Strona · s. 16strona oryginału ↗
TYGODNIK Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki
Слово Просвіти, №19 за 2007 рік
Borys SPYSARENKO
Ciąg dalszy. Początek w nr 17, 18 z 2007 r.
ZIELONE PŁUCA MEGALOPOLIS
Równocześnie z wodnymi arteriami niektórzy wpływowi współcześni „rozprawiają się” także z zielenią: cenne gatunki drzew, a są to dąb, jesion, sosna, wierzba szara, świerk, glediczja i inne, które z konieczności ustąpiły miejsca przeważnie dzikiemu klonowi jaworowemu, amerykańskiemu, oraz topoli kanadyjskiej. Aby zobaczyć opiewany przez poetów jawor (Acer psevdoplatanum), trzeba przyjść co najwyżej na aleję w Parku Szewczenki, która prowadzi do Żółtego korpusu. Osobliwość tego wilgociolubnego wiązowego olbrzyma polega z zewnątrz na tym, że jego kora łuszczy się jak u prawdziwego platana. Za pomocą nasadzeń jawora i wierzby (nie płaczącej, krótkowiecznej wierzby, lecz szarej, czyli kruchej) w ukraińskich gospodarstwach od dawna zwalczano podtapianie siedlisk i działek, tak jak w subtropikach za pomocą nasadzeń eukaliptusa osusza się duże obszary rolnicze. Co zaś do dębu i jesionu, to im, totemicznym amuletom, którym czcili praukraińcy, wydali wyrok kłusownicy, którzy wykradają te „czarowników” na… wyrób parkietu dla swoich posiadłości. Wierzby zaś znikają dlatego, że są bardzo rozłożyste, trudno je przycinać i „uprawiać”. Energetyczne środowisko dębów i wierzb od dawna leczy anemię, bóle głowy i inne dolegliwości ciała. Endemiczne dęby ustępują ostatnio modnemu czerwonemu dębowi, mieszańcowi, który hodowcy, wyprowadzając go, dbali o dekoracyjność, zapominając o energetycznym fenomenie dębów-patriarchów, z których jeden, według niektórych danych, tysiącletni piękniś, zachował się jeszcze na górze Samburci w rejonie Kytajewa. Czemu by merostwu nie zająć się szlachetną sprawą — zbierać żołędzie tego „tysięcznika”, wyhodowywać sadzonki i darować stolicom Europy — i czy nie stanie się to wprowadzeniem naszej idei narodowej we wspólnotę europejską? Jeśli chcemy na nowo odtworzyć nad Dnieprem wierzbowe gaje wegetatywnie, to pośpieszmy się, by wziąć gałązki z endemicznych wierzb, które wciąż rosną wzdłuż drogi, powiedzmy od Kniażycz do Nowosiłek w pobliżu rzeki Irpień w rejonie makarowskim. Te olbrzymie okazy łatwo rozpoznać po „gwin-
Założyciel: Ogólnoukraińskie Towarzystwo «Proświta» im. Tarasa Szewczenki, świadectwo rejestracyjne KV nr 4066 z 02.03.2000 r.
Redaktor naczelny Pawło MOWCZAN
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
