Strona · s. 5strona oryginału ↗
Gazeta elitarnego myślenia
Слово Просвіти, №19 за 2007 рік
Nadija NAUMENKO, m. Dniepropetrowsk
Po studiach wyższych wraz z rodziną mieszkałam przez 20 lat w Rosji, do Ukrainy, do Dniepra, wróciłam w 1992 roku. Ale nie wiedziałam, że mamy gazetę „Słowo Proświty” i że trzeba ją czytać, że ona, jak powietrze, jest potrzebna w każdej rodzinie, i że bardzo boli za tych, którzy do tej pory tego nie rozumieją i jej nie czytają. Chciałabym, żeby była znana najszerszemu kręgowi czytelników. Prenumeruję ją już 2 lata, od czasu Pomarańczowej Rewolucji. Dlaczego nie reklamują gazety? Dlaczego nie rozpowszechniają jej, no chociaż uczniowie by o niej opowiadali, a tam ktoś by się zainteresował. Czy nie ma patriotów z duszy, żeby ich zorganizować? Kiedy ponownie czytałam gazetę, artykuły o języku P. Mowczana, A. Pohrebnoho i innych obowiązkowo dawałam czytać sąsiadom, żeby zrozumieli, że trzeba przejść na język ojczysty. Ale to nie trwało długo. Ucichło. Dlaczego? Czyżbyście nie rozumieli, że nie wolno się zatrzymywać? Gdzie wziąć książki Pohrebnoho? Czy są one dostępne dla każdego? Żeby czytać książki, trzeba cierpliwości, a nie wszyscy ją mają. A artykuły w gazecie to jak krople w duszę: kap, kap, a tam i pełna szklanka. W każdym numerze gazety powinny być artykuły o potrzebie mówienia rodzimym językiem ukraińskim — językiem ziemi, przyrody, na której żyjesz. Że każdemu człowiekowi trzeba nim mówić, dowodzić, że to zdrowie dla niego, że to pokój i zgoda w państwie, że to zetrze różnice między wsią a miastem, które powstały na gruncie językowym, konfrontację, niemądrą wyniosłość miejskich wobec wiejskich, że to odrodzi historię Ukrainy w duszach wszystkich Ukraińców itd. Na te tematy trzeba zwrócić przede wszystkim uwagę, bo język to podstawa życia człowieka i wszelkich stosunków w społeczeństwie, także ekonomicznych. Ekonomia i język są nierozłączne jak duch i ciało. Ale trzeba przekazywać to ludziom nie zwięźle, lecz zrozumiale, zwłaszcza listy czytelników, bo są one przyswajane łatwiej. A teraz odpowiem na pytania, choć częściowo już odpowiedziałam: 1. Moim zdaniem „Polityka” zadowala, ale jako zwolenniczka prawicowych sił z zapałem szukam bezpośrednich komentarzy o działaniach UNP, Ruchu, Kuny, „Svobody” i innych — co robią, żeby liczba ich zwolenników rosła, szczególnie w obwodach wschodnich i południowych, i dlaczego oni nadal są podzieleni — czas się zjednoczyć. Potrzebny jest duch ukraiński, ale co się robi, żeby ożywić ludzkie dusze? Niech już teraz coś robią, a nie tylko przed wyborami. Bo wrażenie jest takie, że wszyscy śpią. Jeśli będziemy spać, wszystko przespimy. Wszystko ma swój czas, a teraz trzeba pomagać Julii, a nie każdy z osobna się wywyższać. 2. Tu pomilczę, bo inni dużo mówią. 3. Bardzo bolesny temat, ale moim zdaniem z powodu braku duchowości. Materialne jest na pierwszym miejscu. „Komunistyczne” wymiotliśmy z dusz (chwała Bogu), a Boga jeszcze nie daliśmy, i dlatego w duszach pusto. A pustka nie zdarza się bez przyczyny. Tam wpełza „pошлятина”. Brak wychowania patriotycznego. A także dlatego, że mury „więzienia ZSRR” się otworzyły, i niektórzy zapragnęli pobiec, ale dlaczego nie wracają? Tu są problemy, trzeba je badać i sprowadzać z powrotem, zbierać Ukraińców do domu. 4. O pisarzu, krótko biografię i fragmenty powieści choćby na jedną stronę, będzie znacznie ciekawiej. 5. To A. Pohrebny, na temat językowy. 6. Ja zrobiłabym ją w 4-kolumnowej i codziennie, ale żeby była dostępna dla wszystkich: 1 strona — polityka, 2 strona — o języku, 3 — fragment literacki, 4 — różne. 7. Uwag nie ma. 8. Prenumeruję już 2 lata, na cały rok, od czasu Pomarańczowej Rewolucji. 9. Do materiałów z adnotacją „Ciąg dalszy nastąpi” odnoszę się spokojnie. Dla mnie te materiały nie są trudne, ale kiedy daję sąsiadom, słyszę: „Ja tam nic nie rozumiem”. Myślę, że wasza gazeta jest dla elitarnego myślenia, a chciałoby się prościej, żeby dla wszystkich zwykłych, szczególnie artykuły o języku. A jeszcze żeby były artykuły na temat duchowy, że Prawa Boże — to Prawa Natury, nie jako religia, tradycja, lecz jako psychologia. Wszyscy klasycy, pisarze dobrze znali Biblię, a my jakoś odrywamy ich od Niej. Bez Biblii nie byłoby pisarzy, a my o Bogu mówimy tylko jako o tradycjach, które były na poziomie intuicyjnym, kiedy jeszcze ludzie nie umieli czytać.
Zdjęcie: O. Łytwynenko
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
