmielnickiego, „Czarna rada” Briuchowieckiego, „Centralna rada” Hruszewskiego, a tę linię dalej prowadzi obecna Rada Najwyższa. Niewolnik potrzebuje nie wolności, lecz wygodniejszego jarzma. Obecnie serwilizm stał się szczególnie masową epidemią i przejawia się w totalnym kryzysie moralnym władzy i społeczeństwa. Niewolniczą rozdwojenie świadomości etnicznej, ukształtowane w narodzie podzielonym między dwie antagonistyczne monarchie, a następnie przez komunistyczno-bolszewickie imperium, wykorzystują obecnie pewne siły, prowokując możliwość politycznego podziału Ukrainy na Wschodnią i Zachodnią. Wszystko to staje się żyznym gruntem dla umocnienia antysystemowego „państwa w państwie” — pasożytniczego tworu, który wytworzył w ukraińskim społeczeństwie nowoczesny równoległy antyświat za parawanem tzw. demokracji. Na bazie „sowieckiego” serwilizmu — typu psychospołecznego ukształtowanego przez totalitarną „sowieciarnię” — łatwo zaszczepił się wirus neoliberalizmu — liberalnej samowoli i dyktatury finansowej, która uwalnia niszczycielskie siły zła, demoralizuje środowisko społeczne i zaciera granice równoległych światów, głosząc przez lumpenintelygencję bluźnierską tezę: im więcej u nas będzie bogaczy, tym bogatsza stanie się Ukraina. Lecz nie da się ukryć rozdwojenia społeczeństwa na władzę i naród: władza żyje dla samej siebie, a naród został porzucony na pastwę losu. Równoległe strumienie ludzi zwiezionych do stolicy pod żółto-niebieskimi sztandarami w czasie, gdy ziemia prosi o gospodarskie ręce, — to także jaskrawy przykład równoległości bytu w ukraińskim społeczeństwie: partie zakrywają swoje władczo-finansowe interesy imitacją „politycznej woli mas”, a w rzeczywistości dopuszczają się znieważenia ludzkiej woli. WOLA W Ukrainie żadna z partii nie jest nosicielem politycznej woli jako świadomego wyrażenia woli obywateli i nie mogą one nawet pretendować do tego, ze swoją absurdalną mnogością. Od wieków wola wiecu to prawdziwa decyzja powszechnego zgromadzenia ludowego, osiągana w synergizmie zbiorowej myśli, której potem przestrzegali wszyscy. Ale wola wiecowa jako fenomen prawa zwyczajowego i polityczny mechanizm samorządzenia społeczeństwem działa tylko w systemie władzy narodowej. A obecne ukraińskie obywatelstwo nie jest w stanie wyrazić swojej woli politycznej w tworzeniu państwa narodowego jako systemu własnego ładu społecznego w społeczeństwie. Obecnie prawo do woli politycznej przywłaszczyła sobie władza antysystemowego „państwa w państwie”, dlatego też jej decyzje nie dotyczą społeczeństwa, lecz są ukierunkowane na zapewnienie własnego dobrobytu. Istniejąca w równoległym antyświecie władza tego antysystemowego państwa przeżywa od czasu do czasu swoje kryzysy, spowodowane podziałem własności między jej gałęziami i klanami. I każda z tych gałęzi ignoruje decyzje pozostałych, a naród coraz konsekwentniej ignoruje je wszystkie, choć wtłacza mu się siłą rolę statysty w politycznym teatrze absurdu. Najwymowniejszym świadectwem nieodpowiedzialności władzy, populizmu i partyjnego zaangażowania oraz braku w kraju narodowej ideologii państwowej jest Sąd Konstytucyjny, podporządkowany dwóm pozostałym upartyjnionym gałęziom władzy, który zgodnie z Ustawą Zasadniczą powinien je kontrolować. Sąd, którego nie wybiera naród, lecz powołuje się według kwot, staje się pozakonstytucyjną służbą serwisową, obsługującą samowolną i bezkarną władzę „państwa w państwie”. Niezdolność prawa sprzyja masowej przestępczości na wszystkich poziomach społecznych. To już totalny kryzys całego społeczeństwa. Ta antysystemowa władza nadal zastępuje państwową wolę polityczną liberalną swawolą, tzw. wolnością, która rzekomo zapewnia rozwój. W rzeczywistości rozwój zapewnia nie liberalna wszechdozwolność pasożytniczej antysystemy, lecz świadoma wola życiowa jednostki i wola polityczna narodu, oparta na tradycji prawa naturalnego — „zjawiska ducha narodowego” (P. Jurkewycz). IDEA, IDEOLOGIA, STRATEGIA Dziejotwórczym rdzeniem narodowej tradycji są idea narodowa i ideologia, bez których następuje całkowita demoralizacja, bezczynność władzy i społeczeństwa w ogóle. Idea to ten wysoki blask, do którego dąży człowiek i dla którego żyje, realizując w sobie wszechjedyny program. Idea narodowa to duchowo-społeczny program narodu, a idea państwowa to polityczna gwarancja realizacji przez naród jego duchowo-społecznego programu. Ideologia narodowa to system tradycyjnych duchowo-społecznych wytycznych i norm społeczno-prawnych, który zapewnia budowanie państwa. Państw bez ideologii nie ma: jeśli nie ma własnej, będzie obca. W razie braku w kraju oficjalnej ideologii państwowej jej funkcję pełni kultura jako system tradycyjnej orientacji duchowej i samoodtwarzania narodu, lecz nawet wtedy naród nie wzniesie się ponad etnografizm do budowania państwa. Idea narodowa i ideologia są istotowymi cechami i przewodnimi siłami strategii rozwoju narodu i państwa. Nierozerwalna trójjedność idei narodowej, ideologii i strategii zapewnia moralną dojrzałość, konsolidację społecznej istoty (tak jak trójjedność prawdziwej myśli, prawdziwego słowa i dobrego czynu zapewnia moralną dojrzałość ludzkiej osoby), a zatem naród tworzy samego siebie i swoje państwo — system własnego ładu. W Ukrainie brakuje nie tylko narodowej ideologii i strategii, ale także idea narodowa zawisła jako intelektualna abstrakcja, przez co nie działa. I oto pewne kręgi zaproponowały, by na najbliższe pięć lat za ideę narodową uznać piłkę nożną. Dogrywaliśmy się! IMPERATYW ŚWIATŁA Do samoodtwarzania i samorozwoju indywidualnej i narodowej istoty człowieka niezbędny jest stosunek tego, co twórcze, do tego, co odtwórcze, tego, co duchowe, do tego, co materialne, tego, co promieniujące światłem, do tego, co pochłaniające, tego, co wewnętrzne, do tego, co zewnętrzne, w proporcji około 2 do 1. Naruszenie w świecie ludzkim tej powszechnej zasady twórczego współdziałania energii światła i materii prowadzi do tego, że produktywna część społeczeństwa, stanowiąca około 2/3 ludności kraju (kiedyś na Ukrainie była to warstwa chłopska — stanowy kręgosłup, podstawa puli genowej

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn