Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 10strona oryginału ↗

A San taki dźwięcznopłynny

Слово Просвіти, №19 за 2007 рік

I Ogień karabinów maszynowych kosi ludzkie życia. Litości nie czekaj. A San taki srebrnolotny! W nim ani kropli złości i wrogości. Ukraińcy walczą z Polakami. Krwią dowodzą: „Tu moja ziemia!” A San dla wszystkich jednakowy, Każdemu do duszy, jak Bóg, przemawia. II Maryś! Maryśko! Marijko! Złożyłaś ręce w nocnej modlitwie. Może zapuka Andrijko, Zakończy ten polsko-ukraiński bój. Jakby złodziejka-kochanka, Chłopca twojego już od ponad roku W lesie trzyma partyzantka. Może tak się stać, że ukradła go na zawsze. Potrzeba mu Ukrainy, I ty go rozumiesz, że trzeba. Ale potrzebny jest też spokój, Żeby nie zwiędły dziewczęce lata. Masz trochę dobra w skrzyni. Złożone w niej ręczniki dla swatów, Lecz jak ją dziś otworzyć? „Boże, zrób coś, i wy wszyscy święci! Proszę, nie dajcie mu zginąć, Albo weźcie za nim i mnie…” Słyszysz codziennie strzelaninę. Czas przeklęty. Kiedyż on minie? Bóg ze świętymi nie są winni, Że nie cichnie śmierć siejący grzmot: San przecież taki dźwięcznopłynny, Łaskę i radość daruje wszystkim. III Walczą Polacy i Rusini. Bójka krzywa i ratunku nie ma. A San taki dźwięcznopłynny… Nie uznaje jej, nie przyjmuje.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn