Strona · s. 10strona oryginału ↗
A San taki dźwięcznopłynny
Слово Просвіти, №19 за 2007 рік
I
Ogień karabinów maszynowych kosi ludzkie życia. Litości nie czekaj.
A San taki srebrnolotny!
W nim ani kropli złości i wrogości.
Ukraińcy walczą z Polakami. Krwią dowodzą: „Tu moja ziemia!”
A San dla wszystkich jednakowy,
Każdemu do duszy, jak Bóg, przemawia.
II
Maryś! Maryśko! Marijko! Złożyłaś ręce w nocnej modlitwie.
Może zapuka Andrijko,
Zakończy ten polsko-ukraiński bój.
Jakby złodziejka-kochanka,
Chłopca twojego już od ponad roku
W lesie trzyma partyzantka.
Może tak się stać, że ukradła go na zawsze.
Potrzeba mu Ukrainy,
I ty go rozumiesz, że trzeba.
Ale potrzebny jest też spokój,
Żeby nie zwiędły dziewczęce lata.
Masz trochę dobra w skrzyni.
Złożone w niej ręczniki dla swatów,
Lecz jak ją dziś otworzyć?
„Boże, zrób coś, i wy wszyscy święci!
Proszę, nie dajcie mu zginąć,
Albo weźcie za nim i mnie…”
Słyszysz codziennie strzelaninę.
Czas przeklęty. Kiedyż on minie?
Bóg ze świętymi nie są winni,
Że nie cichnie śmierć siejący grzmot:
San przecież taki dźwięcznopłynny,
Łaskę i radość daruje wszystkim.
III
Walczą Polacy i Rusini.
Bójka krzywa i ratunku nie ma.
A San taki dźwięcznopłynny… Nie uznaje jej, nie przyjmuje.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
